สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 151 / 290

กัณฐกวิมาน ๑๔๖ การไปสู่อายตนนิพพาน จะต้องเป็นผู้ที่มีบุญมหาศาล รักในการสั่งสมบุญอยู่เป็นนิตย์ และคิดเสมอว่า จะใช้วันเวลา ทุกอนุวินาที ให้มีคุณค่าสูงสุด เพราะรู้ว่าเวลาในชีวิตมีอยู่ อย่างจํากัด อีกทั้ง

การเข้าถึงอายตนนิพพานต้องการบุญมหาศาลและการสั่งสมบุญอย่างต่อเนื่อง ชีวิตที่มีความสุขคือการหยุดนิ่งในพระรัตนตรัยที่ศูนย์กลาง กิจกรรมในชีวิตต้องมีค่าในทุกช่วงเวลา และการเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสเป็นกุญแจ

Dsuem ประชาช คนมีเมตตา ชื่อว่ารักตนเอง ១៥៩ ทำกันจริงๆ จังๆ อย่างสม่ำเสมอแล้วความบริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ของเราก็จะยิ่งทับทวียิ่งๆ ขึ้นไป คนรอบข้างสิ่งแวดล้อม ทั้งสัตวโลก ขันธโลก โอกาสโลก บริสุทธิ์ด้วยอำน

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการเจริญเมตตาทั้งต่อตนเองและผู้อื่น โดยเริ่มจากการแผ่เมตตาให้กับตนเองเพื่อให้พ้นจากความเหลื่อมล้ำและความทุกข์ ก่อนที่จะขยายไปยังคนรอบข้าง รวมถึงผู้คนและสรรพสัตว์ในจักรวาล

พิษแห่งกาม ๑๗๘ วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ประทับนั่งอยู่ที่ท้องพระโรงกำลังเสวย ขนมจิ้มกับน้ำผึ้งอยู่ น้ำผึ้งกับขนมชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งตกลงบนพื้น มดตัวหนึ่งเที่ยวร้องบอกเพื่อนๆ ว่า “ถาดน้ำผึ้ง และขนมที่ท้อง

ในบทนี้เล่าถึงเหตุการณ์หนึ่งในพระราชวังที่พระราชานั่งเสวยขนมและน้ำผึ้ง ในขณะที่มดเรียกเพื่อนมาช่วยกันกิน สิ่งนี้ทำให้พระราชาสรวลขณะพระเทวีตั้งคำถาม พระราชาเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พระเทวีฟัง โดยพระเทวีแ

เทวดาเตือนภัย ១៩២ ทุกชีวิตที่เกิดมา ล้วนปรารถนาให้ตนเองมีความสุข มีความปลอดภัยจากอันตรายต่างๆ มีอายุยืนยาว แต่ส่วนใหญ่ กลับดำาเนินชีวิตด้วยความประมาท หลงไปก่อทุกข์ให้กับตนเอง ความสุขที่ปรารถนา จึงเป็น

ทุกชีวิตต้องการความสุขและความปลอดภัย แต่หลายคนกลับประมาทและสร้างทุกข์ให้ตนเอง หากไม่เตรียมพร้อม ชีวิตจะต้องเผชิญกับผลจากการกระทำ ในทางพระพุทธศาสนา ย้ำว่า การทำดีจะให้ผลดีและควรใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท เ

ผู้นำต้องรอบคอบ ๒๐๒ การทํางานทุกอย่างไม่ว่างานเล็กหรืองานใหญ่ จะเป็น ภาครัฐหรือเอกชน ต่างต้องการความสําเร็จด้วยกันทั้งนั้น การประสบความสำเร็จนำมาซึ่งความปลื้มปีติยินดี ทำให้ องค์กรเจริญรุ่งเรือง และทำ

การทำงานในหน่วยงานต้องการความสำเร็จซึ่งนำมาซึ่งความเจริญก้าวหน้า ผู้เป็นหัวหน้าควรดูแลทีมด้วยความรอบคอบ สติปัญญา และการพิจารณาอย่างเหมาะสม ที่สำคัญคือการมีความรู้ในทุกขั้นตอนเพื่อให้การทำงานเป็นไปอย่า

