การเดินทางและการช่วยเหลือของสุปารกะบัณฑิต
…่งนี้ไม่ว่า
เรือลำใดแล่นมาถึงก็ตามจะไม่มีผ่านไปได้เลยสักลำ
ไม่เคยเลย”
กลัว
พวกลูกเรือทั้งหมดราว ๗๐๐ ชีวิตพากันหวาด
ร้องไห้คร่ำครวญราวกับกำลังอยู่ในนรก
อเวจี เป็นที่น่าเวทนายิ่งนัก
รักษาศีล เพื่อจักได้ไป…
เกิน ได้เพชรขึ้นมาเต็มตาข่าย นำเพชรขึ้นมา แล้วก็ทิ้ง “ข้าแต่เทพผู้รักษาสมุทร ตั้งแต่ข้าพเจ้าจำ ของมีค่าน้อยลงทะเลไป เพื่อไม่ให้เรือรับน้ำหนัก ความได้ ข้าพเจ้าไม่เคยเบียดเบียนสัตว์ไม่ว่าจะ เป็นสัตว์เล็