คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 24/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๔) ๒. อัปปมาทวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระนางสามาวดี [๑๕] โย ทณฺเฑน อทณฺเฑสุ อปปทุฏเจ๊สุ ทุสสติ, ขิปฺปเมว นิคจฺฉติ: สรีรสฺส ว เภทน์ จิตตกเขป๋ว ปาปุเณ ทสนุนมญฺญตร์ ฐาน เวทนํ ผรุส์ ชานี ครุวํ วาปิ อาพาธ์ ราชโต วา อุปสนฺนํ อนุภกขาว ทารุณ ปริกขยำว ญาตีนํ โภคานํว ปภงฺคุณ อคฺคิ ฑหติ ปาวโก อถ วาสุส อคารานิ กายสฺส เภทา ทุกฺปญฺโญ นิรย์ โส อุปปชฺชตีติ ผู้ประทุษร้ายในท่านผู้ไม่ประทุษร้าย หาอาชญามิได้ ด้วยอาชญา ย่อมพลันถึงฐานะ ๑๐ อย่างใดอย่างหนึ่งทีเดียว คือ พึงถึงเวทนาอัน หยาบ, ความเสื่อม, ความแตกแห่งสรีระ, ความเจ็บไข้อย่างหนัก,