ธรรมะเพื่อประชาชน ผู้รักในการทำความดี ๒๑๓ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถา ธรรมบท ว่า “อนุปุพเพน เมธาวี โถก๋ โถก ขเณ ขณ กมฺมาโร รชตสุเสว นิทฺธเม มลมตฺตโน ผู้มีปัญญา ทำกุศลอยู่คราวละน้อยๆ ท

ในบทนี้ กล่าวถึงการทำกุศลในแต่ละขณะตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ผู้มีปัญญาควรทำความดีและขจัดมลทินในจิตใจเหมือนช่างทองที่ขจัดมลทินจากทอง เพื่อให้สามารถทำความดีได้อย่างเต็มที่ ผู้ที่ทำกุศลมีประสิทธิ

Dsuem ประชาช ขอจงเป็นอยู่เถิด ก่อนที่ยักษ์จะมาสิงอยู่ที่ศาลาหลังนี้ ได้ขอพรจากท้าว เวสสวัณหลังจากที่ได้รับใช้อยู่ถึง ๑๒ ปีว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้กิน มนุษย์ที่เข้ามายังศาลานี้ ยกเว้นผู้ที่กล่าวโต้ตอบกันใ

ในเรื่องนี้มียักษ์ที่ขอพรให้กินมนุษย์เว้นผู้ที่กล่าวขอให้ท่านจงมีชีวิตอยู่ เมื่อพระโพธิสัตว์เห็นว่ายักษ์จะจับกินบิดาของตนจึงกล่าวขอให้บิดาอยู่ถึง 120 ปี ยักษ์ไม่สามารถจับทั้งคู่ได้และต้องถอยกลับไปเนื่

ธรร ความชั่วแม้เล็กน้อย ไม่ควรทำ ๒๖๒ พระสาวกรูปหนึ่ง หลังจากที่เรียนกัมมัฏฐานแล้ว ได้ปลีกตัว หลีกเร้นออกเดินทางหาที่สงบเพื่อบำเพ็ญเพียร แสวงหาความ หลุดพ้น ตามโอวาทของพระบรมศาสดา พระภิกษุทั้งหลายในสมัย

เรื่องราวเกี่ยวกับพระสาวกที่ได้ศึกษาและปลีกตัวออกไปบำเพ็ญเพียรในป่าโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหาความหลุดพ้นตามโอวาทของพระบรมศาสดาและพบกับความเชื่อมั่นจากเทวดาประจำป่าเมื่อเห็นการปฏิบัติของท่าน ข้อความน

Bsual อย่ามองข้าม การปฏิสันถาร ៣៤៨ หวาดกลัว พากันหนีไปอยู่เมืองอนุราธปุรี ทั้งยังไม่กล้าไป กราบไหว้พระเจดีย์ทีคีรีวิหารอย่างที่เคยปฏิบัติกันมา เพราะ กลัวภัยจากโจร วันหนึ่ง พวกโจรเห็นว่า เมื่อไม่สามารถ

เรื่องนี้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการปฏิสันถารที่เกิดขึ้นเมื่อโจรพยายามทำการปล้นวัดคีรีวิหาร เจ้าหน้าที่วัดตัดสินใจต้อนรับโจรเหล่านั้นด้วยความมีมารยาท และนำเสนออาหารให้แก่พวกเขา ซึ่งทำให้โจรได้ตระหนักถึง

ผู้ควรประดับดอกไม้ทิพย์ ๓๕๔ ทุกชีวิตที่เกิดมาในสังสารวัฏ ต่างเคยผ่านการเกิดในทุก ภพทุกภูมิ ทั้งชีวิตในระดับสูง ระดับกลาง และระดับล่างมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ หรือยาจกเข็ญใจ เพราะชีวิตมี การ

ชีวิตในสังสารวัฏต้องเผชิญกับการเกิดในทุกภพและภูมิ โดยมีกรรมที่เป็นตัวกำหนดชีวิต หากทำบุญมากจะได้ผลดีและความสุขในสุคติ แต่หากทำบาปจะต้องเผชิญกับวิบากกรรม ในการสร้างบารมีและความบริสุทธิ์ ควรปฏิบัติธรรมอ

