๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 288 / 592

ธรรมะเพื่อประชาช ตอแห่งวัฏฏะ ๑๖๕ นิยตมิจฉาทิฏฐิ อกิริยทิฏฐิ อเหตุกทิฏฐิ และนิยตมิจฉาทิฏฐินี้ เป็นมิจฉาทิฏฐิดิ่ง ใครมีความเชื่อเช่น…

ในเนื้อหาได้พูดถึงนิยตมิจฉาทิฏฐิซึ่งหมายถึงความเข้าใจผิดในธรรมะที่สามารถนำไปสู่โอกาสในการหลงผิดและส่งผลกระทบต่อชีวิตของเรา หากผู้ใดมีความเชื่อในนิยตมิจฉาทิฏฐิ การทำความเข้าใจในธรรมะเป็นสิ่งสำคัญที่มีผ

ผู้นำแห่งสันติภาพ ๑๗๒ พวกอำมาตย์ทูลถามว่า “ขอเดชะ พวกข้าพระพุทธเจ้า จักจัดสิ่งใดเล่า พระเจ้าข้า” พระราชารับสั่งว่า “ท่า…

ในเนื้อหานี้พระราชาทรงให้คำสั่งกับพวกอำมาตย์ให้ประกาศการลงโทษผู้ประพฤติเสียผิดศีลธรรมในรัชกาลของพระองค์ โดยให้ฆ่าคนที่ทุศีลเพื่อนำไปทำพิธีกรรมแก่เทวดา ซึ่งส่งผลให้ทุกคนในเมืองพาราณสีหันมารักษาศีลธรรมอ

ธรรมะเพื่อประชาช ผู้นำแห่งสันติภาพ ๑๗๓ ครองราชย์อยู่ ไม่มีผู้ใดประพฤติผิดศีล ๕ และประพฤติอกุศล กรรมบถ ๑๐ ประการ ทั้งพระราชาทรงดำรงตนเป็น…

บทความนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีผู้นำที่ปฏิบัติธรรมและเป็นแบบอย่างที่ดีต่อประชาชน โดยเเนะนำถึงการรักษาศีลและนำทางให้คนในแว่นแคว้นประพฤติดี ซึ่งนำมาซึ่งความสุข ความสงบ และความเจริญรุ่งเรืองในสัง

ผู้นำแห่งสันติภาพ ๑๗๔ ในคุณธรรม ชอบเสียสละ มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เป็นคนมีศีลธรรม อย่างน้อยมีศีล ๕ เป็นมาตรฐานของชีวิ…

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของผู้นำที่มีศีลธรรมและความเอื้อเฟื้อในสังคมประชาธิปไตย การเลือกผู้นำที่ดีเพื่อสร้างสันติสุขและความร่วมมือในสังคม นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการประพฤติธรรมเพื่อป้องก

อย่าขอสิ่งที่ไม่ค งทีไม่ควรขอ ๑๗๘ พญานาคที่ถูกพราหมณ์ขอแก้วมณี จึงไม่มาให้พราหมณ์นั้น เห็นอีกเลย” ความเกรงอกเกรงใจ รู้ว่าสิ่งไหนควร…

บทความนี้พูดถึงแนวทางการขอสิ่งที่เหมาะสมและไม่ควรขอสิ่งที่อาจทำให้ผู้อื่นรู้สึกไม่สบายใจ โดยเน้นให้ผู้ขอพิจารณาความเหมาะสม ความพอดี และไม่กระทบความรู้สึกของผู้อื่น ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ดีของบัณฑิตและนั

ธรรมะเพื่อประช อย่าขอสิ่งที่ไม่ งทไม่ควรขอ ๑๗๘ เท่านั้น ในช่วงแรกๆ ญาติโยมทั้งหลายพากันขวนขวายในบุญ แต่ครั้นถูกขอมากๆ เข้าก็เกิดอาการเอือมระอาขึ…

ในเมืองอาฬวี ชาวเมืองเริ่มเบื่อหน่ายเมื่อภิกษุขอของมากเกินไป ทำให้คนหลีกเลี่ยงและไม่มีศรัทธาอีกต่อไป พระมหากัสสปะสังเกตเห็นเหตุการณ์นี้และสอบถามถึงสาเหตุ ผลที่เกิดขึ้นทำให้พระศาสดาต้องเรียกประชุมภิกษุ

ธรรมะเพื่อประช อย่าขอสิ่งที่ไม่ควรขอ ๑๘๓ เกรงใจ ที่ขาดความละอายว่า เป็นผู้เก้อยาก ไม่ว่าจะทำสิ่งใด ต้องให้พอเหมาะพอดี ต้องถูกดี ถึงดี พอดี…

Dsuem ประชาช ศรัทธา พาพ้นทุกข์ ๑๘๗ เพราะความหลง ผู้ใดทำความชั่วเพราะความหลง ผู้นั้นจะ ต้องเวียนตายเวียนเกิดอยู่ในวัฏสงสารร่ำไป ความป…

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของศรัทธาในการนำไปสู่การพ้นทุกข์และการเลิกการเวียนว่ายตายเกิดจากการทำความชั่ว ด้วยการสร้างบารมีและการมีศรัทธาในพระรัตนตรัย ความประมาททำให้เกิดทุกข์ ซึ่งสามารถเอาชนะได้ด้วยการสร

…ินเป็นของหยาบ กายหยาบจึงหนัก ขึ้นเหาะไม่ได้ รัศมีที่กายก็หายไป ความมืดก็เกิดขึ้น ไม่ว่าจะ *มก. เล่ม ๑๕ หน้า ๑๕๐

ในช่วงปีใหม่ เราควรสำรวจงบดุลชีวิต เพื่อวิเคราะห์ว่าชีวิตเราได้พัฒนาไปในทิศทางที่ดีหรือไม่ เปรียบเสมือนการปิดบัญชีของนักธุรกิจที่พิจารณาผลประกอบการของตนเอง การเริ่มต้นใหม่ในปีใหม่นี้ถือเป็นโอกาสในการต

…ีย์ทั้งหลายก็นิ่งเฉย ต่อมา ได้แกล้งกล่าวให้นางเห็นใจว่า “น้องหญิง พระสมณโคดมทำให้ *มก. เล่ม ๔๓ หน้า ๑๙๕

บทความนี้กล่าวถึงความพยายามของเหล่าอัญญเดียรถีย์ที่ได้รับผลกระทบจากพระสมณโคดม และตัดสินใจที่จะใช้การประจานและกล่าวโทษพระพุทธเจ้า เพื่อฟื้นฟูสถานภาพและความน่าเชื่อถือของตนเอง โดยวางแผนใช้ 'นางสุนทรี' เ

…ชิน และติดแน่นอยู่ตรงกลางกาย นั่นแหละ อาจิณณกรรมแบ่งเป็นฝ่ายกุศลและฝ่ายอกุศล คนที *มก. เล่ม ๓๔ หน้า ๑๒๔

อาจิณณกรรมเป็นกรรมที่ถูกสั่งสมเรื่อยๆ ซึ่งมีผลต่อชีวิตมนุษย์ในทางที่ต่างกันถ้าสั่งสมกรรมที่ดีจะมีวิบากที่ดี และถ้าเป็นกรรมชั่วจะมีวิบากที่ไม่ดี อาจิณณกรรมแบ่งออกเป็นกุศลและอกุศล การที่ผู้คนกระทำกรรมอย

พุทธ พยากรณ์ (๑) ๑๐๐ รวมไปถึงชาวเมืองทั้งหมด นับแต่สมณะและพราหมณ์ จักพา กันไม่ตั้งอยู่ในธรรม เหมือนฝูงโคที่ข้ามน้ำไ…

บทนี้กล่าวถึงพุทธพยากรณ์ที่พระพุทธองค์ทรงได้ทรงพูดถึงการเสื่อมของศีลธรรมและภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นในอนาคต โดยเปรียบเปรยถึงสถานการณ์ในปัจจุบันซึ่งมีความไม่สงบและการทำลายของธรรมะ เช่น ฝนไม่ตกหรือไม่ทั่วถ

อย่าประมาทในชีวิต ธรรมะเพื่อประช พุทธพยากรณ์ (๑) ๑๐๑ ให้ชีวิตที่ผ่านไปแต่ละวันเป็นไปเพื่อการ ประพฤติธรรม สั่งสมบุญบารมี ให้ทานรักษาศีลเจริญภาวนากัน…

Dsuem ประชาช คิดผิด คิดใหม่ได้ (๑) ๓๑๙ อันสวยงามเช่นนั้นแล้ว จะต้องการลงไปอยู่ในหลุมคูถนั้นอีก หรือไม่” พระราชาตอบทันทีว่า “ไม่มีใครจ…

