ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2442 / 3068

การได้ฟังธรรมเป็นลาภอันประเสริฐ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “การังเกิดขึ้นของ พระพุทธเจ้ายากอย่างยิ่ง แต่การได้ฟังพระธรรม ยากยิ่งกว่า” เพราะโอกาสนี้ย่อมเกิดได้เมื่อมีพระสัมมาสัม- พุทธเจ้ามาบังเกิดขึ้นเ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสว่าการได้ฟังพระธรรมนั้นยากยิ่งกว่าโอกาสการเกิดของพระพุทธเจ้า ดังนั้นสำหรับชาวพุทธแล้ว การฟังพระธรรมจึงถือเป็นลาภอันประเสริฐ ที่จะนำพาเราไปสู่ความรู้และความเข้าใจในพระพุทธศาสน

แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก "นิ่งเสียงเกิดลูกอุตตรา นิ่งเสียงเกิดลูกปุ้มพุสุ จนกว่านแม่จะฟังธรรมของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ผู้เป็นพระศาสดาจบ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัส นิพพานอันเป็นเครื่องปล่อยตนเสียจากกิเล

บทความนี้กล่าวถึงแรงบันดาลใจจากพระไตรปิฎกที่ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมซึ่งเป็นหนทางการปลดปล่อยจากทุกข์ และพระพุทธเจ้าผู้เป็นผู้ชี้ทางแห่งความหลุดพ้น การฟังธรรมจึงมีคุณค่ามากกว่าความรักในญาติส

พรหมาภะระ รุ่นปี ๒๕๔๔ ๑๙๗ ทรงมีพระจั ญ บุ แ สดงธรรมอยู่ ยกชื่นชมนัน ลูกผู้นอนบนอกของแม่ เป็นคนฉลาด ลูกของแม่อ้อมรักใคร่พระธรรมอันบริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้าผู ประเสริฐ ปณิพพุตสุขเจจงมีความสุขเถิด วันนี้

บทความนี้เกี่ยวกับความสำคัญของการฟังพระธรรมในชีวิต โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่มีโอกาสในพระศาสนา การฟังธรรมจะนำความสุขมาให้ แม่ของปณิพพุตสุขได้มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการศึกษาในธรรมะ และมีการนำเสนอประสบการณ์

สบตนเองให้ได้ บุคคลที่จะประสบความสำเร็จ ในการสร้างบารมี จะต้องรักในการฝึกตนเองทั้งกาย วาจา และใจ หมั่น ปรับปรุงแก้ไขตนเองให้ได้ก่อนในทุกรูปแบบ เพราะถ้าเรา สามารถสอนตนเองได้ มีความอดทน รู้จักกายใจตนเอง

การสร้างบารมีเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความรักในการฝึกตนทั้งกาย วาจา และใจ โดยการปรับปรุงตนเองให้มีความอดทนและรู้จักกายใจของตนเอง ในบทความนี้มีเรื่องราวของหญิงสาวผู้ประสบความสำเร็จในการสร้างบารมีตามโอวาทของพร

แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก ไม่มีตัว มีความสมดุลสมดุลสมบูรณ์ ให้ความเป็นกันเองกับกิฌู สามเหมณุกรุ รูป ทำให้ท่านเป็นที่เคารพรักของกิฌูสูง มือกัม อัน ญาติโยมก็เลื่อนไล่สรตราในตัวท่านมาก ครั้งหนึ่งท่านถู

เนื้อหาเกี่ยวกับแรงบันดาลใจจากพระไตรปิฎก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงออกของพระสารีบุตรซึ่งมีความสมดุลและระมัดระวังในการกระทำ ข้อความนี้แสดงถึงการใช้สติและคุณธรรมในการดำเนินชีวิต และผลของการบริสุทธิ์ใจที่น

