การทำความดีและการบวช : หน้า 7/88

ประพฤติพรหมจรรย์เยี่ยงนักบวช และจะเว้นให้ไกล จากกามคุณแบบชาวบ้าน” แล้วเขาก็ทำได้จริงอย่าง ที่ตั้งใจไว้ ส่วนบริวารเมื่อเห็นผู้นำาเป็นต้นแบบที่ดีแล้ว ต่างก็คิดกันว่า “ในเมื่อหัวหน้าพวกเราทำได้แล้ว ทำไมพวกเราจะทำไม่ได้” ว่าแล้วก็ชักชวนกัน ประพฤติพรหมจรรย์ แม้จะเป็นสิ่งที่ยากขึ้นกว่า รักษาศีล แต่ในที่สุดพวกเขาก็ท่าได้สําเร็จ จํากัดปริมาณอาหาร เมื่อภเวสีอุบาสกเห็นว่าทุกคนท่าได้จริงแล้ว ก็คิดที่จะหาทางทำความดีให้ยิ่งไปกว่านี้อีก จึงบอก บริวารว่า “ต่อนี้ไปเราจะรับประทานอาหารก่อนเที่ยง เท่านั้น จะไม่รับประทานในยามวิกาลตลอดไป” ฝ่ายบริวารเมื่อทราบเรื่องเข้าก็ไม่ยอมแพ้ผู้นำของตน จึงปวารณาทำอย่างนั้นบ้าง แม้กระทั่งชาวเมืองได้ยิน การทำความดีชนิดไม่ยั้งหยุดของภเวสีอุบาสกและ บริวาร ต่างก็อนุโมทนาและเกิดแรงบันดาลใจใน การทำความดียิ่งๆ ขึ้นไปตามลำดับเหมือนกัน ออกบวชเป็นบรรพชิต และแล้วการทำความดีที่ยิ่งยวดขึ้นไปของภเวสี อุบาสกก็เกิดขึ้น โดยเขาคิดว่า “ความดีที่จะยิ่งไป กว่านี้เห็นจะมีแต่การออกบวชเท่านั้น” เขาจึงไป เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทูลขอบวชว่า “ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ขอให้พระองค์ประทานการบวชแก่ ข้าพระองค์ด้วยเถิด” เมื่อเขาได้รับอนุญาตให้บวชแล้ว ก็ไม่ประมาทในการบำเพ็ญสมณธรรม ทำความเพียร อย่างถูกหลักวิชชา ไม่นานนักก็บรรลุเป็นพระอรหันต์ ซึ่งข่าวนี้ก็ได้แพร่สะพัดไปถึงอุบาสกบริวาร อย่างรวดเร็ว พวกเขาจึงได้ปรึกษาหารือกันว่า “ตอนนี้ พระภเวสีผู้นำของพวกเรา ได้ครองผ้ากาสาวพัสตร์ บวชเป็นบรรพชิตแล้ว ทำไมพวกเราจะบวชเป็น ภิกษุ ๕๐๐ รูป ซึ่งมีพระภเวสีเป็น ผู้นำา ต่างก็พยายามเพิ่มระดับทำความดี บำเพ็ญธรรมให้สูงขึ้นไป จึงสามารถ ท่าพระนิพพานให้แจ้งได้ เพราะฉะนั้น อานนท์ เธอกับพวกภิกษุก็จงพากเพียร บำเพ็ญธรรมให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ก็จะได้ถึง ธรรมชั้นสูงสุด คือ พระนิพพานได้เช่นกัน บรรพชิตอย่างท่านไม่ได้เล่า” จากนั้นก็พากันเดินทาง ไปทูลขอบวชกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเช่นกัน เมื่อภิกษุทั้ง ๕๐๐ รูปนั้นได้อุปสมบทเรียบร้อย แล้ว ก็ดำเนินรอยตามพระภเวสีทันที โดยต่างชวนกัน แสวงหาที่วิเวก แล้วบำเพ็ญสมณธรรมอย่างเต็มที่ ในที่สุดทั้งหมดต่างก็สมหวัง ได้บรรลุเป็นอรหันต์ ตามท่านพระภเวสีผู้นำของพวกตน เมื่อพระบรมศาสดาตรัสเล่าเรื่องนี้จบลง ก็ทรง สรุปให้พระอานนท์ฟังว่า "ภิกษุ ๕๐๐ รูป ซึ่งมี พระภเวสีเป็นผู้นำต่างก็พยายามเพิ่มระดับทำความดี บำเพ็ญธรรมให้สูงขึ้นไป จึงสามารถทำพระนิพพาน ให้แจ้งได้ เพราะฉะนั้น อานนท์ เธอกับพวกภิกษุก็ จงพากเพียรบำเพ็ญธรรมให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ก็จะได้ถึง ธรรมชั้นสูงสุด คือ พระนิพพานได้เช่นกัน” ท่านสาธุชนทั้งหลาย...ดวงตะวันเป็นที่สุดของ สิ่งที่ให้แสงสว่าง มหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาลที่สุด ในบรรดาห้วงมหานที ที่สุดของการทำความดี คือ การได้บรรลุมรรคผลนิพพาน ความดีเป็นสิ่งที่ควร