คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 22/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๒) ผู้มีบุญอันทำไว้แล้ว ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้ ละไปแล้ว ย่อม เพลิดเพลิน เขาย่อมเพลิดเพลินในโลกทั้งสอง เขาย่อมเพลิดเพลินว่า “เราทำบุญไว้แล้ว” ไปสู่สุคติ ย่อมเพลิดเพลินยิ่งขึ้น ๑๔. เรื่องภิกษุ ๒ สหาย [๑๔] พหุมปี เจ สหิต ภาสมาโน โคโปว คาโว คณย์ ปเรส อปฺปญฺปิ เจ สหิต ภาสมาโน ราคญฺจ โทสญฺจ ปหาย โมห์ อนุปาทิยาโน อิธ วา ทุร์ วา 9 น ตกฺกโร โหติ นโร ปมตฺโต น ภาควา สามญฺญสฺส โหติ ธมฺมสฺส โหติ อนุธมฺมจารี สมฺมปฺปชาโน สวิมุตฺตจิตฺโต สภาควา สามญฺญสฺส โหติ หากว่า นรชนกล่าวพระพุทธพจน์อันมีประโยชน์เกื้อกูลแม้มาก (แต่) เป็นผู้ประมาทแล้ว ไม่ทำ (ตาม) พระพุทธพจน์นั้นไซร้, เขาย่อมไม่เป็น ผู้มีส่วนแห่งสามัญผล เหมือนคนเลี้ยงโคนับโคทั้งหลายของชนเหล่าอื่น ย่อมเป็นผู้ไม่มีส่วนแห่งปัญจโครส ฉะนั้น หากว่า นรชนกล่าวพระพุทธพจน์อันมีประโยชน์เกื้อกูล แม้น้อย (แต่) เป็นผู้มีปกติประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรมไซร้, เขาละราคะ โทสะ และโมหะแล้ว รู้ชอบมีจิตหลุดพ้นดีแล้ว หมดความยึดถือในโลกนี้หรือ ในโลกหน้า, เขาย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสามัญผล