ข้อความต้นฉบับในหน้า
o
การฝึกนิสัยมีความเคารพ นิสัยมีวินัย
นิสัยมีความอดทน ในหมู่คณะของเรานั้น
พวกเราต้องฝึกผ่านการทำงานสร้างบารมี
๓ งบใหญ่ไปตลอดชีวิต จนกว่าจะติดเป็น
นิสัย ได้แก่
งานงบที่ คือ งานฝึกหัดขัดเกลา
ตนเองให้มีศีลธรรมเพิ่มยิ่งๆ ขึ้นไป
นิสัยที่ติดตัวแต่ละคนมานั้น แบ่งออก
เป็น ๔ กลุ่มใหญ่
๑) นิสัยไม่ดี ไม่เรียบร้อย ที่มีอยู่แต่
เดิม นิสัยแบบนี้ ต้องกำจัดทิ้งไปให้ได้
เพราะเป็นนิสัยเก่าที่หากไม่แก้ไขแล้ว จะมี
แต่ดึงให้เราตกต่ำลงไปเรื่อยๆ ปล่อยไว้มีแต่
จะทำลายหนทางการสร้างบารมีของตัวเราเอง
๒) นิสัยไม่ดีที่เรายังไม่เคยประพฤติ
นิสัยแบบนี้ ถ้าอารมณ์ไม่ดี ก็เกือบไปทำเข้า
เหมือนกัน ซึ่งถ้าเผลอไปทำเข้าจริงๆ
ก็คงจะไม่งามแน่ๆ เพราะฉะนั้น ต้องหา
ทางป้องกัน ไม่ให้ตัวเรามีโอกาสพลั้งเผลอ
ผิดพลาดไปทำเข้า ต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม
๓) นิสัยดี ๆ ที่รู้อยู่แล้ว แต่ยังไม่ได้
ประพฤติ นิสัยแบบนี้ คือนิสัยดีๆ ที่เรายัง
ไม่มี ต้องรีบขวนขวายประพฤติขึ้นมา ต้อง
เพาะให้เกิดขึ้นให้ได้ ยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่าไร
ก็ยิ่งทำให้บุญบารมีเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
๔) นิสัยดี ๆ ที่มีอยู่แต่เดิมแล้ว นิสัย
แบบนี้ แม้จะมีอยู่แล้ว ก็อย่าคิดว่ามีมากพอ
ต้องขวนขวายประพฤติให้มีมากยิ่งๆ ขึ้นไป
เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้ถอยหลัง และยัง
ท่าให้เข้าใกล้ความสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นด้วย
เพราะฉะนั้นการมาวัดของเราจะเกิด
ประโยชน์แก่ตนเองมากน้อยแค่ไหน จะ
สร้างบารมีไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่นั้น
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับใคร แต่อยู่ที่การฝึกนิสัย
เคารพ วินัย อดทน ผ่านงานงบแรกของ
ตัวเรานี้ให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป
งานงบที่ ๒ คือ งานช่วยกันรักษา
องค์กรและหมู่คณะ องค์กรใดก็ตามที่งานมี
การขยายตัวมาก จะถูกงานบังคับให้ต้อง
ปรับตัวและปรับใจให้พร้อมต่อความรับผิด
ชอบที่เพิ่มมากขึ้นทันที ตรงนี้เองที่ทำให้การ
ฝึกฝนความเคารพ ความมีวินัย ความ
อดทนของแต่ละคนเริ่มไม่เท่ากัน
พวกที่ ๑ ปรับตัวไปกับงาน และไม่ทิ้ง
กิจวัตรการฝึกตัว
พวกที่ ๒ ปรับตัวไปกับงาน แต่
ย่อหย่อนกิจวัตรการฝึกตัว
ล
พวกที่ ไม่ปรับตัวไปกับงาน
แต่ไม่ทิ้งกิจวัตรการฝึกตัว
พวกที่ ๔ ไม่ปรับตัวไปกับงาน และ
ย่อหย่อนกิจวัตรการฝึกตัว
ในบรรดาคนทั้งสี่กลุ่มนี้ ผู้ที่จะสร้าง
บารมีไปได้ตลอดรอดฝั่งนั้น มีเพียงกลุ่ม
เดียว นั่นคือ ผู้ที่ปรับตัวไปกับงาน และ
ไม่ทิ้งกิจวัตรการฝึกตัว ถ้าใครทำงานให้
ลุล่วงไปอย่างดี แต่ไม่แก้ไขนิสัยที่เสียหาย
อีกทั้งไม่เพาะนิสัยที่ดีๆ ให้เกิดขึ้นใหม่
พร้อม ๆ กันไปด้วย เขาก็ได้แต่งาน แต่ไม่
ได้บุญบารมีใดๆ แต่ในทางตรงกันข้าม ถ้า
ทำงานไปด้วย กวดขันแก้ไขนิสัยใจคอ
ไปด้วย รักษาศีลไปด้วย งานก็ได้ นิสัยก็ดี
บุญบารมีก็เกิด เมื่อเวลาผ่านไปสังขารของ
เราเองก็จะบังคับให้ตัวเราต้องปรับตัวหางาน
ให้เหมาะสมกับวัยและอายุ คนที่ถูกอายุ
สังขารบังคับ จึงไม่ได้หมายความว่าจะปรับ
ตัวไปกับงานของหมู่คณะไม่ได้ หากเขามีใจ