สงครามและประวัติศาสตร์ของกรุงศรีอยุธยา
…ยเฉพาะคนในวังหลวงคงจะเพลิดเพลินอยู่กับ
การเริงรมย์ต่าง ๆ... ใช่สินะ ความเริงรมย์
แน่นอนความเริงรมย์ ลุ่มหลงในกามรส และ
โลกียรสนี่แหละที่ทำให้อยุธยาต้องล่มร้าง
พลางฉันก็ต้องทอดถอนใจอีกครั้ง โธ่...
ก็แม้แต่องค…
ด้วยนึกถึงความตระหนกตกใจ ความกลัว และ ความตายที่เหี้ยมโหดของบรรพชน ของเพื่อน ร่วมชาติ ผู้ไม่มีสิทธิ์เลยสักนิดในชะตากรรมของ ตัวเอง . “ก็ทัพนั้นใหญ่มากนักนี่นา” ฉันรำพึงในใจ ที่เข้าใจกันมาแต่ก่อนกาลว่าเ