เรื่องราวของลูก : หน้า 67/88

๗๖ ...พอมีลูกคนที่ ๒ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๗ เขาก็เริ่มดื่มหนัก บางวันก็ไม่ยอมกลับ บ้าน หายไป ๒-๓ วัน ที่ทำงานก็เริ่มมีปัญหา มีหนี้สินรุงรัง นิสัยเขาเปลี่ยนไป เพราะน้ำเมา บางวันเวลาเขาเมามาลูกก็ทำเฉยๆ ไม่ยอมพูดด้วย เขาก็จะเอามีด ปลายแหลมมาขู่ แล้วพูดว่า “คนพูดด้วย ไม่มีหูหรือไง” แล้วก็เอามีดสับลงไปที่ โต๊ะให้ลูกกลัว บางครั้งก็ชกต่อยประตูหน้าต่างจนพังไปเลย... าที่การงานและ ครอบครัว ตั้งแต่แยกทางกันเขาก็ไม่เคยติดต่อและ ช่วยเหลืออะไรลูก เหมือนตายจากกันไปเลย แต่งงานกับเขา ตอนนั้นลูกและสามีมีอายุ ๒๒ ปี พาบุตรสาวทั้ง ๒ เข้าวัดด้วย ส่วนสามีเมื่อเลิกกับ เท่ากัน ปลายปี ๒๕๒๕ เราก็มีลูกด้วยกัน ๑ คน ลูกแล้วเขายิ่งดื่มหนัก ในที่สุดก็ถูกออกจากงาน เขา พอเริ่มปี ๒๕๒๖ เขาก็เริ่มดื่มเหล้า แต่ก็ยังไม่มาก ต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างทั้งหน้าที่ก พอมีลูกคนที่ ๒ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๙ เขาก็เริ่มดื่มหนัก บางวันก็ไม่ยอมกลับบ้าน หายไป ๒-๓ วัน ที่ทำงาน ก็เริ่มมีปัญหา มีหนี้สินรุงรัง นิสัยเขาเปลี่ยนไป เพราะน้ำเมา บางวันเวลาเขาเมามาลูกก็ท่าเฉยๆ ไม่ยอมพูดด้วย เขาก็จะเอามีดปลายแหลมมาขู่ แล้ว พูดว่า “คนพูดด้วย ไม่มีหูหรือไง” แล้วก็เอามีดสับ ลงไปที่โต๊ะให้ลูกกลัว บางครั้งก็ชกต่อยประตูหน้าต่าง จนพังไปเลย พอหายเมาก็กลับไปซ่อมแซมส่วนที่ ตัวเองทำลาย มีครั้งหนึ่งพอเลิกงานเขาก็จะเตรียมตัวไปเที่ยว ลูกก็ห้ามและไปยืนขวางตรงบันไดบ้าน เขาเตะลูก กลิ้งตกบันไดลงไปเลย ลูกจึงค่อย ๆ คลานขึ้นมา บนบ้านอย่างงงๆ เพราะนึกไม่ถึงว่า สามีจะกล้า ทำได้ถึงเพียงนี้ จึงไม่ทันระวังตัว เมื่อเหตุการณ์เป็น อย่างนี้ลูกก็คิดหนัก คิดถึงอนาคตของบุตรสาว ทั้งสองคนว่าจะเป็นอย่างไร ในที่สุดลูกจึงตัดสินใจ เลิกกับสามีอย่างเด็ดขาดเมื่อปี ๒๕๒๙ และขอ เลี้ยงดูบุตรสาวทั้ง ๒ คนด้วยตัวเอง โดยไม่ขอค่า เลี้ยงดูจากสามีเลย เพราะกลัวเขาจะขอแบ่งบุตร ไปเลี้ยง ไม่อยากให้บุตรทั้ง ๒ คนแยกจากกัน และ ก็เชื่อว่าคนที่ยังดื่มสุราอยู่คงเลี้ยงลูกไม่ได้ดี เขายอม ยกบุตรสาวทั้ง ๒ คนให้กับลูก หลังจากเลิกจาก สามีแล้ว ลูกก็ได้มีโอกาสเข้าวัดพระธรรมกาย และ ๒ พ่อของลูก เกิดในสังคมเกษตรกรที่มีฐานะ พอสมควร พ่อเกิดมาได้ประมาณ ๑ ปี ย่าก็คลอด ลูกอีก ๑ คน แล้วก็หย่ากับย่า ย่าเลยยกลูกคนเล็ก ให้คนอื่นเอาไปเลี้ยง ส่วนพ่อก็อยู่กับปู่ ตอนพ่ออายุ ๕-๖ ขวบ ก็เริ่มทำงานหนัก เพราะบ้านของทวด ( ของพ่อ) ไม่ค่อยมีแรงงาน จึงไม่ให้พ่อเรียนหนังสือ ต้องอยู่บ้าน ออกไปเลี้ยงวัวควายที่ทุ่งนาเป็นประจำ มีวัวควายที่ต้องเลี้ยงประมาณ ๒๐-๓๐ ตัว ซึ่งเป็น งานหนักมากสำหรับเด็กอายุ ๕-๖ ขวบ พอพ่ออายุ ๑๐ ขวบ ก็เลยขออนุญาตทวดไปบวชเณรอยู่ ๗ ปี จนอายุได้ ๑๗ ปี ก็ลาสิกขา พออายุ ๑๙ ปี พ่อ ก็ได้แต่งงานกับแม่ของลูก พ่อแม่มีฐานะยากจนมาก เพราะไม่มีมรดกเลย ต้องมาทำงานสร้างฐานะด้วย กำลังของตัวเอง บางครั้งไม่มีข้าวกิน ต้องเอากล้วย อ้อย ไปแลกข้าวจากครอบครัวอื่น หรือไปขอข้าว ก้นบาตรพระมากิน พ่อจึงขยันทำงาน เพื่อสร้างฐานะ และพ่อก็มีฐานะดีขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถส่งลูกเรียน หนังสือใต้ทุกคน พ่อกับแม่มีบุตรด้วยกัน ๑๒ คน เสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็ก ๆ ๒ คน ส่วนอีกคนเสียชีวิต เมื่อแต่งงานและมีลูกแล้วเพราะถูกรถชน ปัจจุบัน จึงเหลือ ๙ คน