การเข้าถึงที่พึ่ง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 9 หน้า 21
หน้าที่ 21 / 128

สรุปเนื้อหา

สิบหกขุมดูตลอด อบายภูมิทั้งสี่ สัตว์ดิรัจฉาน เปรต อสุรกาย นรก ดูตลอด กายทิพย์ดูตลอด ชั้นจาตุ มหาราช ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิม มานรดี ปรนิมมิตวสวัตตี ไปพูดกัน ได้ ถามอะไรกันได้ไปทำอะไรกันได้ รู้เรื่องหมด ตลอดจนกระทั่งไปถึง รูปพรหม ๑๖ ชั้น อรูปพรหม ๔ ชั้น ไปตลอดนิพพาน ไปตลอด พระ พุทธเจ้าไปอยู่ในนิพพานที่ไหนไปพบ กันหมด ไปพูดกันได้ ถามกันได้ ทั้งนั้น นี่ถ้าแม้ว่าเข้าถึงที่พึ่งอันนี้ แล้วเลิศประเสริฐอย่างนี้ นี่ถ้าว่าผู้ คนนั้นมีหลักฐาน ถ้าว่าไม่มีที่เคารพ หนึ่งผู้ใดเข้าถึงได้ดังนี้แล้ว ก็ด้วย ไม่มีหลักฐานกันทีเดียวไม่มีที่หลัก การกล่าววาจาสัจจะอันนี้แหละ ขอ ความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อเถิด ความจริงเป็นอย่างนี้ ฐานทีเดียว นักปราชญ์ทุกๆ ประเทศ เขา กล่าวกันว่า คนที่ชั่วร้ายนะไม่สำคัญ เมื่อรู้จักความ

หัวข้อประเด็น

- การเข้าถึงที่พึ่ง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สิบหกขุมดูตลอด อบายภูมิทั้งสี่ สัตว์ดิรัจฉาน เปรต อสุรกาย นรก ดูตลอด กายทิพย์ดูตลอด ชั้นจาตุ มหาราช ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิม มานรดี ปรนิมมิตวสวัตตี ไปพูดกัน ได้ ถามอะไรกันได้ไปทำอะไรกันได้ รู้เรื่องหมด ตลอดจนกระทั่งไปถึง รูปพรหม ๑๖ ชั้น อรูปพรหม ๔ ชั้น ไปตลอดนิพพาน ไปตลอด พระ พุทธเจ้าไปอยู่ในนิพพานที่ไหนไปพบ กันหมด ไปพูดกันได้ ถามกันได้ ทั้งนั้น นี่ถ้าแม้ว่าเข้าถึงที่พึ่งอันนี้ แล้วเลิศประเสริฐอย่างนี้ นี่ถ้าว่าผู้ คนนั้นมีหลักฐาน ถ้าว่าไม่มีที่เคารพ หนึ่งผู้ใดเข้าถึงได้ดังนี้แล้ว ก็ด้วย ไม่มีหลักฐานกันทีเดียวไม่มีที่หลัก การกล่าววาจาสัจจะอันนี้แหละ ขอ ความสวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อเถิด ความจริงเป็นอย่างนี้ ฐานทีเดียว นักปราชญ์ทุกๆ ประเทศ เขา กล่าวกันว่า คนที่ชั่วร้ายนะไม่สำคัญ เมื่อรู้จักความจริงดังนี้แล้ว นักพอแก้ได้ เขาอิดหนาระอาใจและ เกลียดคนไม่มีศาสนานี่แหละ เขา อิดหนาระอาใจรังเกียจนักคนไม่มี ศาสนานั่น ไม่มีที่จรดของใจ ไม่รู้จะ เอาใจไปจรดกับอะไร ไม่รู้ที่พึ่งเสีย ด้วย ไม่มีที่จรดไม่มีที่พึ่งทีเดียว มีที่พึ่งก็จะเอาหลักที่ไหน จะเอา อะไรมาแก้ไข เธอแก้ไขไม่ได้เพราะ ไม่มีหลักใจเสียแล้ว คนต้องมีหลัก ไม่ หลายให้มีหลักใจ ไม่ใช่มีเองนะ ไม่ใช่ไปหาเองหรอก มีเอง เมื่อถึง พระอรหัตแล้ว เอาใจจรดติดแน่นที่ ดวงธรรมที่ทำให้เป็นพระอรหัตที เดียว ไม่ขยับเขยื้อน ไม่เลื่อนทีเดียว ตั้งหลักตายตัวทีเดียว ตั้งแน่ตาย ตัวทีเดียว ตามวาระพระบาลี ท่าน ยกเป็นตำรับตำราไว้ว่า เย จ อตีตา สมพุทธา พระสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย เหล่าใดที่ล่วงไปแล้วด้วย เย จ พุทธา อนาคตา พระพุทธเจ้าเหล่า ใดที่จะมาในอนาคตกาลภายภาค ข้างหน้าด้วย โย เจตรหิ สมพุทโธ พหุนน์ โสกนาสโน พระสัมพุทธ เจ้าองค์ใด ผู้หยั่งความโศกของคน เป็นอันมากให้พินาศไป ซึ่งปรากฏ อยู่ในบัดนี้ สพฺเพ สทฺธมฺมครุโน พระพุทธเจ้าทั้งสิ้นล้วนเคารพพระ สัทธรรม สพฺเพ สทฺธมฺมครุโน ล้วน พระพุทธเจ้าท่านได้สำเร็จตัดกิเลส เป็นสมุจเฉทปทาน ท่านรู้ว่าท่านเป็น ศาสดาจารย์เอกในโลก ในกามภพ รูปภพ อรูปภพ ไม่มีใครท่านที เดียว ไม่มีใครถึงท่านทีเดียว มาร พรหมอยู่ใต้บังคับ ใต้อำนาจหมด ท่านเฝ้านึกอยู่ในพระทัยว่า เออ นี่ เราจะเคารพใครล่ะ ธรรมดาการ เคารพนั้น ถ้าว่ามนุษย์คนใดมีความ ใจ อย่างพระพุทธเจ้า ท่านได้เป็น เคารพแน่นหนาอยู่แล้ว มนุษย์คน ศาสดาเอกในโลก ต้องมีหลักพระทัย นั้นก็มีหลักฐาน ภิกษุสามเณรรูปใด หลักใจเหมือนกัน ถ้าไม่มีหลักใจ มีความเคารพแน่นหนาอยู่ในที่ใด แล้ว ท่านจะไปเป็นพระพุทธเจ้าขึ้น แล้ว ภิกษุสามเณรรูปนั้นมีหลักฐาน เอง เป็นเอกอุดมในโลกไม่ได้ เมื่อ อุบาสกอุบาสิกาเคารพสิ่งใดมั่นหมาย ท่านพบหลักใจเป็นหลักฐานแล้ว เคารพพระสัทธรรมทั้งสิ้น อยู่แล้ว ก็ได้ชื่อว่าอุบาสก อุบาสิกา ท่านก็แนะนำสั่งสอนสรรพสัตว์ทั้ง เคารพพระสัทธรรมนั้นเป็น กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๙ ๑๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More