ความรักแท้และลุ่มหลง : หน้า 117/134

นี้ก็จะมีนางนากเพิ่มอีกสองนางเป็นอย่างน้อย ในฐานะคนดู พุทธแล้ว ผมว่ามันมากไป เข้าขั้นลุ่มหลงเชียวล่ะท่าน ขนาดหลับตาลาโลกไปแล้วยังไม่ยอมละยอมวาง ยังโหย ก็คอยติดตามกันต่อไปครับ มุมมองของการทําบทภาพยนตร์นี้โดนใจตั้งแต่ หาความรักอยู่นั่นแล้ว มันน่าจะตั้งตนอยู่ในบุญในกุศลเพื่อ เริ่มแรก คือ การใช้สัญลักษณ์แทน เหตุการณ์อันลึกลับน่ากลัว ที่กำลังคืบ คลานเข้ามา โดยนำเหตุการณ์สุริยุปราคา เต็มดวงที่หว้ากอในสมัยรัชกาลที่ ๔ มานำ เสนอ เข้าท่าดีครับ พระอาทิตย์อันเป็นต้น แหล่งของความสว่าง มีอันต้องถูกบดบัง ด้วยความมืดดำของอวิชชา และกิเลสหนา งหลาย ปัญญาหยาบของมนุษย์ สรรพสัตว์ทั้งหล ต่างตื่นตระหนก ฝูงนกกระเจิดกระเจิงรีบบิน กลับรัง เพราะความวิปริตผิดธรรมชาติ เสน่ห์ศิลป์ภาพยนตร์ • pleat user Econo Diyeyush แผ่นด ฉายที ผู้คนตีเกราะเคาะไม้หมายจะให้ อสูรร้ายราหู คายดวงอาทิตย์ที่อมไว้ เพื่อคืนแสงสว่าง สมบัติ ผมว ให้แก่โลก ที่ว่าโดนใจเพราะบังเอิญตรงกับ สถานการณ์ของความเป็นจริงในปัจจุบัน นั่นเอง เจ้ากระแสความมืดดำของกิเลสคน นี่แหละ ที่บดบังความสว่างในใจคนไปนาน กว่า 6 เดือนแล้ว อย่างนี้วิธีแก้คงต้อง ร้องขอให้บ้านกัลยาณมิตรทั้งแสนหลังช่วย กันนั่งสมาธิปัดเป่าความชั่วร้าย จะตีเกราะ เคาะไม้ก็ตามทีเถอะ ร่วมมือกันชักชวนมา ปฏิบัติธรรมกันเยอะๆ ราหูทั้งหลายจะได้รีบคายกิเลสความ มืดดำออกมา แสงสว่างแห่งธรรมจะได้เจิดจรัสสู่ชาวโลกสัก ที mad ภาพรวมๆ ของนางนาก เป็นการเตรียมการอย่าง พิถีพิถัน ข้อมูลทุกด้านค่อนข้างจะเป็นเหตุเป็นผล ฉะนั้น การศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับนางนากหรือข้อมูลประวัติศาสตร์ และข้อมูลเรื่องจิตวิญญาณจึงนำนางนากสู่ฝั่งของความ สำเร็จได้อย่างรวดเร็ว ขอชมเชยและเป็นกำลังใจคนทำงาน อย่างมีศิลปะและเข้าถึงหลักอิทธิบาทสี่ ให้พัฒนางานศิลปะดีๆ ยิ่งๆ ขึ้นไปนะครับ ขอเป็นกำลังใจด้วยอีกคน แต่สำหรับเรื่องความรักแท้ของนางนากและทิด มากนี่หลายคนคงจะยินดีชื่นชมกันทั้งนั้น แต่ในสายตาคน นำตนไปสู่ภพภูมิที่ดี มันจึงเหมาะสมกว่า ด้วยประการทั้งปวง ความรักแท้แม้ยังมีชีวิตอยู่ก็ ซื่อสัตย์ในหน้าที่ของสามีและภรรยาซึ่งกัน และกัน ไม่นอกลู่นอกทางของศีลและธรรม กรอบล้อมรั้วไม่เปิดประตูใจต้อนรับกิเลสต ตระกูลอันได้แก่ ราคะ โทสะ และโมหะ โดยเฉพาะเจ้าตัวโมหะ คือความลุ่มหลงนี้ อันตรายที่สุด มีโทษมากที่สุดเชียวครับ เป็นต้นเหตุต้องให้เวียนว่ายตายเกิดหลาย ภพหลายชาติหาที่สุดไม่ได้ ห่างเส้นทาง 1) พระนิพพานว่ากันอย่างนั้นเลยทีเดียว คนเราลองปล่อยใจเข้าขั้น ลุ่มหลงแล้ว บาปหรือบุญไม่ค่อยจะคำนึง กันเท่าไหร่ เรียกว่าแม้จะต้องตกนรกก็ยัง ยอมเลย แต่เมื่อใดกำจัดความหลงออกไป ได้แล้ว ความสว่างจะบังเกิดขึ้นในใจ เสมือนดวงอาทิตย์ขจัดความมืดที่บดบังได้ หมดสิ้นฉะนั้นแหละท่าน ด้วยความรักและห่วงใยซึ่งกัน และกัน หากท่านเผลอไปติดเชื้อความ ลุ่มหลงเข้าละก็หาทางสลัดออกจากกองทุกข์เสียแต่เนิ่นๆ เดี๋ยวมันจะสายเกินแกง เกินแก้ แต่อย่างไรก็ตามขอขอบคุณ “นางนาก” ที่ให้แง่มุมข้อคิดมากมาย อย่างน้อยก็เรื่องความ รักความหลงนี่แหละครับ หมั่นทำบุญสร้างกุศลแล้วตั้งตน อยู่ในความพอดี ชีวิตหลังความตายก็ยังพอได้พ้นจากกอง ทุกข์กันอย่างทั่วหน้า แต่ถ้าหากปล่อยตัวปล่อยใจลุ่มหลง ลาภ ยศ และ ทำชั่วไม่กลัวบาปกลัวกรรมจะตกนรกกันง่ายๆ ขอเตือนนะ ครับว่าไม่ควรลิ้มลองเด็ดขาด....มันยิ่งกว่าหวาดเสียวครับ!!! กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๕๒ ๑๑๕