อิ่มธรรม : หน้า 86/178

อยู่ให ส่องธรรม ลำภาษิต เรื่อง : อิ่มธรรม ตนได้ ผู้อื่นเสีย ก็ไม่พูด ปโร ลภติ รุปปน์ เยน เกนจิ วณเณน มหตุถิยมฺปิ เจ วาจ น ต์ ภาเสยย ปณฺฑิโตฯ (ขุ.ชา. (บาลี) ๒๗/๑๐๔๖/๒๑๔) ถ้อยวาจาใดทําให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย ถึงแม้ว่าจะมีประโยชน์มากมายก็ตาม บัณฑิตก็ไม่ควรกล่าวถ้อยวาจานั้น (ขุ.ชา.(ไทย) ๒๗/๑๐๔๖/๒๑๔) การได้ประโยชน์เป็นสิ่งสําคัญ แต่มีบางถ้อยค่าแม้เราได้ประโยชน์ก็ไม่ควรพูด ถ้อยค่าที่ทําให้ผู้อื่นเดือดร้อน แม้เราจะได้ประโยชน์ก็ไม่สมควรพูด จะมีประโยชน์อันใดที่เราได้อะไรมากมาย ท่ามกลางความย่อยยับของผู้อื่น จะมีสุขอย่างไรที่ได้สุขบนความทุกข์ตรมของผู้อื่น อย่าพูดให้ผู้อื่นเสียหาย เพียงเพื่อหวังประโยชน์ตน อย่าพูดแล้วเกิดโทษทั้งเขาและเรา ควรพูดให้เป็นประโยชน์ทั้งเขาและเรา หากพูดอย่างนี้ได้ โทษก็ไม่เกิดขึ้นกับใคร ประโยชน์ก็จะเกิดขึ้นกับทุกฝ่าย สมเป็นถ้อยคำของบัณฑิตผู้ฝึกตนดีแล้ว ควรเป็นแบบอย่างแก่มนุษย์และเทวดาสืบไป ๘๔ อยู่ในบุญ เมษายน ๒๕๕๘