การสร้างวัดและการทำบุญ : หน้า 112/174

ฉบับยุโรป EU กันคนละไม้คนละมือ ไม่ช้าพวกเราก็จะผ่านพ้น วิกฤตนี้ไปได้” ซึ่งในเวลาต่อมาก็มีชาวบ้านบางส่วน ทนความลำบากไม่ไหวขอลาออกจากกลุ่มไป ส่วนชาวบ้านที่เหลืออยู่ก็ยังคงหยัดสู้เคียงข้าง ลูกอย่างไม่หวั่นเกรงต่อความลำบาก ๒๗. นอกจากลูกจะคอยให้กำลังใจพวก ชาวบ้านที่เหลือแล้ว ลูกยังมาช่วยพวกชาวบ้าน เหล่านั้นหักร้างถางพงด้วยตัวของลูกเองอีกด้วย ช่องนี้มีคำตอบ D M C ยอดกัลยาณมิตร ชักชวนชาวบ้านที่เหลืออยู่ รวมถึงกลุ่มกัลยาณมิตรและชาวบ้านที่อาศัยอยู่ ในหมู่บ้านใกล้ ๆ กันว่า “ในละแวกหมู่บ้านของ พวกเรายังไม่มีวัด ไม่มีพระที่อยู่ประจำเลย พวกเราน่าจะช่วยกันสร้างวัดไว้ที่นี่ เราจะได้ มีพระ มีวัด ไว้เป็นที่พึ่งแก่ตัวเราและทุกคน ในพื้นที่แห่งนี้" เมื่อทุกคนได้ฟังค่าเชิญชวนจาก ลูกแล้ว ต่างก็ตกลงอย่างเป็นเอกฉันท์ เมื่อเป็นเช่นนี้ ลูกจึงจัดการตัดแบ่งพื้นที่ ทํากินบางส่วนที่ลูกและพวกชาวบ้านช่วยกัน หักร้างถางพงไว้ โดยเลือกเอาแปลงทีดีทีสุด สวยที่สุด เป็นพื้นที่สําหรับสร้างวัด หลังจากที่ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน mo. และไม่ว่าพื้นที่ท่ากินที่ตัวลูกและพวกชาวบ้าน ช่วยกันหักร้างถางพงจะมีสภาพที่แห้งแล้งเพียงใด แต่ลูกก็ยังคงเดินหน้าสู้ต่อไปอย่างไม่หวั่นไหว ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็งของทั้งตัวลูกเองและ น คนข้างกายของลูก นั่นก็คือภรรยาสุดที่รัก ที่คอย สร้างวัดจนเสร็จแล้ว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็มี อยู่เคียงข้างและคอยให้กำลังใจตัวลูกอยู่เสมอ ๒๔. จนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่ง ได้มี พระภิกษุของหมู่คณะมาอยู่ประจำที่วัดแห่งนั้น เพื่อเป็นที่พึ่งและเป็นเนื้อนาบุญแก่ชาวบ้านที่อยู่ ยอดกัลยาณมิตรที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแถวนั้น ในหมู่บ้านของลูกและหมู่บ้านใกล้เคียง ซึ่งตัว มาชักชวนลูกให้ไปทำบุญกับคณะพระภิกษุสงฆ์ ลูกเองก็ได้เข้าวัดทําบุญโดยทำหน้าที่อุปัฏฐาก ของหมู่คณะที่จาริกผ่านมาที่หมู่บ้านของลูก พระ ดูแลวัดแห่งนั้นอย่างเต็มที่เต็มกำลัง และ เมื่อลูกเห็นคณะพระภิกษุเหล่านั้นแล้ว ยังทำอย่างตลอดต่อเนื่องจนตลอดชีวิตอีกด้วย ด้วยบุญเก่าที่เคยร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะมา ๓๑. ด้วยอานิสงส์จากการที่ลูกได้ กอปรกับความสงบเสงี่ยม สง่างาม ของคณะ รวมกลุ่มกัลยาณมิตรและชักชวนชาวบ้านให้ มาช่วยกันสร้างวัดนี้เอง จึงเป็นบุญใหญ่ที่มา หนุนนำและตามส่งผลให้ตัวลูกในชาติปัจจุบัน พระภิกษุสงฆ์ จึงส่งผลดลบันดาลให้ลูกเกิด ความเลื่อมใสศรัทธาในคณะสงฆ์เป็นอย่างมาก ดังนั้น ลูกจึงกราบอาราธนาคณะสงฆ์ ให้มาอยู่ประจำที่หมู่บ้านของลูก เพื่อท่านจะได้ เป็นเนื้อนาบุญและเป็นที่พึ่งให้กับพวกชาวบ้าน ในละแวกนี้ต่อไป ซึ่งคณะสงฆ์ท่านก็เมตตารับ นิมนต์อยู่โปรดญาติโยม ณ หมู่บ้านของลูก ๒๙. เมื่อคณะสงฆ์รับนิมนต์แล้ว ลูกก็ รู้สึกปลื้มปีติยินดีอย่างสุด ๆ และได้ทำหน้าที่ มีฐานะร่ำรวยและประสบความสำเร็จในชีวิต สูงมาก ๆ ส่ (อ่านต่อฉบับหน้า) จากเรื่องราว case study ของ ดร.กฤษฎา จ่างใจมนต์ ทำให้เราได้เห็น อานิสงส์ของการสร้างวัดและการทำหน้าที่ กัลยาณมิตรว่ายิ่งใหญ่เพียงใด พฤศจิกายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๑๑๑