Bsumaประช โอวาทที่เหมาะ ๓๖๔ การเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ เป็นเรื่องราวที่ มนุษย์ยังคงสงสัย และค้างคาอยู่ในใจว่า มนุษย์เกิดมาจากไหน มาทําไม ตายแล้วจะไปไหน และเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคืออะไร เป็นคำถามที

เนื้อหาพูดถึงการเวียนว่ายตายเกิดเป็นสิ่งที่มนุษย์สงสัยและเพิ่งเข้าใจได้เมื่อมีโอกาสศึกษาพระพุทธศาสนา ซึ่งสอนให้เราเข้าใจความเป็นจริงของชีวิต และแสวงหาความบริสุทธิ์ให้ใกล้ชิดกับพระรัตนตรัย นำไปสู่การรู

ธรรมะเพื่อประชาช ผู้ถึงความพินาศ ๔๑๓ ธรรมชาติของใจนั้น มีความว่องไวพร้อมจะท่องเที่ยวไป ในทุกหนทุกแห่ง ทุกเวลา แม้ขณะช่วงเวลาเพียงสั้นๆ ใจก็ สามารถล่องลอยคิดไปได้หลายๆ เรื่อง ผู้ที่ไม่ระวังรักษาใจ ปล่อ

เนื้อหานี้กล่าวถึงธรรมชาติของใจที่มีความว่องไวและชี้ให้เห็นความสำคัญของการรักษาใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ผ่านการปฏิบัติธรรมเพื่อสร้างภาพดีในใจ เราควรตระหนักถึงผลกระทบที่ใจสามารถส่งผลต่อชีวิตเราและคนรอบข้าง

ธรรมะเพื่อประชาชน เป็นใหญ่ด้ว ด้วยธรรม วิชาในโลกนี้มีอยู่มากมาย และสามารถศึกษาได้ไม่มีวัน หมดสิ้น ส่วนบุคคลใดจะเลือกศึกษาวิชาใด หรือจะศึกษามาก น้อยแค่ไหน ก็ย่อมแล้วแต่บุคคลนั้นๆ เพราะขึ้นชื่อว่า การศึ

ในชีวิตมีวิชาให้เรียนรู้มากมาย แต่มีวิชาหนึ่งที่ทุกคนจำเป็นต้องศึกษา นั่นคือวิชาความจริงของชีวิตซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบ วิชานี้นำไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองและความปลอดภัยทั้งในภพนี้และภพหน้า หากไม

Dsuem ประชาช ดำรงตน บนหนทางสู่สวรรค์ ๕๐๑ เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง เพื่อแสวงหาพระรัตนตรัยหรือ ต้องการเข้าถึงพระธรรมกาย ซึ่งเป็นกายที่คงที่ ไม่มีการ เปลี่ยนแปลง เป็นแหล่งกำเนิดแห่งความสุข ที่เป็นสุขล้วนๆ แล

เรามีชีวิตเพื่อแสวงหาพระธรรมกายซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดแห่งความสุขที่แท้จริง ในขณะที่ร่างกายเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนว่าการสั่งสมบุญเป็นทางนำสุขมาให้ ความสุขนี้ขึ้นอยู่กับการตั้งใจที่ถู

Bsual ผู้จรรโลงพระพุทธศาสนา ๕๑๐ ในห้วงวัฏสงสารอันยาวไกล ทุกชีวิตต่างแสวงหาที่พึ่งบ้าง แสวงหาปัจจัยสี่เพื่อนำมาใช้ในการดำรงชีวิต บ้างแสวงหาอำนาจ ชื่อเสียง เกียรติยศ แต่น้อยคนที่จะรู้ว่าสิ่งที่ควรแสวงหา

ในโลกแห่งวัฏสงสาร ผู้คนแสวงหาปัจจัยสี่ อำนาจ ชื่อเสียง แต่การแสวงหาที่แท้จริงคือพระรัตนตรัย เป็นที่พึ่งอันเกษม การทำใจนิ่งช่วยให้เข้าถึงพระรัตนตรัย ซึ่งทำให้ชีวิตมีความหมาย ผู้ใดมีความเชื่อในพระตถาคต

