ข้อความต้นฉบับในหน้า
ฟังโอวาทด้วยดี
๔. เอื้อเฟื้อต่อคำสอนและต่อผู้สอน
เป็นอย่างดียิ่ง คือยอมทำตามคำสอนนั้น
และเชื่อฟังผู้สอนอย่างดี ทำให้ผู้สอนมีเมตตา
เกิดกำลังใจที่จะสอนต่อ ๆ ไปอีก
๕. เคารพต่อคำสอนและต่อผู้สอน
เป็นอย่างดียิ่ง ตระหนักดีว่าผู้ที่เตือนคนอื่น
นั้น นับว่าเสี่ยงต่อการที่จะโกรธมาก ดังนั้น
การที่มีผู้ว่ากล่าวตักเตือนเรา แสดงว่าเขาจะ
ต้องมีคุณธรรม มีความเสียสละ มีความเมตตา
ปรารถนาดีต่อตัวเราจริง ๆ จึงต้องมีความ
เคารพต่อคำสอน และตัวผู้สอน เป็นอย่างดียิ่ง
5. มีความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็น
อย่างดียิ่ง ไม่แสดงความกระด้างกระเดื่อง
โอหัง คิดว่าตัวเองดีอยู่แล้ว เก่งอยู่แล้ว
๗. มีความยินดีปรีดาต่อคำสอนนั้น
ถึงกับเปล่งคำว่า สาธุ สาธุ สาธุ รับโอวาทนั้น
คือ ดีใจอย่างยิ่งว่าท่านกรุณาชี้ข้อบกพร่อง
ของเราให้เห็น จะได้รีบแก้ไข เหมือนท่าน
ขุมทรัพย์ให้ จึงเปล่งวาจาขอบคุณไม่ขาดปาก
๔. ไม่ดื้อรั้น คือ ไม่ดันทุรังทำไปตาม
อำเภอใจ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าผิด แต่ทำไปตามความ
เมื่อผิดก็ยอมแก้ไขปฏิบัติไปตาม
ถูกต้อง
สมควรแก่ธรรม
๙. ไม่ยินดีในการขัดคอ ไม่ศอก
กลับ มีความประพฤติชอบ เป็นที่พอใจ เป็น
ที่ปรารถนา
๑๐. มีปกติรับโอวาทเอาไว้ดีเยี่ยม
ตั้งใจฟังทุกแง่ทุกมุมไม่โต้ตอบ ยิ่งไปกว่านั้น
ยังปวารณาตัวไว้อีกว่า ให้ว่ากล่าวสั่งสอนได้
ทุกเมื่อ เห็นข้อบกพร่องของตนเมื่อใดก็ให้
ตักเตือนได้ทันที
QQ.
เป็นผู้อดทน แม้จะถูกว่ากล่าว
สั่งสอนอย่างหยาบคายหรือดุด่าอย่างไรก็ไม่
โกรธ อดทนได้เสมอ เพราะนึกถึงพระคุณของ
ท่านเป็นอารมณ์
โดยสรุปลักษณะคนว่าง่ายสอนง่าย
สรุปโดยย่อได้ ๓ ประการ คือ
๑. รับฟังคำสั่งสอนด้วยดี ไม่กลบ
มกราคม ๒๕๖๑
เกลื่อน ไม่แก้ตัว ไม่เถียง ไม่ขัดคอ ไม่ศอกกลับ
ไม่จ้องจับผิดท่าน
๓.
๒. รับทำตามคำสั่งสอนด้วยดี ไม่
ดื้อรั้น ดันทุรัง ไม่รีรอ อิดออด กระบิดกระบวน
รับรู้คุณผู้สอนอย่างดี ไม่โกรธ
ไม่คิดลบหลู่คุณท่าน อดทนได้ แม้ถูกว่ากล่าว
สั่งสอนโดยหยาบคาย ไม่ว่าผู้สอนนั้นจะ
เป็นผู้ใหญ่กว่า ซึ่งเราทำใจยอมรับ
ได้ง่าย
ยากขึ้น
- เป็นผู้เสมอกัน ซึ่งเราทำใจยอมรับได้
เป็นผู้น้อยกว่า ซึ่งเราจะทำใจยอมรับ
ได้ยากที่สุด
ประเภทของคนว่าง่าย
โดยทั่วไป เรามักเข้าใจกันว่าคนที่
๒. ว่าง่ายเพราะขาดความเชื่อมั่น
ในตนเอง คือที่ไม่มีความเชื่อมั่นในตนเอง
ไม่มีความคิดเป็นของตนเอง ใครบอกให้ทำ
อะไรก็ทำ ชวนเรียนหนังสือก็เรียน ชวนไป
เที่ยวก็ไป ชวนดื่มเหล้าก็ดื่ม ชวนเล่นการพนัน
ก็เล่น ชวนไปวัดก็ไป ดึงไปไหนก็ไปด้วย เป็น
พวกที่เรียกกันว่าคนหัวอ่อน เป็นคนว่าง่าย
เทียมอีกเหมือนกัน จัดเป็นพวก คนโง่
๓. ว่าง่ายเพราะเห็นแก่ความดี คือ
คนที่ยึดถือธรรมะเป็นใหญ่ เห็นแก่ธรรมจึงว่า
ง่าย ต้องการปรับปรุงแก้ไขตนเองให้ดีขึ้น
เมื่อมีผู้ว่ากล่าวตักเตือน ชี้ข้อบกพร่องให้จึง
พร้อมรับฟังด้วยดี ไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นผู้ใหญ่
กว่าหรือเด็กกว่าก็ตาม จัดเป็นพวก คนว่าง่าย
ที่แท้จริง
เชื่อฟังผู้อื่น ไม่เถียงทำตามที่ท่านสั่งสอน เหตุแห่งความว่ายาก
คือ คนว่าง่าย ซึ่งนั่นเป็นความเข้าใจที่ยังไม่
ถูกต้องนัก เพราะ คนที่มีลักษณะดังกล่าว
ยังอาจแบ่งออกได้เป็น ๓ ประเภท ตามสาเหตุ
ที่ทำให้เป็นคนว่าง่ายนั้น ดังนี้
๑. ว่าง่ายเพราะเห็นแก่ได้ คือ คนที่
เห็นแก่อามิส รางวัลจึงว่าง่าย เช่น ลูกเชื่อฟัง
พ่อแม่เพราะอยากได้มรดก ลูกน้องเชื่อฟัง
เจ้านายเพราะอยากได้รางวัล พวกนี้เป็นคน
ว่าง่ายเทียม จัดเป็นพวก คนหัวประจบ
สาเหตุที่ทำให้คนเราว่ายากสอนยาก
มีอยู่ ๑๖ ประการ คือ
๑. มีความปรารถนาลามก เช่น
อยากรวยจึงไปค้าฝิ่นค้าเฮโรอีน เล่นการพนัน
ใครห้ามก็ไม่ฟัง อยากได้ยศได้ตำแหน่งสูง ๆ
จึงทับถมเพื่อนร่วมงานกลัวเขาได้เกินหน้า
ใครตักเตือนก็ไม่ฟัง
๒. ชอบยกตนข่มท่าน หลงตัวเองว่า
วิเศษกว่าคนอื่นไปถึงไหน ๆ ก็คิดแต่ว่าตนเก่ง
C ๗๕
Kalyanamitra.org