ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชีวิตผ่านพ้นอุปสรรคได้อย่างไร กว่า
คนนั้น
ล่าวถึงสตรีทั้ง
ก็ได้ร่วมใจกันกราบทูลพระ
งสตรอง ๕๐๐ คนนน
ราชาว่า
“ข้าแต่พระมหาราชเจ้า เมื่อ
พระองค์ประทับที่ค่ายพัก พวกข้า
พระบาทมีความปรารถนาว่า เมื่อ
พระองค์ชนะสงครามกลับมาจะทรง
เล่นกีฬาทางน้ำเป็นพลีกรรมแก่
เทวดาประจำพระแม่คงคา ขอพระ
องค์โปรดประกาศให้ทราบเรื่องนี้
เพคะ”
พระราชาดีพระทัย เสด็จไป
ทรงกีฬาทางน้ำในแม่พระคงคาสตรี
เรื่องราวแห่งพระอริยสาวก
ผู้ทรงคุณอันประเสริฐในพระพุทธ
ศาสนาเป็นสิ่งที่พวกเราชาวพุทธควร
จะได้เรียนรู้และจดจำเป็นแบบอย่าง
เอกในพระพุทธศาสนาว่าท่านดำเนิน
หมายกับมารดาว่า “แม่จ๋าจงรับถุง
ทรัพย์ ๑,๐๐๐ กหาปณะ จากคอช้าง
รับทรัพย์ขนาดนั้นได้หรอก”
เมื่อมารดาปฏิเสธ ๒-๓ ครั้ง
“แม่พูดอะไร รับไว้เถิดแม่
หญิงชราคิดว่า ลูกของนาง
คงพบพระนางปทุมวดีแล้ว จึงได้
กล่าวเช่นนี้นางจึงจำใจเดินไปรับถุง
นั้นเถิด”
หญิงชรากล่าวว่า “แม่ไม่อาจ
ในการสร้างความดี นอกเหนือไปจาก
พุทธประวัติ เพราะนอกจากจะได้
ทราบถึงประวัติความเป็นมาอันเป็น
เครื่องสนับสนุนว่า ท่านเหล่านั้นมี
ชีวิตปรากฏอยู่จริง เมื่อครั้งพุทธกาล
พระนางก็ตรัสว่า
แล้ว ยังได้ทราบถึงเกียรติคุณของ
พระอริยสาวกผู้ทรงคุณความดีเป็น
ทรัพย์มาจากคอช้าง
ที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือ
หมดกิเลสเข้าสู่กระแสพระนิพพาน
ราชบุรุษทั้งหลายก็พากันถาม
เหล่านั้นก็ถือกล่องที่แต่ละคนรับไว้
ในที่สุด
หญิงชราว่า
อย่างมิดชิดไปยังแม่น้ำ ห่มคลุม
“เห็นพระนางปทุมวดีเทวีแล้ว
ในแม่น้ำทันที
เพื่อปกปิดกล่องเหล่านั้น ทำเป็น “พระกุมารเหล่านี้ประสูติในพระครรภ์
ตกน้ำ แล้วทิ้งกล่องเหล่านั้นลงไป ของพระนางปทุมวดี เป็นโอรสของ
กล่องเหล่านั้นได้ไหลมารวม โยนทิ้งน้ำ ขอพระราชาโปรดทราบ
กัน ติดอยู่ในข่ายที่เขาขึงไว้ใต้กระ เหตุนี้” ที่จารึกเช่นนี้ก็เพื่อที่จะไม่
แสน้ำ
หรือ
“ข้าไม่เห็นหรอก แต่ลูกสาว
พระเจ้ากรุงพาราณสีครั้งนั้น แล้วถูก
ของข้าเห็น” หญิงชราตอบ
“แล้วลูกสาวของแม่อยู่ไหน
ล่ะ”
ให้พระราชาสงสัยอีกต่อไป
ราชบุรุษเหล่านั้นพากันเดินไป
เมื่อพระราชาทรงกีฬาทางน้ำ
แล้ว เสด็จขึ้นมาบนฝั่ง ราชบุรุษทั้ง
พอเปิดกล่องออกมา พระ
ราชาทรงอ่านข้อความนั้นแล้ว ทอด
กับหญิงชรา พอเห็นพระนางปทุมวดี
ก็จำได้ต่างพากันไปหมอบกราบอยู่
หลายก็ยกตาข่ายขึ้น แลเห็นกล่อง
เหล่านั้น จึงนำไปถวายพระราชา
พระเนตรดูทารกทั้งหลาย ทรงยก
แทบพระยุคลบาท แล้วไปกราบทูล
พระมหาปทุมกุมารขึ้นแล้วตรัสสั่งว่า
ให้พระราชาทรงทราบ พระองค์ก็ทรง
พระองค์ทอดพระเนตรแล้ว ทรงให้
เปิดกล่องเหล่านั้นดู
“จงรีบเทียมรถจัดม้าไว้ วันนี้
ทรงให้เปิดกล่องใส่พระมหา
ปทุมกุมารเป็นกล่องแรก ซึ่งขณะนั้น
เราจะเข้าไปในพระนคร”
ทรงวางถุงทรัพย์
กหาปณะไว้บนคอช้าง โปรดให้ดี
ส่งวอทองไปรับ แต่พระนางปทุมวดี
ไม่ยอมเสด็จ รับสั่งว่า
พระกุมารทั้งหมดกำลังบรรทมอยู่ กลองป่าวประกาศว่า “ผู้ใดพบพระ
ในกล่อง ด้วยบุญฤทธิ์ น้ำนมก็ได้
บังเกิดขึ้นที่นิ้วหัวแม่มือ
นางปทุมวดี ผู้นั้นจงรับถุงทรัพย์
9,000 กหาปณะนี้ไป”
ท้าวสักกเทวราชทรงสั่งให้
พระนางปทุมวดีทรงได้ยินคำ
จารึกข้อความไว้ที่ข้างกล่องว่า ประกาศนั้นแล้ว ได้ให้สัญญานัด
“พวกท่านจงปูลาดเครื่อง
ลาดอันวิจิตรด้วยผ้าเปลือกไม้อย่าง
มีตั้งแต่ที่อยู่ของเราจนถึงพระราช
นิเวศน์ ให้ติดเพดานฝ้าอันวิจิตร
ด้วยดาวทองไว้ข้างบนแล้วส่งสรรพ
อาภรณ์เพื่อประดับไป เราจะเสด็จ
ไปด้วยเท้าชาวนครจะได้เห็นสมบัติ
0,000
พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๗