ความสุขของคนดี มีอจุฏฐเสาได้ว่า สิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องการคือ “ความสุข” แต่การตีค่าความสุขนั้นอาจมีรฐานที่แตกต่างกัน บ้างก็วัดด้วยทรัพย์สมบัติ บ้างก็วัดด้วยอำนาจจ์สนา บ้างก็วัดด้วยสุขบรรดาศักดิ์ แต่สิ่

ทุกคนต่างต้องการความสุข แต่การตีค่าความสุขอาจแตกต่างกัน บางคนวัดด้วยทรัพย์สมบัติ บางคนด้วยอำนาจ หรือความรุ่งโรจน์ แต่ความสุขที่แท้จริงอยู่ที่ใจ การทำความดีจะนำมาซึ่งความสุขใจที่ล้นเหลือ มีทั้งคำสอนของ

124 แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก 2. เมื่อเห็นผู้ประพฤติผิดศีลธรรมโดนลงโทษ ก็เกิดความ สบายใจว่าเราเป็นผู้มีศีล จะไม่ถูกลงโทษเช่นนั้น 3. เกิดความมั่นใจว่า ความดีที่ทำไว้อย่อมคุ้มครองป้องกัน จากภัยทั้งหลาย

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการประพฤติปฏิบัติและแรงบันดาลใจจากการเห็นผลของศีลธรรมในชีวิตประจำวัน โดยมีการกล่าวถึงบันฑิตที่ปฏิบัติตนตามหลักธรรม และความสุขที่เกิดขึ้นเมื่ออยู่ในทางที่ถ

๑๒ แรงบันดาลใจ จากพระโพธิสัตว์ภูมิ คือ การปะพฤติยสุขจริยา วิถีจริยา มโนสุขจริยาไว้ในกาลก่อน ย่อมคุ้มครอง ป้องกันบรรฑิตผู้ยืนอยู่บนเตียง หรือบนบนพื้น เปรียบเหมือนงาขวดของยอดภูเขาใหญ่ ย่อมบดบัง ครอบคลุ

บทนี้กล่าวถึงการปฏิบัติตนตามพระโพธิสัตว์ภูมิ ซึ่งย้ำถึงการทำความดี และการหลีกเลี่ยงความชั่ว เพื่อนำไปสู่สภาวะความสุขในปัจจุบันและในปรโลก การเสวยสุขของบรรฑิตจะเป็นไปตามการกระทำดีต่างๆ ที่ทำไว้ โดยเฉพาะ

ทำไมต้อง "บวชแต่หนุ่ม" ประเพณีบวชแต่หนุ่ม เมื่อลอายุครบทบวช คือ ๒๐ ปี เป็นรากฐานที่มันคง ของพระพุทธศาสนาในเมืองไทยมานับพันปี ทำให้สังคมไทยเข้มแข็งด้วยศีลธรรม ประชาชนอยู่รมกันเป็นสุข แต่ปัจจุบันสิ่งนี้

ประเพณี 'บวชแต่หนุ่ม' มีความสำคัญต่อการเสริมสร้างศีลธรรมในสังคมไทย เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ในประวัติศาสตร์มีตัวอย่างของพระรัษฎาเถระที่บวชตั้งแต่วัยหนุ่มและประสบความสำเร็จในการเป

แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก "โลกพรุ่งอยู่เป็นนิรันดร์ ไม่รู้จักอิ่ม เป็นทาสแห่งตัณหา" ที่อาตมาภาพรู้เห็นและได้ฟังแล้วจึงออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิต หากไม่มีรบวชแต่มุ่ง ปล่อยให้ความชรา โรคภัย วิบากกรรม หร

บทความนี้นำเสนอแรงบันดาลใจจากพระไตรปิฎก ที่เน้นให้เราตระหนักถึงความสำคัญของการบวชและการปฏิบัติตามพระธรรมวินัย ซึ่งเป็นวิชาชีวิตที่มากกว่าวิชาชีพที่ได้รับจากการศึกษาในสถาบันการศึกษา โดยสอนให้เราหลีกเลี

