แรงบันดาลใจจากพระโพธิสัตว์ภูมิ : หน้า 176/264

๑๒ แรงบันดาลใจ จากพระโพธิสัตว์ภูมิ คือ การปะพฤติยสุขจริยา วิถีจริยา มโนสุขจริยาไว้ในกาลก่อน ย่อมคุ้มครอง ป้องกันบรรฑิตผู้ยืนอยู่บนเตียง หรือบนบนพื้น เปรียบเหมือนงาขวดของยอดภูเขาใหญ่ ย่อมบดบัง ครอบคลุมแผ่นดินใหญ่ในเวลานั้น ในเรื่องนั้น บรรฑิตมีความคิดเห็นอย่างนี้ว่า "เราไม่ได้ทำความชั่วไว้หนอ ไม่ได้ทำกรรมหยาบไว้ ไม่ได้ทำกรรมเศร้าหมองไว้ เราทำแต่ความดี ทำแต่คุณงามความดี บำเพ็ญแต่ความดี ทำแต่ที่ป้องกันสิ่งน่ากลัวไว้ เราตายแล้วจะไปสู่สุคติ ฯลฯ" เขายอมไม่เศร้าโศกไม่ลำบากใจ ไม่ร่ำไร ไม่ทบอกตรำคร่ำครวญ ไม่ถึงความหวลไหว กิริยาทั้งหลาย บรรฑิตย่อมเสวยสุขโสมสันประการที่ ๓ นี้ในปัจจุบัน จากนีนันตรัสถึงความสุขในปรโลกของคนดี คือ ไปสู่สุคติ โลกสวรรค์ และเมื่อกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ย่อมบริบูรณ์ด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ จึงได้โอกาสสร้างความดี ต่อไปอีก ตายไปก็สู่สุคติอีก นับครั้งไม่ถ้วน โดยตรัสสรเสริญ ความสุขของสวรรค์ ว่า "เป็นสถานที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจโดยส่วนเดียว" ว่า "กิริยาทั้งหลาย มักการเปรียบเทียบว่าสวรรค์เป็นสุขก็ไม่ใช่ทำได้ง่าย" แล้วทรงยกเทียบกับความสุขของ