การสนทนาระหว่างเจ้าชายและพระนาง : หน้า 95/112

66 ท่านดูหมิ่นธรรมเหยียบย่า ธรรม โดยท่านมิได้สำนึก สักนิดหนึ่งว่า ที่ท่านครอง คนสุขสบายอยู่เวลานี้ก็ เพราะธรรมคุ้มครองใ และแม่เวลา หากหม่อมจัน ไม่มีธรรม หม่อมฉันก็จะน่า ท่านเสีย ข่าให้สิ้นพระชนม์ ไปด้วยมือนี่ 99 นหนึ่งเวลาบ่าย ที่ตำหนักของ ชราจะมีพระชนมายุมากกว่าหม่อมฉันก็ เจ้าชายเงียบสงัด พระชายาม เพียง ๖-๗ ปี พระองค์ยังสาว การทรง พระภารกิจออกไปภายนอก ทำเช่นนี้หากความทราบถึงพระราชบิดา พระนางศิษยรักษิตาเสด็จมาหาเจ้าชาย หม่อมฉันก็จะพลอยมัวหมองไปด้วย มัน โดยลำพังพระองค์เดียว เจ้าชายก็ต้อนรับ เป็นความผิดนะพระองค์” พระนางตามฐานะ พระมารดาเลี้ยง “อย่าท่าให้หม่อมฉันผิดหวังนัก ทรงเห็นเจ้าชายมีสีพระพักตร์เศร้าหมอง เลย องค์ชาย!” พระนางตรัสพลาง ทรง จึงปลอบประโลมพระทัย ไม่เพียงแต่ ลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเจ้าชายกุณาละ พระดำรัสเท่านั้น พระพาหาทั้งสองและ “ผิดหวัง!” เจ้าชายทรงทวน พระอุระก็ถูกใช้เป็นเครื่องปลอบประโลม พระดำรัส “มีอะไรในโลกนี้ที่ควรจะผิด ด้วย พระนางสวมกอดเจ้าชายเพียงแผ่ว หวัง ในเมื่อโลกนี้ทั้งโลกมีแต่ของปลอม” “ของปลอม!” พระนางทรงทวน เบ “องค์ชาย หม่อมฉันคิดถึงองค์ พระดำรัสของเจ้าชายบ้าง “ดูนี่แน่ะ” ชายเหลือเกิน” พระนางตรัสขณะที่ ทรงดึงสายพระภูษาที่หน้าพระอุระซึ่ง สวมกอดอยู่ แววพระเนตรของพระนาง ผูกไว้หลวม ๆ ออก เผยให้เห็นปทุมอัน ก็ส่งคำวิงวอนอันลึกซึ้งและรุนแรงมายัง ตูมเต่งเต็มที่ “นี่ของปลอมหรือของจริง กันเล่า ใครบอกเจ้าชายว่าโลกนี้มีแต่ เจ้าชายอีกด้วย เจ้าชายกุณาละทรงสำนึกอยู่ ของปลอม” เสมอว่า ความสุภาพนุ่มนวลและความ เจ้าชายรู้สึกแขยงต่อสตรีผู้ทราบ เยือกเย็นเป็นสมบัติของผู้ดี ดังนั้นพระ กิริยานั้นทันที โดยมิได้เกรงพระทัย องค์จึงเพียงแต่เบี่ยงพระองค์เล็กน้อย เจ้าชายได้ผลักออกไปห่างแล้วว่า มิให้ดวงพักตร์ตรงกันเกินไป ค่อย ๆ “ธรรมดาสตรีผู้เปี่ยมด้วยนารี แกะพระหัตถ์ของพระนางศิษยรักษิตา ธรรม ย่อมมีความละอาย แม้ชายอัน ออกแล้วทูลว่า เป็นที่รัก จะขอชมอวัยวะที่ควรสงวน “ขอบพระทัยที่กรุณาระลึกถึง อิดเอื้อนแล้วอิดเอื้อนอีกจึงยินยอม แต่ หม่อมฉัน แต่พระองค์ทรงกระทำดังนี้ นี่มีฐานะเป็นพระมเหสีของจอมจักรพรรดิ หม่อมฉันเห็นว่าไม่ค่อยเหมาะ ผู้เกรียงไกร จะมียางอายสักนิดหนึ่งก็มี “ทำไมหรือ?หม่อมฉันเป็นมารดา ได้มี พูดจาเป็นเชิงชวนให้ชายชมและ เลี้ยงของเจ้าชายจะแสดงความรักใคร่ เปิดเผยอวัยวะที่ควรปกปิดเสียเอง หม่อม สนิทสนมด้วยเจ้าชายเป็นความผิดด้วย ฉันนั้นแม้จะมีอายุน้อยกว่าเพียง 5-6 ปี หรือ?” พระนางตรัส พระเนตรจ้อง แต่ก็อยู่ในฐานะเป็นโอรสของพระองค์ พระพักตร์เจ้าชายมากขึ้น หากเรื่องเสน่หาเกิดขึ้นทำนองนี้ พระ “หม่อมฉันว่า เพราะทรงเป็น บิดาจะทรงเสียพระทัยสักปานใด ข่าว มารดาเลี้ยงนั่นแหละจึงไม่ควรทรงทำ เล่าลือ อื้อฉาว จะต้องแพร่สะพัดทั่วไป เช่นนี้ อนึ่งเล่าพระองค์ก็มิใช่ทรงพระ ทั้งในแคว้นมคธและใกล้เคียงเป็นที่เย้ย พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๒