สร้างบุญอะไรดีกว่า สำหรับผู้รู้ก็สร้างบุญมักมีคำถามบ่อยๆ ว่า ทำอะไรได้บุญมากกว่ากัน ครั้นพอรู้ว่า ความดีนั้นได้บุญมากกว่าความดีนี้ บางท่านจึงคิดกันตนเองจากความดีประทับใจเข้าใจว่าได้บุญน้อยกว่า เช่น ไม

บทความนี้พูดถึงแนวทางการสร้างบุญและความดีในชีวิต โดยชี้ให้เห็นว่าความดีทุกอย่างมีคุณค่า แม้จะเป็นการทำบุญที่ต่างกัน เช่น การทำทานหรือการปฏิบัติธรรม ความดีทุกอย่างจะสนับสนุนกันเพื่อไปถึงจุดหมายสูงสุด ก

แรงบันดาลใจ จากพระโพธิสัตว์องค์หรือพระมหาจรรย์ประเสริฐกว่าว พระโพธิสัตว์ไม่สามารถตัดความสงสัยของพระองค์ได้ ในขณะนั้น ภาพของท้าวสักกะเกิดร้อนขึ้นมา ท้าวสักกะทรงสร่างก็ทราบเหตุ ทรงเห็นพระโพธิสัตว์ทรงวิต

ในเรื่องราวนี้พระโพธิสัตว์เผชิญกับความสงสัย และท้าวสักกะเสด็จมาเพื่อช่วยตัดความสงสัยนั้น โดยชี้แจงถึงคุณธรรมของการประพฤติดีในหมู่พรหมจรรย์ซึ่งมีทั้งต่ำ กลาง และสูง เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสำคัญในการบำเ

คู่บุญ "พรหมลิขิตบันดาลชักพา ดลให้มาพบกันทันใดก่อนนี้อยู่ไกลแสนไกล พรหมลิขิตจิตใจ ฉันจึงได้มาใกล้กับเธอ เอาชะรอยจะเป็นเนื้อคู่..." แน่่คงเสียงเพลงดังมา พาให้นึกถึงธรรมะว่าด้วยเหตุแห่งการเป็น "เนื้อคู

บทความนี้สำรวจแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการเป็นเนื้อคู่ซึ่งอยู่ภายใต้พรหมลิขิต โดยเชื่อมโยงไปยังคำแนะนำจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในสมวีชิวสูตร ที่เกี่ยวกับความรักและการครองเรือนร่วมกันในชาติหน้าต่อไป ผ่านการน

การปฏิบัติธรรม กฏที่สำคัญที่สุด ปล่อยทุกอย่าง วางทุกสิ่ง ความต่อเนื่อง ความพอใจ ปัจจุบันสำคัญที่สุด ต้องรักษาใจ หนักแน่นดั่งแผ่นดิน ช้า...แต่คุ้มค่า เอาเต่าเป็นครู เครื่องกันจิตปิดกั้นใจ บุญมาก บรรลุธ

แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก พ. "ดู ก่อนภิญฑูห์ ทั้งหลาย พวกเธอควรวางเฉย ไม่ใส่ใจ ถึงผ้าหรือศรีษะที่ถูกไฟไหม้ แล้วพิษกระทำความพอใจ ความพยายาม ความอุตสาหะ ความไม่ย่นย่อ ความไม่ถ่อถอย สติและสัมปชัญญะอย่าง

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของความมุ่งมั่นและความพยายามในการเรียนรู้ความจริงจากพระไตรปิฎก เปรียบเทียบกับชีวิตที่มีความยากลำบากของบรรพชนที่ต้องเผชิญความทุกข์ในทุกวัน การรู้แจ้งนั้นเกิดจากความตั้งใจและความพย

