พระไตรปิฎกฉบับหลวง : หน้า 71/178

ครั้นเมื่อการสังคายนาเสร็จสมบูรณ์ เมื่อกลางเดือน ๕ ปีระกา พ.ศ. ๒๓๓๒ ทรง สละพระราชทรัพย์จ้างช่างจารจารึกลงใน ใบลานด้วยอักษรขอม ปิดทองแท่งทับ ทั้งใบปกหน้าหลังและกรอบทั้งสิ้น ห่อด้วย ส คัมภีร์ใบลานฉบับทองใหญ่ ไม้ประกับทองทึบ ฉลากทอ ผ้ายก เชือกรัดถักด้วยไหมแพรเบญจพรรณ มีฉลากงาแกะเขียนอักษรด้วยหมึก และ ฉลากทอเป็นตัวอักษร บอกชื่อพระคัมภีร์ ทุกคัมภีร์ เรียกคัมภีร์พระไตรปิฎกฉบับหลวง นี้ว่า ฉบับทองทึบ และเรียกฉบับหอหลวงว่า ฉบับสังคายนา หรือที่นิยมเรียกว่า ฉบับครูเดิม ต่อมาพระเจ้าแผ่นดินรัชกาลอื่นก็มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระไตรปิฎก ฉบับทองทีบขึ้นอีก จึงเรียกฉบับเดิมที่สร้างสมัยรัชกาลที่ ๑ ว่า ฉบับทองใหญ่ ประดิษฐาน ในตู้ประดับมุก รักษาไว้ที่หอพระมณเฑียรธรรม วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตู้พระไตรปิฎกประดับมุก สมัยรัชกาลที่ ๑ ต่อมายังทรงสร้างพระไตรปิฎกขึ้นอีก ๒ ชุด เพื่อใช้ในการสอบพระปริยัติธรรมในกรม ราชบัณฑิต เรียกว่า ฉบับรองทรงและฉบับทองชุบ นอกจากนี้เพื่อให้พระภิกษุสามเณรทั่วแว่นแคว้น มีพระไตรปิฎกฉบับถูกต้องสมบูรณ์ไว้เล่าเรียนศึกษา พระองค์จึงทรงสร้างพระไตรปิฎกพระราชทาน ทุกพระอารามหลวง และพระราชทานอนุญาตให้พระภิกษุสงฆ์สามารถยืมพระไตรปิฎกฉบับหลวง ไปคัดลอกเองได้ เมษายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๖๙