พระมหาชนก: บทเรียนแห่งการสร้างบารมี : หน้า 30/39

พระราชนิพนธ์ “พระมหาชนก” ๓๐ คืนแสงแห่งหน้าดูท้องฟ้า เห็นพระจันทร์ขึ้นมา ก่อนดวงแล้ว รู้ทันทีเลยว่า พรุ่งนี้เป็นวันอุโบสถ เพราะพระจันทร์จะขึ้นเต็มดวง พอเห็นได้อย่างนั้น พระมหาชนกตั้งสติกรำหนาดิจิตรัชยา อุโบสถศิลป์ทะลวยค่อยน้อยอยู่กลางทะเลเลย เพราะวิสัยของนักสร้างบารมี หากถึงแม้ต้องตายก็ไม่ทิ้งธรรม ตามธรรมดาคนทั่วไป ถ้าจะต้องตายในขณะยังปาก กัดเท้าลิ้นนั้น ถ้าใจไม่แช่มอยู่ในศีลธรรมเป็นปกติแล้ว จะไปถึงศีลธรรมไม่ออก แล้วยิ่งถ้าตกอยู่ในสภาพเหมือน พระมหาชนก ต้องลอยคอแก่น้ำเต็มเนื้อเปื่อย อดอาหารอยู่กลางทะเลนั้ง ๗ วัน ถ้าใจไม่อยู่ในศีลธรรมชนิดเช๊ะอิ่มแล้ว ยกนึกออกกว่าวันไหนคือวันอุโบสถ ยกตัวอย่างหลายปีก่อน หลวงพ่อได้มีโอกาสเจอชาวประมงที่ไปเรือแตกในทะเลแถวเวียดนาม เขาเล่าให้ฟังว่า “เขาลอยคออยู่ในทะเลตั้ง ๕ วัน เพียงแค่ถึงวันที่ ๔ เท่านั้น เนื้อมันชักเปื่อย ๆ กุ้งปลาตัวเล็กๆ คอยย่างมาตอด เนื้อเอาโดนลูกตอดของกุ้งปลาพวกนี้เข้าไปแต่ละที มันเจ็บปวดเข้า ขึ้นหัวใจเลย นั่นถึงตอนที่กินเนื้อกุ้งเนื้อปลากว่าอร่อย แต่ไม่รู้หรอกกุ้งปลามันเจ็บแค่ไหน แต่พอมาโลคอในทะเล โดน