ปล่อยทุกอย่าง วางทุกสิ่ง "ทำอย่างไรจึงจะหยุดนิ่ง?" คำถามนี้คงอยู่ในใจของนักปฏิบัติธรรมทุกคน เพราะเวลาปฏิบัติธรรม ใจของเราัมักซน วิ่งไปในอารมณ์ต่างๆ ที่คุ้นเคย และยึดติดอยู่ในอารมณ์นั้น ทำให้ใจเศร้าหมอ

การปล่อยวางเป็นสิ่งสำคัญในปฏิบัติธรรม เพื่อให้ใจที่วุ่นวายสามารถหยุดนิ่งในปัจจุบัน การยึดติดอารมณ์ทำให้เกิดความทุกข์ พระพุทธองค์แนะนำให้ปล่อยวางทั้งสิ่งที่เป็นบาปและธรรมะที่สอน เพราะเป้าหมายคือการทำใจ

พระพุทธองค์ตรัสว่า "เช่นเดียวกันภิกษุทั้งหลาย เราแสดงธรรมเพื่อเป็น อุปกรณ์ให้ปฏิบัติเพื่อออกจากทุกข์ ดูแหน่งไปสู่เต็ง ไม่ใช่เพื่อ ให้ยอดนั้นถือมั่น แม้ธรรมะแรงสอนให้ละวาง ไม่ต้องพูดถึง อธรรมเล

บทเรียนจากคำสอนของพระพุทธองค์เน้นให้ผู้ปฏิบัติธรรมเรียนรู้การปล่อยวาง ความยึดมั่นถือมั่น ยกตัวอย่างการศึกษาและปฏิบัติธรรมเพื่อพัฒนาจิตใจให้นิ่งและเข้าถึงความบริสุทธิ์ภายใน ตัวอย่างที่ชัดเจนคือความสามา

แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก “การปฏิบัติธรรมก็เช่นเดียวกัน โสตนะ ความเพียรที่เน้นหนักเกินไปมักทำให้จิตฟุ้งซ่าน แต่อย่าหย่อนเกินไปก็ทำให้เกิดความเท็จคร้าน เธอต้องปรับความเพียรในการปฏิบัติของเธอให้พอดี ปร

ในข้อความนี้มีการกล่าวถึงความสำคัญของการปรับความเพียรในการปฏิบัติธรรม โดยอ้างอิงถึงคำสั่งสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระโสณได้รับข้อมูลและได้มีการปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด จนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ การนำเ

ปัจจุบันสำคัญที่สุด "เวลา" เป็นสิ่งที่มีค่ามาก เพราะเมื่ มันผ่านไปแล้วจะไม่มีวันหว นกลับคืน แต่คนเรามักจะใช้เวลาให้หมดไปกับสิ่งที่ไร้สาระ บางมักมีแต่นึกถึงอดีตที่ผ่านมาแล้ว หรือฟังฝันถึงอนาคตที่ยังมาไ

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของเวลาในปัจจุบันและการใช้เวลาที่มีค่า ข้อคิดจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่บอกว่าอดีตและอนาคตไม่ควรให้ความสนใจ การดำรงชีวิตในปัจจุบันเป็นหัวใจสำคัญในการใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ต้องรักษาใจ "ใจ" มีธรรมชาติดีอ่อ่นไหว ปรวนแปรและล่องลอยไปในทุกๆ ที่ได้ง่ายเสมอง่าย แม้แต่ช่วงเวลาพึงเล็กน้อย ใจ...ก็อาจจะล่องลอยไปไกลจนตามไม่ทัน ผู้ที่ไม่ระวังรักษาใจ ปล่อยให้ฟุ้งซ่านไปในอารมณ์ต่างๆ จ

เนื้อหานี้พูดถึงธรรมชาติของใจที่อ่อนแอและการรักษาใจจากความฟุ้งซ่าน เพื่อให้ชีวิตมีความสุข ผ่านเรื่องราวของภิญญูหนุ่มที่พลิกฟื้นชีวิตด้วยการปฏิบัติธรรม โดยอ้างถึงการสอนจากพระบรมศาสดาและการเปลี่ยนแปลงชี