วารสารอยู่ในบุญ : หน้า 87/88

อยู่ใน ที่ปรึกษา พระมหาสมบุญ สมมาปุญโญ พระมหา ดร.สมชาย ฐานวุฑโฒ พระวิษณุ ปญฺญาทีโป พระอารักษ์ ญาณารกโช พระสมุห์อำนวยศักดิ์ มุนิสกฺโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต กองบรรณาธิการ พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล, พระวิชิต ผาสุกวาโส, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิวโส, พระกล้าณรงค์ ญาณวีโร, พระธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล, พระมหาเอก จนฺทูปโม พระธนรินทร์ สิริธโร, พระวีรพงษ์ สงฺขวํโส, พระทรงวุฒิ ชยวุฑโฒ, พระสิปปภาส พรหมสโร, พระสุวิทย์ ขนฺติวิชโช ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วรวรรณ ถนอมพงษ์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, สุธิดา จินดากิจนุกูล, รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี, ระพีพรรณ ใจภักดี, บริบูรณ์ โนรีเวช, อรพรรณ วีระกูล, พัทธ์ธีรา ศรีประสิทธิ์, วรรณวิภา ตั้งสุวรรณชัย, วรรณภา พลกลาง, กนกพร เทศนา บรรณาธิการสารสนเทศ รักชนก ชนะพล, บุษบา ธาราสมบัติ ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่ง ฝ่ายศิลปกรรม ลือพงศ์ ลีลพนัง, กองพุทธศิลป์ วัลลภ นิลถนอม, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์ ภัทรา ศรีวสุธา, ศุภวิชฐ์ เหล่าเลิศพงษ์, สุพัตรา ปัญญาแสง, พีระ แสงงาม, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๘-๖๗๗๑-๒๒๖๘ ฝ่ายสมาชิก อรุณี พลกลาง ๐๘-๑๓๐๖-๕๓๙๓ ผ่องศรี ทานาแซง ๐๘-๖๙๘๐-๐๙๗๒ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ ๑.เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจใน ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้า ถึงธรรมะภายใน ๒.เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุก เพศ ทุกวัย ทุกอาชีพและทุกระดับการศึกษา ๓.เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธ ศาสนา ให้ง่ายแก่การนำไปใช้ให้เป็น ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔.เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนใน สังคมเป็นคนดีที่โลกต้องการ ๕.เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุ พระพุทธศาสนาให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป ทำไมต้อง.. ไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง เงื่อนไข ในการทำความดี หากเรามีข้อแม้ ข้ออ้าง เงื่อนไขในการทำความดี เวลา เราได้อะไร เราก็จะได้แบบมีข้อแม้ ข้ออ้าง เงื่อนไขไปด้วย ซึ่ง หากเราย้อนไปดูประวัติการสร้างบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือพระอรหันต์ในกาลก่อน เราจะพบว่า แม้ว่าแต่ละพระองค์ จะบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณเหมือนกัน หรือสามารถบรรลุ เป็นพระอรหันต์ได้เหมือนกัน แต่บารมีของแต่ละพระองค์ก็ไม่ เท่ากัน มีพุทธานุภาพ หรือความกว้างไกลของญาณทัสสนะที่ มากน้อยต่างกัน เพราะการมีข้อแม้และเงื่อนไขของแต่ละ พระองค์ไม่เหมือนกัน อย่างเช่น ความยากง่ายในการบรรลุธรรม เช่น พระโกณฑัญญพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรแค่ ๑๐ เดือนก็บรรลุ แต่พระสมณโคดมพุทธเจ้าต้องใช้เวลาถึง 5 ปี กว่าจะบรรลุ หรือพระมังคลพุทธเจ้ามีรัศมีแผ่ไปในหมื่นโลกธาตุ แต่พระ สมณโคดมพุทธเจ้ามีรัศมีแผ่ไปได้ประมาณ ๑ วา... ดังนั้น เมื่อเรารู้ว่า ความดีเป็นสิ่งที่ดี ควรทำ เราก็ควรทำ อย่างไม่มีข้อแม้ ข้ออ้าง เงื่อนไข เราควรฝึกอัธยาศัยนี้ให้เกิดขึ้น ในตัวให้ได้ เพราะหากเราสร้างอัธยาศัยอย่างนี้ให้เกิดขึ้นในตัว ได้เร็วมากเท่าไร เราก็จะย่นย่อระยะทางในการสร้างบารมี ให้กับตัวเอง เพิ่มบุญบารมีให้กับตัวเองได้มากเท่านั้น.....