การผ่อนคลายและการทำสมาธิ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2536 ฉบับที่ 11 หน้า 99
หน้าที่ 99 / 112

สรุปเนื้อหา

มื่อถึงเวลาที่เรียกกันว่า “รวม กลุ่ม” ความอึดอัดใจของฉันถูก ผ่อนคลายไปแล้วนิดหนึ่ง ด้วย ภาพที่เห็นรอบโต๊ะอาหาร ทานข้าว ไปผู้ใหญ่บางท่านก็เล่าเรื่องธรรมชาติ สมัยท่านยังเด็กให้เด็ก ๆ ฟัง ฟังไป ซักถามไปจนกระทั่งทุกคนอิ่มจึง ช่วยกันเก็บ ใช้เวลาครู่เดียวทุกอย่าง ก็เสร็จเรียบร้อย ข้างแม่ ที่ระเบียงกว้างบนบ้านฉันนั่ง ส่วนพ่อแยกไปนั่งพิงเสา อีกด้าน ทุกคนนั่งบนเบาะหันหน้า ไปทางสตรีร่างสูง ใบหน้าสวยยิ้ม หวานที่นั่งสง่าบนเก้าอี้หวาย ซึ่ง เด็กๆ ทั้งกลุ่มไปนั่งรวมกันอยู่ใกล้ ๆ “พร้อมกันแล้วนะคะ...ผู้ใหญ่ นั่งตามสบายค่ะ...ขอเวลาให้เด็ก ๆ ก่อน เดี๋ยวจะดึกไป....” แล้วเสียงไพเราะน่าฟังนั้นก็ แนะนำแล้วซักถามเด็กไปทีละคน จนครบ เสร็จจากกลุ่มเด็กแล้วคราวนี้ ก็มาถึงกลุ่มผู้ใหญ่ “ฟังดนตรีเบา ๆ ไปเรื่อยๆ นะคะ.. ฟัง

หัวข้อประเด็น

- การผ่อนคลายและการทำสมาธิ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

มื่อถึงเวลาที่เรียกกันว่า “รวม กลุ่ม” ความอึดอัดใจของฉันถูก ผ่อนคลายไปแล้วนิดหนึ่ง ด้วย ภาพที่เห็นรอบโต๊ะอาหาร ทานข้าว ไปผู้ใหญ่บางท่านก็เล่าเรื่องธรรมชาติ สมัยท่านยังเด็กให้เด็ก ๆ ฟัง ฟังไป ซักถามไปจนกระทั่งทุกคนอิ่มจึง ช่วยกันเก็บ ใช้เวลาครู่เดียวทุกอย่าง ก็เสร็จเรียบร้อย ข้างแม่ ที่ระเบียงกว้างบนบ้านฉันนั่ง ส่วนพ่อแยกไปนั่งพิงเสา อีกด้าน ทุกคนนั่งบนเบาะหันหน้า ไปทางสตรีร่างสูง ใบหน้าสวยยิ้ม หวานที่นั่งสง่าบนเก้าอี้หวาย ซึ่ง เด็กๆ ทั้งกลุ่มไปนั่งรวมกันอยู่ใกล้ ๆ “พร้อมกันแล้วนะคะ...ผู้ใหญ่ นั่งตามสบายค่ะ...ขอเวลาให้เด็ก ๆ ก่อน เดี๋ยวจะดึกไป....” แล้วเสียงไพเราะน่าฟังนั้นก็ แนะนำแล้วซักถามเด็กไปทีละคน จนครบ เสร็จจากกลุ่มเด็กแล้วคราวนี้ ก็มาถึงกลุ่มผู้ใหญ่ “ฟังดนตรีเบา ๆ ไปเรื่อยๆ นะคะ.. ฟังไปอาจจะได้ยินเป็นเสียง ลมพัด...เสียงน้ำไหล..เสียงใบไม้ร่วง... ไม่ว่าจะได้ยินเป็นเสียงอะไรก็ตาม... ปล่อยใจให้สบายไปกับเสียงที่ เป็นธรรมชาติเหล่านี้...ขณะเดียวกัน ให้ทำความรู้สึกคล้ายกับว่า...เสียงที่ ได้ยินนั้น ดังออกมาจากในท้องของ เราเอง.. ปล่อยใจให้สบายไปเรื่อยๆ นึกถึงหยดน้ำใส...หยุดลงกลางใจ ของเราทีละหยด ๆ รู้สึกว่าตัวเรา เย็นขึ้น....สดชื่นขึ้น....ชุ่มฉ่ำขึ้น...เบา กายเบาใจขึ้น...ขณะนี้ใจเราซึมซับไว้ เฉพาะความเย็นชุ่มฉ่ำไปเรื่อย ๆ ...” ขณะที่ฉันกำลังปล่อยใจตาม ๆ เสียงเพลง และคำพูดชักนำเบา ๆ ไปเรื่อย ๆ นั้น “โครม” เสียงเก้าอี้ ที่ถูก “เขา” คนที่เป็นอดีตไปแล้วของ ฉันเตะดังสนั่น ราวกับเหตุการณ์ใน วันนั้นย้อนกลับมาอยู่ตรงหน้า “ปล่อยให้ผ่านไปค่ะ....สิ่งที่เรา ไม่พึงใจจะย้อนกลับมาอีกกี่ครั้งกี่ หนเราก็ไม่สนใจ...สิ่งนั้นผ่านมาแล้ว ก็ผ่านไป...ในใจของเรามีแต่ความชุ่ม เย็นแผ่ซ่านต่อเนื่องออกมาเรื่อยๆ” คำแนะนำราวกับว่าผู้พูดเข้า 66 มานั่งอยู่กลางใจฉันด้วยนั้น ช่วยให้ ภาวะวิกฤติผ่านพ้นไป และแล้ว ร่างกายที่เคยหนักอึ้ง ใจที่รุ่มร้อนอยู่ เมื่อใจเป็นสุข จะให้นัก ดทําสิ่งใด เป็นประจำของฉันก็ค่อยๆ เบาขึ้นๆ โล่งโปร่งขึ้น แล้วเกิดมีไอเย็นจากใน ตัวแผ่ซ่านออกมาทั่วร่าง ทำให้สุขที่ รู้สึกว่าทําได้ย้าย ทําเสร็จแล้ว สบายใจเพิ่มขึ้นด้วย ไม่เคยรู้จักผุดเกิดขึ้นกลางดวงใจ “วันนี้เราพักกันแค่นี้นะคะ... ก่อนที่เราจะได้แยกย้ายกันไปพัก ผ่อน... ขอเชิญสวดมนต์บูชาพระ รัตนตรัย และนึกแผ่ความสุขไปให้ พ่อแม่ผู้มีพระคุณ รวมทั้งทุกๆ ชีวิต ที่ล่วงลับไปแล้วด้วยค่ะ” เมื่อใจเป็นสุขจะให้นึกคิดท่า สิ่งใด รู้สึกว่าทำได้ง่าย ทำเสร็จแล้ว สบายใจเพิ่มขึ้นด้วย พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More