ข้อความต้นฉบับในหน้า
D MC ช่องนี้มีคำตอบ
เจ็บปวดเลย
พระธุดงค์รูปนั้นเคยทักแม่ว่า “ลูก
ในท้องเป็นเด็กอินเดียมาเกิด” เมื่อลูกอายุได้
๓ ขวบ ขณะอยู่กับคุณย่า ลูกก็ชี้ไปที่ดวงจันทร์
พูดว่า "ย่า ๆ นี่เจ้าอินเดีย” หลังจากนั้นมา
ลูกก็มักจะถูกเย้าจากคนแถว ๆ บ้านเสมอ ๆ
ว่าเป็นลูกของเจ้าอินเดีย แต่ลูกไม่ชอบเลย
ๆ
ลูกเคยแต่งงานมาแล้ว มีลูกเป็นหญิง
๒ คน ต่อมาแต่งงานใหม่กับสามีคนปัจจุบัน มี
ลูกด้วยกันอีก ๓ คน ภายหลังสามีคนปัจจุบัน
ไปมีภรรยาน้อย ครอบครัวเลยไม่มีความสุข
เขามีปากเสียงกับลูกเป็นประจำ จนทำให้
ลูกสาวคนที่ ๒ ที่เกิดจากสามีเก่าของลูก
เกิดอาการเบื่อ จึงดื่มยาฆ่าแมลงฆ่าตัวตาย
ตอนอายุได้เพียง ๑๔ ปี ลูกรักเขาและเสียใจมาก
ที่เขาต้องมาจากไป ความทุกข์ที่มีอยู่จึงเพิ่มขึ้น
เป็นเท่าตัว ทุกข์เพราะสามีไปมีภรรยาน้อย และ
ยังมาทุกข์เพราะลูกสาวตายอีก
ลูกตระเวนไปตามที่ต่าง ๆ เพื่อปรึกษา
เรื่องความทุกข์ที่เกิดขึ้น มีหมอไสยเวทคนหนึ่ง
ทักลูกว่า ลูกและครอบครัวโดนคนทําคุณไสยใส่
เขาจึงทำพิธีแก้ให้ และลูกก็เลยถามเขาว่า
ลูกอยากให้ลูกสาวคนที่ตายกลับมาเกิดใหม่
บ
จะได้ไหม เขาตอบว่าได้ แล้วแนะนำให้เอา
พระพุทธรูปประจำวันเกิดของลูกสาวคนที่ตาย
มา แล้วเขียนวัน เดือน ปีเกิดของเขาใส่ลงไป
ที่ฐานพระ แล้วก็นำพระพุทธรูปนั้นไปถวายพระ
de
ทวด
ลูกทำตามที่เขาบอก จากนั้นลูกก็ไป
แก้หมัน ผ่านมาอีก ๓ เดือน วันหนึ่งเวลา
ประมาณ ๑ ทุ่ม ลูกนั่งรถไปโรงงานกับสามี
๑๐๖ อยู่ในบุญ เมษายน ๒๕๕๘
ระหว่างทางลูกเห็นดวงไฟดวงใหญ่มากตกลง
มาข้างทาง ห่างจากรถประมาณ ๕๐๐ เมตร
พอไปถึงโรงงาน ลูกก็ไปนอนค้างคืน
ที่นั่น ก่อนนอนลูกนึกถึงลูกสาวที่ตาย แล้วพูด
ขึ้นมาว่า “จะมาเกิดก็มา” พอหลับไปลูกฝันเห็น
ไม้บูมเมอแรงซึ่งลูกสาวชอบเล่นมากหมุนติ้ว ๆ
เข้ามาหาลูก ลูกก็บอกในฝันอีกว่า อยากเกิด
ก็มาเกิด จากนั้นลูกก็ตั้งท้อง แล้วก็คลอดออก
มาเป็นชาย เป็นลูกคนที่ 5 หน้าตาน่ารัก
ลูกท่าการค้ากับประเทศเวียดนาม แต่
ต้องไปรับสินค้าที่เขมร เป็นสินค้าประเภท
ปลาหมึกแห้ง กุ้งแห้ง สองสามวันทางเวียดนาม
ถึงจะน่าสินค้ามาลงที่เขมรครั้งหนึ่ง แล้วลูกก็
ไปรับสินค้าจากเขมรลงเรือมาเมืองไทย ระยะ
ทางเดินเรือจากเขมรมาฝั่งไทยมีช่วงหนึ่งที่
เขาเรียกกันว่า “ปากคลอง” ที่นี่มักมีพายุร้าย
พัดผ่านและนําคลื่นลูกใหญ่มหึมาตามมาด้วย
ที่สําคัญคือถ้าใครโดนคลื่นยักษ์นี้เข้าเป็นต้อง
ตายหมด และหาศพไม่เจอ จนกว่าจะขึ้นอืด
วันนั้นก็เช่นเดียวกัน ลูกนำสินค้าจาก
เขมรลงเรือตังเก มีสินค้าอยู่เต็มลำเรือ มีคนอยู่
ทั้งหมดประมาณ ๑๐ กว่าคน มีหญิงเพียง ๒ คน
รวมตัวลูก นอกนั้นเป็นชายหมด คนส่วนใหญ่
อยู่ในเก๋งเรือซึ่งเป็นห้องที่มีหลังคาคลุม แต่ตัวลูก
อยู่นอกเก๋งเรือที่เป็นลานโล่งไม่มีหลังคา
พอเรือแล่นมาถึงบริเวณปากคลอง
ทันใดนั้นก็มีคลื่นลูกโตสูงประมาณ ๓ เมตร
กว้างประมาณเนื้อที่ ๑ ไร่ พัดมาปะทะกับเรือ
อย่างแรง จนเรือตะแคงและโคลงเคลงไปมา
แต่ก็ไม่ล่ม กัปตันเรือต้องขับเรือฝ่าคลื่นต่อไป
เรื่อย ๆ หยุดไม่ได้ ถ้าหยุดเรือก็จะล่มทันที