การน้อมนำใจ : หน้า 215/235

เมื่อกายและใจเบาสบายดีแล้ว ให้น้อมนำใจมารวมไว้ ที่ศูนย์กลางกาย ภายในกลางท้อง แล้วนึกถึงภาพดวงอาทิตย์ ที่สว่างไสวอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวลที่บริเวณกลางท้อง เพื่อให้ เป็นที่ยึดที่เกาะของใจ ไม่ซัดส่ายไปคิดเรื่องอื่น ให้เรานึกอย่าง ง่ายๆ สบายๆ นึกธรรมดา คล้ายกับเรานึกถึงลูกบอล ลูกปิงปอง หรือสิ่งที่เราคุ้นเคย ชัดเจนแค่ไหนก็ให้พอใจแค่นั้น โดย ไม่จำเป็นต้องเค้นภาพให้ชัด แล้วก็รักษาใจให้สงบ หยุดนิ่ง อยู่กับภาพดวงอาทิตย์นั้น พร้อมกับภาวนาหรือท่องเบาๆ ในใจว่า “สัมมา อะระหัง ๆ ๆ” ให้คำๆ นี้ดังออกมาจากกลางดวงอาทิตย์ ภายในท้องของเรา ภาวนาไปเรื่อยๆ พร้อมกับนึกถึงภาพนี้ไปด้วย อย่างแผ่วเบาสบาย พอใจหยุดนิ่งแล้วจะทิ้งคำภาวนาไปเอง ราวกับว่าลืมไป ก็ให้นั่งตรึกระลึกถึงดวงอาทิตย์ที่สว่างนี้ต่อไป

- การน้อมนำใจ