การสร้างบารมีและการทำภาวนา : หน้า 52/88

ที่จะสร้างบารมีไปให้ได้ตลอดรอดฝั่งจริงๆ เพราะฉะนั้น ในขณะที่พวกเราช่วยกัน ทำงานสร้างบารมีในแต่ละบทบาทหน้าที่ ไม่ว่า จะเป็นงานเล็กงานน้อย เช่น ปัดกวาดเช็ดถู ซ่อมแซมโต๊ะ เก้าอี้ รวมทั้งงานใหญ่ คือ สร้างโบสถ์ วิหาร งานเผยแผ่วิชชาธรรมกาย ข้ามทวีปไปทั่วโลก ก็ต้องฝึกคุณธรรมพื้นฐาน คือ เคารพ วินัย อดทน ท่ามกลางการ ขยายตัวเพิ่มของงานไปด้วย เราถึงจะ สามารถสร้างบารมีไปด้วยกันอย่างตลอด รอดฝั่ง โดยได้ทั้งงานสำเร็จ ได้ทั้งนิสัยดีๆ และได้ทั้งบุญบารมีที่ยิ่งๆ ขึ้นไป งานงบที่ ๓ คือ งานทำภาวนากลั่น จิตใจให้เข้าถึงพระธรรมกาย แม้ว่าลูกหลวงพ่อ จะทุ่มเทปรับปรุงแก้ไขนิสัยตัวเองมากมาย อย่างไรก็ตาม พยายามทำงานรักษาองค์กรที่ หมู่คณะมอบหมายให้และรับผิดชอบอย่าง สุดชีวิตแล้วก็ตาม แต่ถ้าไม่ระวัง โอกาส ตกนรกยังมีอยู่นะลูก ทำไมขยันทำงาน ขยันแก้ไขนิสัยตัวเองอย่างนี้ยังมีโอกาส ตกนรก? ก็ต้องถามกลับว่า ขณะที่ทำงาน ยังเคยขัดใจกันบ้างไหม เคยขุ่นข้องหมองใจ กันอยู่ไหม เคยหน้าเขียวหน้าเหลืองใส่กัน บ้างไหม ถ้าหากมี นั่นแหละคือคำตอบ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “เมื่อใจขุ่นมัว เศร้าหมอง ทุคติย่อมเป็นที่ไป” เพราะ ฉะนั้น ถ้าใครแม้พยายามอบรมบ่มนิสัยตัวเอง พยายามทุ่มชีวิตช่วยงานของหมู่คณะอย่าว่า แต่ร้อยปีเลย ต่อให้ร้อยชาติด้วย ถ้าเขาไม่ ฝึกสมาธิ ใจของเขาก็ยากจะสงบ ยากจะ หยุดนิ่งและเข้าถึงพระธรรมกายในตัวได้ แต่ แน่นอนว่า ในขณะที่ทำภาวนานั้น ก็ต้อง ทำภาวนาด้วยความเคารพ คือ ในขณะที่ นั่งสมาธิ ก็พยายามปรับกายและปรับใจให้ ถูกวิธีการ พยายามประคองใจให้อยู่ที่ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ อย่างต่อเนื่อง จนกว่าจะเป็นสมาธิ ในขณะเดียวกันก็ต้อง มีวินัยในการทำภาวนา คือ ถึงเวลา นั่งสมาธิก็ต้องตัดใจจากเรื่องอื่นมานั่งสมาธิ ให้ตรงเวลา โดยต้องแบ่งเวลาให้ดีว่า เวลานี้ สำหรับการเรียน การงาน การนั่งสมาธิ ฝึก ความตรงต่อเวลาในการนั่งสมาธิอย่าง สม่ำเสมอ ให้เป็นนิสัยรักการฝึกสมาธิ ในขณะเดียวกันก็ต้องทำภาวนาด้วยความ อดทน คือ มีความอดทนต่อการสละ อารมณ์ที่ทำให้เราชอบใจและไม่ชอบใจ อดทนต่อความปวดเมื่อยของสังขาร อดทน ต่อความมืดซื้อมืดมิดที่ทำให้ผลการปฏิบัติ ธรรมไม่ก้าวหน้าได้ดั่งใจ อดทนต่อสิ่งที่เป็น ข้าศึกต่อการทําใจหยุดใจนิ่งอีกสารพัด อดทนไปจนกว่าจะถึงจุดที่เมื่อใดก็ตามที่เรา หลับตาลง ก็สามารถหยุดใจนิ่งสนิทเข้าถึง พระธรรมกายได้ทันที ถ้าพวกเราเข้าถึงพระธรรมกายได้เมื่อไร ก็เป็นอันว่าเราสามารถปิดนรกได้สนิท เปิด สวรรค์ได้กว้าง เห็นทางไปถึงพระนิพพานได้ ชัดเจนแล้ว เพราะฉะนั้น ตราบใดที่ลูกของ หลวงพ่อทุกคน ยังรักที่จะสร้างบารมีไปด้วยกัน ให้ตลอดรอดฝั่ง ก็ต้องใช้วันเวลาที่มีอยู่ อย่างจํากัดในภพชาตินี้ ฝึกคุณธรรมพื้นฐาน ของนักสร้างบารมี คือ นิสัยมีความเคารพ นิสัยมีวินัย และนิสัยมีความอดทน ผ่านงาน งบดังที่ได้กล่าวมาแล้วอย่างเคร่งครัด เพื่อให้ผังการสร้างบารมีของพวกเรามีแต่ ความสำเร็จอย่างหนาแน่นติดตัวไป คือได้ ทง ๓ ทั้งความสำเร็จของงาน ได้ทั้งนิสัยทุ่มชีวิต ทำความดี ได้ทั้งบุญบารมี และได้ทั้งการ เข้าถึงพระธรรมกายติดตัวไป จนกว่าจะ ปราบมารประหารกิเลสได้สิ้นเชื้อไม่เหลือเศษ ไปถึงที่สุดแห่งธรรม ตามพระเดชพระคุณ พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่ วัดปากน้ำ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย และคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง....