การอุทิศส่วนกุศล : หน้า 7/174

ฉบับยุโร EU ของหอม แล้วให้นุ่งห่มเสื้อผ้าเนื้อดี พร้อมกับ อุทิศส่วนกุศลเจาะจงให้กับนาง ทำให้โภชนะ เครื่องนุ่งห่มเกิดขึ้นกับนางอย่างปัจจุบันทันตา เห็น นางมีร่างกายงดงามสว่างไสว พร้อมนุ่งห่ม ผ้าที่สะอาด เนื้อละเอียดงดงาม เดินยิ้มแย้ม ออกมาจากวิมานทันที พวกพ่อค้าเห็นเช่นนั้น ก็ปีติเบิกบาน ที่ได้ช่วยเหลือนางเวมานิกเปรต และสนทนา กับนางด้วยจิตยินดี นางเวมานิกเปรตถือโอกาส เล่าเรื่องในอดีตด้วยความระทมทุกข์ว่า "วิมาน และรูปสมบัตินี้เป็นผลบุญนิดหน่อยที่ดิฉันทำ ไว้กับพระเถระ แต่อีก ๔ เดือนจากนี้ ผลบุญก็จะ หมดแล้ว จากนั้นดิฉันจะตกนรกหมกไหม้แสน สาหัสเหมือนอยู่ในคุกสี่เหลี่ยมที่แบ่งเป็นห้อง ๆ ล้อมด้วยกำแพงเหล็ก ครอบด้วยแผ่นเหล็กที่มี พื้นลุกเป็นไฟ ซึ่งมีความร้อนแผ่ไปถึง ๑๐๐ โยชน์ ดิฉันจะต้องเสวยทุกขเวทนาในนรกอีกนาน ดิฉันเป็นทุกข์เหลือเกิน ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงจะ พ้นจากทุกข์นี้ไปได้” การที่นางเคยหลงท่าผิดไปนั้น เพราะ ไม่เชื่อคำแนะนำของพระเถระ ทำให้ต้องดำเนิน ชีวิตผิดพลาด ชีวิตจึงมืดมน เหมือนคนเดิน หลงทางในความมืด ครั้นมาเชื่อตอนตายก็สาย ไปเสียแล้ว พวกพ่อค้ารู้สึกสงสารนางมาก จึงพูด ขึ้นว่า "แต่พวกเราทําบุญกับอุบาสก แล้วอุทิศ ส่วนกุศลให้กับเธอ ยังส่งผลทันตาเห็นขนาดนี้ แต่ถ้าหากเธอได้ทําบุญกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เธอก็ไม่ต้องไปอบายอย่างแน่นอน ขอให้เธอ ทำจิตให้เลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็น ที่พึ่งของเราทั้งหลายเถิด” นางเวมานิกเปรตดีใจมากที่ยังพอมอง เห็นทางรอดจากมหานรกอยู่บ้าง นางจึงส่งใจ นอบน้อมถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อีกทั้งให้ อุบาสกและพ่อค้ารับประทานอาหารทิพย์อย่าง พฤศจิกายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๐๕