การแสวงหาสิ่งใหม่และการเรียนรู้ เธอคือดวงตะวันน้อย หน้า 149
หน้าที่ 149 / 235

สรุปเนื้อหา

ครูไม่ใหญ่เคยถามผู้ที่เคยทำได้อย่างนี้มาก่อนว่า ทำไมเราเคยได้อย่างนี้มา เราเคยเจอสิ่งที่ดีที่สุด หรือ มีความสุขที่สุดแล้ว ทำไมทอดทิ้งไป ปล่อยวันเวลาไป เพื่อทำอย่างอื่น เขาตอบครูไม่ใหญ่ว่า 1). มั่นใจว่าเคยทำได้เดี๋ยวเราก็ทำได้อีก 2). อยากเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในโลกใบนี้อยากจะไปรู้ว่าเป็นอย่างไร แล้วครูไม่ใหญ่ก็ถามต่อว่าแล้วมันเป็นอย่างไร เขาก็ตอบว่า ไม่ได้มีอะไรเลยครับ ไม่ได้มีสิ่งอะไรใหม่ในโลกนี้ เป็นแต่เพียง เรามาเกิดใหม่แล้วก็เรียนสิ่งเก่าๆ ที่เราเคยรู้เห็น มีประสบการณ์ ผ่านมานับภพนับชาติไม่ถ้วนแล้ว แต่เพราะเราไม่รู้เราจึงมี ความรู้สึกว่า เราต้องแสวงหาสิ่งใหม่ๆ แล้วก็ชะล่าใจว่าเราจะ หวนคืนไปสู่ประสบการณ์ที่ดีดังเดิมได้ นี่คือคำตอบที่ ครูไม่ใหญ่ได้รับมา

หัวข้อประเด็น

- การแสวงหาสิ่งใหม่และการเรียนรู้

ข้อความต้นฉบับในหน้า

148 48 ครูไม่ใหญ่เคยถามผู้ที่เคยทำได้อย่างนี้มาก่อนว่า ทำไมเราเคยได้อย่างนี้มา เราเคยเจอสิ่งที่ดีที่สุด หรือ มีความสุขที่สุดแล้ว ทำไมทอดทิ้งไป ปล่อยวันเวลาไป เพื่อทำอย่างอื่น เขาตอบครูไม่ใหญ่ว่า 1). มั่นใจว่าเคยทำได้เดี๋ยวเราก็ทำได้อีก 2). อยากเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในโลกใบนี้อยากจะไปรู้ว่าเป็นอย่างไร แล้วครูไม่ใหญ่ก็ถามต่อว่าแล้วมันเป็นอย่างไร เขาก็ตอบว่า ไม่ได้มีอะไรเลยครับ ไม่ได้มีสิ่งอะไรใหม่ในโลกนี้ เป็นแต่เพียง เรามาเกิดใหม่แล้วก็เรียนสิ่งเก่าๆ ที่เราเคยรู้เห็น มีประสบการณ์ ผ่านมานับภพนับชาติไม่ถ้วนแล้ว แต่เพราะเราไม่รู้เราจึงมี ความรู้สึกว่า เราต้องแสวงหาสิ่งใหม่ๆ แล้วก็ชะล่าใจว่าเราจะ หวนคืนไปสู่ประสบการณ์ที่ดีดังเดิมได้ นี่คือคำตอบที่ ครูไม่ใหญ่ได้รับมา
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More