การรอดชีวิตจากพายุ : หน้า 109/178

บ ลูกอยู่นอกเก๋งเรือเพียงคนเดียว ในสภาพเรือ ที่โคลงเคลงเพราะแรงคลื่น โดนพายุฟาดเข้า อย่างจัง ตัวของลูกเปียกและชา หนาวสะท้าน สายฝนที่ตกกระหน่ำาใส่ ลมที่พัดมาอย่างแรงกล้า ทำให้ลูกสั่นเกร็งไปทั้งตัว จนไม่สามารถขยับตัว หรือช่วยเหลือตัวเองได้เลย ลูกต้องอดทนคอยด้วยความสั่นสะท้าน จนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง เมื่อคลื่นลมสงบลง ไต้ก๋งเรือก็ออกมาช่วย เขาพยายามดึงลูกเข้าไป ที่เก่งเรือ แต่ก็ทําไม่ได้เพราะตัวลูกแข็งมือและ หนักอึ้ง ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย เป็นอยู่ อย่างนี้นานถึง 6 ชั่วโมง จนกระทั่งถึงฝั่งไทย ลูกเจ็บระบมไปทั้งตัว แต่ก็รอดชีวิตมา ๆ ได้ ต่อมาทางเวียดนามก็นำสินค้ามาลงให้ที่ ประเทศไทยแทนสินค้าที่เสียหายไป ไม่นานลูก ก็ขายสินค้าได้เป็นเงินก้อนถึง ๑๐ ล้านบาท ทําให้ฐานะในตอนนั้นดีมาก ๆ ร่ำรวย แต่รวย อยู่ได้ไม่กี่ปีก็เกิดภาวะเงินบาทลอยตัว ทำให้ลูก ต้องประสบกับหนี้สิน ถูกฟ้องถึง 5 คดี บางวัน ต้องขึ้นศาล ๒ ครั้ง คดียังถูกดำเนินการอยู่ จนถึงปัจจุบัน กิจการนั้นจึงต้องเลิกไป ๒ ต่อมา ลูกหันมาผลิตยาน้ำมันเหลือง จนได้รับการคัดเลือกให้เป็นสินค้า ๑ ตำบล ๑ ผลิตภัณฑ์ ลูกมีโอกาสนำสินค้าไปแสดงใน หลายประเทศ จากการสนับสนุนของรัฐบาล โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ครั้งหนึ่ง ลูกน่ายาน้ำมันเหลืองไปส่ง ที่จังหวัดเชียงราย ขากลับขณะขับรถผ่านภูชี้ฟ้า ลูกก็แวะขึ้นไปเที่ยวที่ยอดภูนั้นกับลูกชาย พอขึ้นไปถึงยอดภูก็ได้พบกับชายคนหนึ่งใน ชุดขาวยืนกางร่มอยู่ ช่วงนั้นเป็นเวลาเย็น มีฝน ช่องนี้มีคำตอบ D M C ตกปรอย ๆ เขายืนอยู่บนยอดหินที่ยาวยื่นออก ไป ลูกรู้สึกสงสัยว่าทําไมเขาไม่ตกลงไป ตอนหลังเขาเดินมาหาลูก เราทักทาย กัน ลูกก็ถามเขาว่า เขาอยู่ที่ไหน อยู่กับใคร เขา ก็ชี้ไปที่ป่าใกล้ ๆ บริเวณนั้น แล้วบอกว่าอยู่ที่นี่ และอยู่คนเดียว เดินคุยกันได้สักพักหนึ่ง ลูกก็ ขอตัวกลับ แล้วเดินลงมาที่รถ ชายคนนั้นก็เดิน ตามมาด้วย ขณะเดินลงมา ข้อเท้าลูกแพลง เมื่อถึงรถลูกยกเสบียงซึ่งเป็นของแห้งให้เขาไป พอลูกขับรถออกมาได้หน่อยเดียวก็หันหลังกลับ ไปมอง แต่ก็ไม่เห็นชายคนนั้นแล้ว พอกลับมาบ้านได้ ๓ วัน ลูกก็ป่วย เท้า ของลูกบวมมาก มีตุ่มขึ้นเป็นเม็ด ๆ พองไป ทั้งขาเหมือนโดนน้าร้อนลวก หมอบอกว่าเป็น "โรคงูฟักไข่ ไฟลามทุ่ง" เห็นสภาพตัวเองแล้ว ลูกไม่กล้าไปหาหมอ เพราะคิดว่าหมอต้องสั่ง ตัดขาแน่ จนสามีและลูก ๆ ทนไม่ได้ จึงอุ้มลูก ลงจากบ้านไปส่งโรงพยาบาล หมอผ่าตัดแล่เอาเนื้อออก ลูกสลบไป แล้วฝันเห็นหมอชีวกะนั่งอยู่ฝั่งซ้ายของลูก ใน ช่วงที่สลบนั้น อาการของลูกแย่มาก เพราะขาด เลือด สามีและลูก ๆ จึงเป็นคนบริจาคเลือดให้ แต่รออยู่นานเลือดที่บริจาคก็ยังไม่ได้เอามาให้ ลูกสักที จนสามีเห็นหน้าของลูกซีดมาก จึงไป ถามหมอว่าทำไมไม่ให้เลือดสักที หมอบอกว่า “ผมสั่งเลือดไปนานแล้ว” สามีจึงตามหาเลือด กว่าจะได้มาก็นับว่าหลายชั่วโมง จนลูกเกือบ ไม่รอด พอลูกกลับมาบ้านก็มีอาการเจ็บปวด ทรมานมาก จึงยกมือพนมบอกพ่อปู่ชีวกะว่า ลูกเจ็บปวดมาก ขอให้ลูกหายเจ็บปวดทรมาน เมษายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๑๐๗