การสนทนาระหว่างเจ้าชายและพระนาง
…่อมมีความละอาย แม้ชายอัน
ออกแล้วทูลว่า
เป็นที่รัก จะขอชมอวัยวะที่ควรสงวน
“ขอบพระทัยที่กรุณาระลึกถึง อิดเอื้อนแล้วอิดเอื้อนอีกจึงยินยอม แต่
หม่อมฉัน แต่พระองค์ทรงกระทำดังนี้ นี่มีฐานะเป็นพระมเหสีของจอมจัก…
ท่านดูหมิ่นธรรมเหยียบย่า ธรรม โดยท่านมิได้สำนึก สักนิดหนึ่งว่า ที่ท่านครอง คนสุขสบายอยู่เวลานี้ก็ เพราะธรรมคุ้มครองใ และแม่เวลา หากหม่อมจัน ไม่มีธรรม หม่อมฉันก็จะน่า ท่านเสีย ข่าให้สิ้นพระชนม์ ไปด้วยม