ผลของวิบากกรรมและการทำบุญ : หน้า 108/174

ฉบับยุโรป EU ด่าทอและพูดจาดูถูกชาวบ้านที่มาทวงเงิน ด้วยถ้อยคำหยาบคาย และในที่สุดด้วยความที่ ไม่มีเงินแล้ว ลูกจึงตัดสินใจชักดาบ เบี้ยวค่าแรง ที่จะต้องจ่ายให้พวกคนงาน รวมทั้งเบี้ยวหนี้ ที่ติดค้างจากการไปซื้อสินค้าจากเหล่าเกษตรกร วิบากกรรมที่ลูกท่าไว้ในชาติดังกล่าวนี้ ส่งผลให้ในภพชาติต่อ ๆ มาหลังจากนั้น ลูก ต้องมาเกิดอยู่ในครอบครัวที่มีฐานะยากจน และต้องใช้ชีวิตด้วยความยากลำบากอยู่หลาย ภพหลายชาติ แม้ในชาติปัจจุบัน วิบากกรรม ดังกล่าวก็ยังตามมาส่งผล ทำให้ลูกต้องไปเกิด อยู่ในสลัมและใช้ชีวิตด้วยความยากลำบาก ๑๒. การที่ลูกสามารถสอนตัวเองในเรื่อง การทำบุญและไม่คบคนพาลมาได้ตั้งแต่เด็ก ก็ เพราะผลบุญที่เคยทำไว้กับหมู่คณะในชาติที่ เกิดเป็นกุลบุตรในตระกูลเศรษฐีนั่นเอง เรื่องมีอยู่ว่า หลังจากที่เรือบรรทุกสินค้า ของลูกจมหายไปในทะเล ลูกก็รู้สึกเศร้าโศก เสียใจมาก เพราะทำให้กิจการของครอบครัว เจ๊งจนแทบหมดตัว ในช่วงนั้นมีกัลยาณมิตร มาชักชวนให้ลูกไปวัดของหมู่คณะ ซึ่งตอนแรก ลูกก็อิดออดไม่อยากไป เพราะในใจลึก ๆ ยังต่อต้านการสั่งสมบุญอยู่ ๑๓. แต่เมื่อลูกประสบความทุกข์จนถึง ขีดสุดแล้ว ลูกจึงเริ่มแสวงหาบางสิ่งที่จะช่วย ทำให้พ้นจากความทุกข์ในครั้งนี้ได้ และใน ช่องนี้มีคำตอบ D M C ซึ่งวัดที่ลูกเข้าก็คือวัดของหมู่คณะของเรา เมื่อเข้าวัดแล้ว ลูกก็มีโอกาสศึกษาธรรมะ จนเข้าใจในเรื่องกฎแห่งกรรม บุญ บาป รวมถึง เรื่องอานิสงส์ของการทำบุญ ซึ่งเป็นเรื่องที่ คุณพ่อคุณแม่เคยพูดให้ฟังอยู่เป็นประจำ ๑๔. เมื่อลูกทราบความจริงของชีวิต แล้ว ลูกจึงมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา อย่างเต็มเปี่ยม และตั้งใจท่าบุญทุก ๆ บุญอย่าง เต็มที่เต็มกำลัง ไม่ว่าจะเป็นการทำทาน รักษา ศีล และเจริญภาวนา แต่ทว่าในช่วงนั้นเป็นช่วงที่ลูกกำลัง ตกอับและมีฐานะยากจน จึงทำให้ลูกรู้สึก เสียดายว่า ในช่วงที่ตนเองมีเงินได้ใช้ชีวิตด้วย ความประมาท ไม่เห็นคุณค่าของการทำบุญเลย แต่พอมาเห็นคุณค่าของการทำบุญ ตนเองกลับ ตกต่ำและมีเงินทำบุญได้น้อยนิดเหลือเกิน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ทุก ๆ ครั้งที่สั่งสม น น !! บุญ ลูกก็มักอธิษฐานจิตตอกย้ำซ้ำ ๆ อยู่เสมอ ว่า “ขอให้พบแต่กัลยาณมิตร ขออย่าได้ไปคบ กับคนพาลอีกเลย และขอให้รักการท่าบุญ มาก ๆ และขออย่าได้ประมาทในการดำเนิน ชีวิตเหมือนดังอดีตที่ผ่านมาอีกเลย ๑๕. ค่าอธิษฐานจิตที่ลูกได้อธิษฐาน ตอกย้ำซ้ำ ๆ ในภพชาติดังกล่าวนี้ กลายเป็นผัง ๆ ที่ติดตามตัวลูกนับตั้งแต่ภพชาตินั้นเรื่อยมา ถึงแม้ในภพชาติต่อ ๆ มา วิบากกรรมที่ลูกเคย ช่วงนั้นลูกก็นึกถึงคำที่คุณพ่อคุณแม่เคยอบรม ปฏิเสธการทำบุญและไม่เชื่อในเรื่องผลของบุญ สั่งสอนไว้ว่า "ทุกชีวิตอยู่ได้ด้วยบุญ เพราะบุญ คือสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความสุขและความสำเร็จ ของมนุษย์ทุก ๆ คน” หลังจากนั้น ลูกจึงหันหน้าเข้าวัดเรื่อยมา กับวิบากกรรมที่ลูกเคยเบี้ยวหนี้ เบี้ยวค่าแรง ลูกน้องและพวกเกษตรกร ส่งผลทำให้ลูกต้อง ไปเกิดในพื้นที่ที่ทุรกันดาร อดอยาก และแห้งแล้ง มาหลายภพหลายชาติแล้วก็ตาม พฤศจิกายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๑๐๗