0 ครั้ง

ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อยู๋ ถูนํ ฑห์ อคฺคีว คจฺฉติ. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท หรือมีปกติ เห็นภัยในความ ประมาท ย่อมเผาสังโยชน์ ทั้งละเอียดและหยาบไป ดุจไฟเผาเชื้อ มากและน้อยไปฉะนั้น ๔. เรื่องพระติสสเถระผู้มีปกติอยู่ในนิคม สนฺติ รุกขา หริตปตตา, ทมาเนกผลา พหู กสฺมา นุ สุกเข โกลาเป สุวสุส นิรโต มโนติ. พฤกษามีใบสดเขียวมีอยู่, หมู่ไม้มีผลหลากหลาย ก็มีมาก เหตุไรหนอ ? ใจของนกแขกเต้า จึงยินดีแล้วในไม้แห้งที่ผุ อปฺปมาทรโต ภิกฺขุ ปมาเท เยทสฺสิ วา อภพฺโพ ปริหานาย นิพฺพาน เสว สนฺติเก ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท มีปกติเห็นภัยในความประมาท ไม่ ควรเพื่ออันเสื่อม (จากมรรคและผล) ตั้งอยู่แล้วในที่ใกล้แห่งพระ นิพพานทีเดียว.
- เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง