ฉบับยุโรป EU : หน้า 51/174

ฉบับยุโรป EU แม้พระมหากษัตริย์จะได้รับการยกย่องประดุจสมมุติเทพ แต่ พระองค์ทรงเคารพบูชาพระรัตนตรัยเหนือสิ่งใด ดังจะเห็นได้จาก จารึกวัดป่ามะม่วง จารึกด้วยอักษรขอมสุโขทัย ภาษาเขมร เมื่อ พ.ศ. ๑๙๐๔ ด้านที่ ๒ บรรทัดที่ ๔๔-๔๗ ว่า 6 พระบาทกัมรเตงอัญศรีสุริยพงศ์รามมหาธรรมราชาธิราช เสด็จยืนขึ้นยกอัญชลีนมัสการพระพุทธรูปทอง และพระไตรปิฎกที่เก็บไว้บนพระราชมณเฑียร จารึกวัดป่ามะม่วง บนหินแปร กว้าง ๓๐ ซม. สูง ๒๐๐ ซม. หนา ๒๙ ซม. จารึกดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า คัมภีร์พระไตรปิฎกถูกจารขึ้นในแผ่นดินสยามตั้งแต่หลายร้อยปีมาแล้ว เป็นอย่างน้อย และได้รับการดูแลรักษาอย่างดีภายในพระราชมณเฑียร ซึ่งแม้แต่กษัตริย์ก็ทรงให้ ความเคารพพระธรรมคำสอนนั้น แม้เราจะทราบว่ามีการจารคัมภีร์พระไตรปิฎก และการสร้างอาคารเพื่อเก็บรักษาพระไตรปิฎก ในแผ่นดินสยามมานานแล้ว แต่ยังไม่มีหลักฐานใดระบุชี้ชัดว่าชาวสยามเริ่มรู้จักใช้ตู้พระธรรมตั้งแต่ เมื่อใด เราสามารถสันนิษฐานได้เพียงว่า เมื่อมีการสร้างหอไตรขึ้น ก็น่าจะมีการสร้างสิ่งที่บรรจุคัมภีร์ พระไตรปิฎกใบลานอย่างเหมาะสม และมีการตกแต่งที่ประณีตงดงาม ให้สมกับความศักดิ์สิทธิ์ ของพระคัมภีร์อันเป็นตัวแทนของพระบรมศาสดา เชื่อกันว่าตู้พระไตรปิฎก หรือตู้พระธรรม หรือเป็นที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่าตู้ลายรดน้ำ แต่เดิม เป็นหีบที่ใช้เก็บเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มของคหบดี หีบพระธรรมลายรดน้ำ ศิลปะอยุธยา พุทธศตวรรษที่ ๒๓ ไม้ลงรักปิดทอง หรือขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ตกแต่งด้วยลายรดน้ำ เมื่อเจ้าของหีบเสียชีวิตไป ลูกหลานจึงนำมา ถวายวัดให้เป็นบุญกุศล พระภิกษุจึงนำมาใช้ เพื่อเก็บรักษาคัมภีร์ พฤศจิกายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๔๙