ความอดทนในการนั่งสมาธิ เธอคือดวงตะวันน้อย หน้า 136
หน้าที่ 136 / 235

สรุปเนื้อหา

ในช่วงแรกที่ผมนั่งสมาธิ ยังไม่ทันจะถึง 30 นาที อาการ ปวดแข้ง ปวดขา ปวดหลัง ปวดคอ ก็แฝงตัวเข้ามาอย่างไม่ได้ รับเชิญ ความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ เช่น เรื่องการเรียน การฝึกคาราเต้ ก็แวะเวียนมาอยู่เรื่อยๆ อย่างไม่รู้จักหมดสิ้น แต่เมื่อผมคิดว่า การมาบวชในคราวนี้ ผมต้องการปล่อยวางทุกอย่างและเข้าถึง ความสุขที่แท้จริงให้ได้ ผมจึงเริ่มนึกถึงคำสอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าที่ว่า “ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา ความอดทน คือความอดกลั้น เป็นตบะอย่างยิ่ง” ผมจึงทนนั่งต่อไปโดย ไม่ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย จนนั่งได้นานถึง 2 ชั่วโมงครึ่ง มาถึง ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกประหลาดใจที่ผมสามารถนั่งสมาธิได้นานขึ้น แล้วความเจ็บปวดต่างๆ มันหายไปไหนหมด DES

หัวข้อประเด็น

- ความอดทนในการนั่งสมาธิ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

135 ในช่วงแรกที่ผมนั่งสมาธิ ยังไม่ทันจะถึง 30 นาที อาการ ปวดแข้ง ปวดขา ปวดหลัง ปวดคอ ก็แฝงตัวเข้ามาอย่างไม่ได้ รับเชิญ ความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ เช่น เรื่องการเรียน การฝึกคาราเต้ ก็แวะเวียนมาอยู่เรื่อยๆ อย่างไม่รู้จักหมดสิ้น แต่เมื่อผมคิดว่า การมาบวชในคราวนี้ ผมต้องการปล่อยวางทุกอย่างและเข้าถึง ความสุขที่แท้จริงให้ได้ ผมจึงเริ่มนึกถึงคำสอนของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าที่ว่า “ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา ความอดทน คือความอดกลั้น เป็นตบะอย่างยิ่ง” ผมจึงทนนั่งต่อไปโดย ไม่ขยับตัวเลยแม้แต่น้อย จนนั่งได้นานถึง 2 ชั่วโมงครึ่ง มาถึง ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกประหลาดใจที่ผมสามารถนั่งสมาธิได้นานขึ้น แล้วความเจ็บปวดต่างๆ มันหายไปไหนหมด DES
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More