บรรยากาศการปฏิบัติธรรม : หน้า 88/101

๙๔ ดาวจัมพ์ เล่ม เรื่อง : โค้ก อลงกรณ์ อยู่ให จะเป็นวีอะไรดี ? ค่ำของวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ท้องฟ้าเหนือลานธรรม มหาธรรมกายเจดีย์ระยิบระยับไปด้วยพลุหลากสี สายตาทุกคู่ ของเด็กนักเรียนทั่วประเทศจำนวนกว่าครึ่งล้านคนจับจ้องมองพลุ ที่สว่างไสวเหล่านั้นไม่กระพริบ ดวงใจทุกดวงถูกจุดให้สว่างไสวขึ้น แล้วด้วยความดี ใบหน้าทุกคนเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข แล้ววันรวมพลังเด็กดีวีสตาร์ ผู้นำฟื้นฟูศีลธรรมโลก ครั้งที่ ๒ น กเสรจสนลง ระหว่างเดินทางกลับมองผ่านกระจกรถหลวงพ่อออกไปเห็นสองข้าง เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเหล่าวีสตาร์ตัวน้อยๆ รถค่อยๆ แล่นผ่าน ผู้ที่สวมชุดสัตว์ซึ่งได้ถอดหัวรูปเสือ สิงโต ออกและนั่งประนมมือ ยิ้มส่งหลวงพ่อ รถแล่นผ่านกลุ่มวีเชียร์ที่สวมกางเกงสีส้มแป๊ด เหมือนกันทั้งทีม กำลังส่งกำลังใจเชียร์น้องๆ วีสตาร์เดินไปขึ้นรถ กลับบ้านอย่างสนุกสนาน รถแล่นผ่านวีไกด์ วีเก้ วีเก่า และวีต่างๆ ที่กำลังทำหน้าที่ดูแลวีสตาร์อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ขณะที่รถกำลังแล่นผ่านไปนั้น หลวงพ่อบอกให้ค่อย ๆ ขับผ่านไป ช้าๆ เพื่อท่านจะได้มองเห็นใบหน้าทุกคนชัด ๆ แล้วท่านก็ได้เห็น ชัดเลยว่า ใบหน้าทุกคนนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อใสๆ และรอยยิ้ม ขณะที่การส่งวีสตาร์เดินทางกลับบ้านยังคงคึกคักอย่างต่อเนื่อง บรรยากาศสนุกสนานที่ผ่านมา ก็ปิดฉากลง เมื่อผมได้เข้ามาอยู่ ท่ามกลางหมู่ผู้ปฏิบัติธรรม หลวงพ่อเดินทางมาคุมธรรมะและร่วมนั่งสมาธิกับชุดปฏิบัติธรรม ในรอบภาคค่ำ เหมือนผมได้เข้าสู่อีกโลกหนึ่ง ซึ่งไม่ว่าใครก็ตามที่ได้ ได้เคยสัมผัส บรรยากาศเช่นนี้มาก่อนจะรู้สึกเช่นเดียวกันว่ากระแสการปฏิบัติธรรม สามารถช่วยกล่อมเกลาใจให้รู้สึกสดชื่น ชุ่มเย็น และสงบสุขได้เสมอ