การเป็นมนุษย์นั้นมีกลิ่นไม่สะอาดเหมือนหลุมคูถ เมื่อมีโอกาสไปยังสวรรค์ที่สวยงาม เราจะหลงลืมโลกมนุษย์ แต่สิ่งสำคัญคือการฝึกใจให้หยุดนิ่งและปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้อง สอนให้เราค้นหาผู้รู้เพื่อคลี่คลายปัญหาต

…มารกัสสปเถระตอบว่า “มหาบพิตรอย่าเพิ่งด่วน สรุปลงความเห็นอย่างนั้น พระองค์ทรงตั้งใจฟังข้อความนี้ก่อน ๑๐๐ ปีของหมู่มนุษย์เท่ากับ วันหนึ่งคืนหนึ่ง ซึ่งเป็นวันคืนที่เป็น ทิพย์ของพวกเทวดา ๓๐ ราตรีทิพย์เป็นห…

บทสนทนาระหว่างโยมกับพระกุมารกัสสปเถระนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการทำบุญและผลของกรรม โดยโยมตั้งคำถามเกี่ยวกับสวรรค์ที่ไม่มีใครกลับมารายงาน จึงได้ฟังคำตอบจากพระที่ชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างเวลาในโลกม

Dsuem ประชาช คิดผิด คิดใหม่ได้ (๓) ๑๑๑ มีค่ากล่าวที่เราคุ้นเคยกันดีว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสําเร็จอยู่ที่นั่น เป็นคติสำหรับย้ำเตือน…

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของความพยายามในการสร้างความสำเร็จ โดยการรวมพลังบุญและการมีสติปัญญา เพื่อไม่ให้ความพยายามสูญเปล่า และเชื่อในการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งจะนำไปสู่ความสมหวังในชีวิต ทั้งน

…างยิ่งนั้น เมื่อเทียบกันเข้ากับกองทุกข์ที่หมดสิ้นไปอันมีอยู่ในครั้งก่อนแล้ว ย่อมไม่เข้าถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ ไม่เข้าถึงเสี้ยวที่ 9,000 ไม่เข้าถึง เสี้ยวที่ 900,000 เลย ภิกษุทั้งหลาย การได้บรรลุอริยธรรม ย่อม…

เนื้อหาพูดถึงความทุกข์ที่หมดไปของพระโสดาบันผู้ที่บรรลุอริยมรรคแล้ว ซึ่งความทุกข์ที่ได้รับการลดน้อยลงอย่างมากนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับความทุกข์ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตถือว่าน้อยมาก การบรรลุธรรมจักษุจะนำพ

…งเอาปลายพระนขาซ้อนขึ้นนี้ มีประมาณน้อย เหลือเกิน เมื่อเทียบกับฝุ่นในปฐพีใหญ่นี้ ย่อมไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๐๐ *มก. เล่ม ๒๖/๓๙๓

การบรรลุธรรมกายโสดาบันทำให้เกิดความสุขมากขึ้น ลดการเวียนว่ายในสังสารวัฏให้น้อยลงเหลือไม่เกิน ๗ ชาติ แม้ยังมีทุกข์อยู่บ้าง แต่ทุกข์นั้นน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เทียบกับวิถีชีวิตของปุถุชนทั่วไปที่ยังประสบท

ธรรมะเพื่อประช ความสุขของพระโสดาบัน ๓๗๑ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ไม่ถึงเสี้ยวที่ 9,000 900,000 พระเจ้าข้า” พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอธิบายว่า “ดูก่อนภิก…

บทความนี้อธิบายถึงความสุขและความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับการบรรลุอริยธรรมของพระโสดาบัน ซึ่งมีความทุกข์ที่ลดน้อยลงเมื่อเปรียบเทียบกับความสุขที่ได้บรรลุธรรมและการทำความเข้าใจธรรมชาติของทุกข์ โดยนำเสนออุปมาท

…ทรงเมตตาเตือนสติมหาพรหมว่า “ดูก่อนมหาพรหม ความคิดของท่านช่างน่าอนาถยิ่งนัก บัดนี้ *มก. เล่ม ๒๕ หน้า ๑๔๐

บทความนี้เล่าถึงเรื่องราวของท้าวพกมหาพรหม ผู้ซึ่งมีความคิดเห็นผิดๆ ว่าตนเองเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในพรหมโลก จนกระทั่งพระพุทธเจ้าทรงมาเตือนสติให้เห็นความจริงว่า สรรพสิ่งนั้นมีการเปลี่ยนแปลง ไม่สามารถหลีก