ส่องธรรม : หน้า 10/128

ส่องธรรม เทา ด โดย : อิ่มธรรม หาของๅม่ โลกทั้งโลกทั้งคน สัตว์สิ่งของ ย่อมมีทั้งความงดงาม น่าดู น่าชม และมีทั้งความน่าเกลียด น่ากลัว ไม่ น่าเข้าใกล้ มนุษย์ทั้งหลาย ย่อมพึงใจใน ความงามภายนอก อันชวนให้ตื่นตา ตื่นใจ ติดใจ พอใจ หลงใหล ในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสนั้น ๆ เมื่อไม่มี ก็แสวงหา เมื่อได้มาก็หวงแหน เมื่อ เสื่อมสลายไปก็รำพึง รำพันคร่ำครวญ ถึง เอถ ปสฺสถิม โลก จิตต์ ราชรถูปม ยตฺถ พาลาวิสีทนฺติ นตฺถิ สงฺโค วิชานต์ ท่านทั้งหลาย จงมาดูโลกนี้ อันตระการดุจราชรถ ที่พวกคนเขลาหมกอยู่ แต่พวกผู้รู้หาข้องอยู่ไม่ (ธรรมบท โลกวรรค) สิ่งภายนอก ย่อมผ่านมาแล้วก็ผ่านไป อย่าได้ ติดใจอะไรมากมายนัก กันทั้งสิ้น ต่างก็เป็นทางผ่านของกันและ บัณฑิตทั้งหลายจึงแสวงหา “ของจริง” ภายใน อยู่กับโลกแต่ไม่ติดโลก วางโลกภายนอก หยุดใจสู่โลก ภายใน จนกระทั่งเข้าถึง “พระธรรมกาย” อันจะให้ มวลมนุษย์ทั้งหลายหลุดพ้นจากภัยในห้วงวัฏฏสงสารได้ อย่างแท้จริง @ ชีวิตบนโลกเรา ชี้ชวนให้มาดู คนเขลาเขามองนอก มองตนจนจิตใส โอ้คนเขลาเขาหลงอยู่ แต่ผู้รู้หาข้องไป บัณฑิตดอกมองเข้าใน แจ่มไสวกายธรรมเอย ๘ มกราคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร