การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในคองโก : หน้า 98/174

ฉบับยุโรป EU ของทุกคนมาแชร์กัน แล้วช่วยกันเอาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเผยแผ่ไปสู่ชาวโลก ให้เป็น ที่พึ่งนำความสงบเย็นมาสู่คนทั้งโลก ตัวอย่างหนึ่งที่น่าสนใจคือที่คองโก จุดเริ่มมาจากการที่มีพระภิกษุชาวอินเดียไปเผยแผ่ที่ คองโก ตอนนั้นคองโกเกิดปัญหา สหประชาชาติก็ส่งทีมงานเข้าไป มีพระภิกษุอินเดียเข้าไปด้วย แต่อยู่ช่วงสั้น ท่านสอนคนที่นั่นว่า พระพุทธเจ้าสอนอะไร พระรัตนตรัยดีอย่างไร มีหนุ่มคองโก ฟังแล้วประทับใจ ขอถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะอันสูงสุด ปฏิญาณตนเป็นชาวพุทธ พอพระอินเดียเสร็จภารกิจ ท่านก็กลับ แต่หนุ่มคองโกยังรักษาความเป็นชาวพุทธต่อเนื่องมา แล้ว ก็สอนเรื่องนี้ให้เพื่อนบ้าน จนเกิดเป็นชุมชนชาวพุทธมาตลอด ๕๐ ปี ทั้งที่ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร มี บทสวดมนต์สั้น ๆ และรู้ว่าพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์สุดยอด ก็ถือเป็นสรณะ พอเขาอยากจะ ฝึกสมาธิก็ไปถามบาทหลวงที่คุ้นเคยกันในละแวกนั้นว่าอยากจะฝึกสมาธิแบบพุทธ ต้องทำอย่างไร บาทหลวงบอกว่ามีสาขาวัดพระธรรมกายมาอยู่ที่แอฟริกาใต้ แต่อยู่คนละประเทศ เขาก็เลยรีบ ติดต่อไป พระอาจารย์ก็เดินทางไปเยี่ยม จากนั้นเขาก็ติดตามพระอาจารย์มาถึงประเทศไทย มา กราบพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ได้ฟังธรรมจากท่าน เขาบอกปลื้มใจ มีความสุขมาก ออกบวชเลย และบอกศิษยานุศิษย์ที่คองโกให้รอหน่อย จะบวชฝึกตัวเองให้ดี แล้วจะกลับไปสอนต่อ ฝ่าย ลูกศิษย์ก็บอกพระอาจารย์ว่า จะตั้งใจปฏิบัติธรรม ตอนนั้นที่เมืองไทยบวชอุบาสิกาแก้ว ที่คองโก ก็บวชด้วย รวมตัวกัน ผู้หญิงเป็นหลัก ผู้ชายมาช่วย แล้วก็มาปฏิบัติธรรมด้วยกัน แม้ผิวกายจะด่า แต่ผิวหน้านวลมาก ได้ใส่บาตรพระครั้งแรกปลื้มใจ มีความสุขมาก ถ้าพุทธศาสนิกชนทั่ว ๆ ไป อยากจะเผยแผ่หลักธรรมคำสอน ควรจะทำ อย่างไร? ด ให้ใช้หลักที่พระพุทธองค์ทรงให้ปัจฉิมโอวาทไว้ว่า "จงบำเพ็ญประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด” ประโยชน์ตน คือตัวเองต้องทำให้ดี ถ้าเราอยากจะเผยแผ่ เราต้องเข้าวัด ศึกษาธรรมะ ทำทาน รักษาศีล ทำภาวนา ให้ทานคือมีน้ำใจซึ่งกันและกัน รักษาศีล ให้ดี อย่างน้อยศีล ๕ แล้วตั้งใจสวดมนต์ท่าภาวนาสม่ำเสมอ พอเราทำตัวดีให้คนรอบข้าง ยอมรับ คำพูดเราจะมีน้ำหนัก เพราะสิ่งที่เราทำเป็นตัวการันตี เราก็ชวนคนรอบตัวเรา พามาวัด ทีละคนสองคน สุดท้ายวงที่มาทำความดีจะขยายกว้างขึ้น ๆ แล้วอะไรที่เราทำให้พระพุทธศาสนา ได้ ทั้งด้วยกำลังกาย กำลังทรัพย์ กำลังความคิดสติปัญญา ก็มาช่วยกันคนละไม้คนละมือ ส่วนพระภิกษุแน่นอนว่าสิ่งที่ให้พระพุทธศาสนาก็คือชีวิต เอาชีวิตถวายเป็นพุทธบูชา พอทุกคนเอาสิ่งที่ตัวเองมีมารวมกันอย่างนี้แล้ว รับรองว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือความรุ่งเรืองของ พระพุทธศาสนาที่จะขยายกว้างออกไปเป็นที่พึ่งให้แก่สังคมไทยและสังคมโลกอย่างแน่นอน.. ๙๖ อยู่ในบุญ พฤศจิกายน ๒๕๕๗