แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก : หน้า 156/264

แรงบันดาลใจ จากพระไตรปิฎก "นิ่งเสียงเกิดลูกอุตตรา นิ่งเสียงเกิดลูกปุ้มพุสุ จนกว่านแม่จะฟังธรรมของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ผู้เป็นพระศาสดาจบ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัส นิพพานอันเป็นเครื่องปล่อยตนเสียจากกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งปวง เวลาที่ปาราณในธรรมนนั้นจะล่วงเลยแม่ไปเสีย ลูกของตนเป็นที่รักในโลก สามีของตนเป็นที่รักในโลก แต่ความปรารถนาในธรรมนันเป็นที่รักของแม่ยิ่งกว่าลูกและสามีนั้น เพราะลูกหรือสามีที่รัก จะปลดปล่อยแม่จากทุกข์ไม่ได้ เหมือนการฟังธรรมย่อมปลดปล่อยเหล่าสัตว์จากทุกข์ได้ ในเมื่อโลกถูกทุกข์ครอบงำอยู่ ประกอบด้วยธาราและมรณะ แม่ปรารถนาจะฟังธรรม ที่พระพุทธเจ้าสั่งด้วยพระปัญญาอันยิ่ง เพื่อพ้นจากธาราและมรณะ จงเสียดเสียงลูกปุ้มพุสุ" ปุ้ยพุทธพูดว่า "แม่จ๋า ฉันจักไม่พูด อุตราน้องสาวของฉันก็การเป็นผู้ยิ่ง เชิญแม่ฟังธรรมอย่างเดียว การฟังพระสัทธรรมนำความสุขมาให้แม่จ๋า เราไม่รู้พระสัทธรรมจึงได้เที่ยวไปลำบาก พระพุทธเจ้าพระองค์นี้เป็นผู้ทำความสง่าสง่าแกเทวดา และมนุษย์ผู้ลุ่มหลง พระองค์มีพระสรรเสริญเป็นชาตสุดท้าย