ธรรมะเพื่อประชาช เสียงสาธุการ ของเทวดา ៥១៩ ชีวิตในโลกนี้แสนสั้น แต่ชีวิตหลังความตายนั้นยาวนาน มาก เรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้เพียงไม่ถึง ๑๐๐ ปี ก็ต้องจากโลกไป แต่การเสวยสุขในสุคติโลกสวรรค์ หรือเสวยวิบากกรร

ชีวิตในโลกนี้มีระยะเวลาเพียงสั้น แต่ชีวิตหลังความตายมีความยาวนานมาก การเตรียมตัวและสั่งสมบุญเป็นสิ่งสำคัญเพื่อเข้าถึงพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุด การปฏิบัติธรรมจะช่วยนำชีวิตไปสู่สุคติในภพถัด

การหว่านไถ อย่างอริยะ ៥២៨ ทุกครั้งที่เราได้นั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา นำใจมา หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ธาตุธรรม เห็น ว่า คิด รู้ ในตัวเรา จะถูกกลั่นให้ใสสะอาดบริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์เป็นทาง มาแห่ง

การนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนาเป็นการนำใจไปหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งส่งผลให้เกิดความบริสุทธิ์และความสุขที่เสรี นอกจากนี้ยังเชื่อมโยงกับแนวทางการขจัดกิเลสและการเข้าถึงพระธรรมกาย พระผู้มีพระภาค

ธรร ทำความดีต้องมี ดีต้องมีกุศโลบาย ៥៤២ มหารถเทพบุตร และอเนกวัณณเทพบุตรได้ทำบุญถูกเนื้อนาบุญ ได้ไปบังเกิดใกล้กับปราสาทของข้าพเจ้า เป็นผู้มีฤทธิ์มีเดชมาก กว่าข้าพเจ้า เมื่อเทพบุตรทั้งสามพาเทพนารีบริวาร

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำบุญของเทพบุตรและพระอินทร์ โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีจิตเมตตาและการทำกุศลเจตนา พระอินทร์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับอานิสงส์ที่เกิดจากการทำบุญ จึงเกิดความปีติใจในความสำคัญของการถวายทานด้ว

Dsuem ประชาช อยู่ก็รัก จากก็คิดถึง ៩៤៩ ไม่ได้รับอาหารแม้แต่ทัพพีเดียว จึงกราบเรียนว่า “ขอให้ พระเถระทุกรูปได้นั่งรอในถ้ำนี้ก่อน กระผมขอโอกาสออกไป บิณฑบาตมาถวายเอง” พระสังฆเถระสงสัยว่า ภิกษุรูปเดียวจะส

เรื่องเล่าถึงพระติสสเถระที่มีความศรัทธาในการบิณฑบาตแม้จะมีอุปสรรค ต้องเลี้ยงพระสงฆ์ถึง 50 รูป โดยมีผู้บุญที่มีศรัทธาคอยสนับสนุน เมื่อท่านเข้าหมู่บ้านได้พบกับอุบาสิกาผู้ใจบุญที่พร้อมจะถวายภัตตาหารให้ ท

อยู่ก็รัก จากก็คิดถึง ๕๕๐ อยากทําบุญเป็นสังฆทาน นางได้จัดเตรียมน้ำนมและอาหาร คอยพระเถระ ทันทีที่พระเถระมาถึงประตูบ้านนางได้ถวาย อาหารจนเต็มบาตร พระเถระรับแล้วก็นําอาหารกลับไปถวาย พระอีก ๕๐ รูป ที่กำลั

เรื่องเล่าถึงนางมหาอุบาสิกาที่จัดเตรียมน้ำและอาหารถวายพระเถระ ก่อนที่พระติสสเถระจะนำอาหารไปถวายพระอีก 50 รูปในถ้ำ ความกังขาของพระมหาเถระที่สอบถามถึงคุณธรรมของพระติสสเถระและการทำบุญอย่างมีคุณค่าของนาง