วารสารอยู่ในบุญ : หน้า 100/101

อยู่ใน ที่ปรึกษา พระมหาสมบุญ สมมาปุญโญ พระมหา ดร.สมชาย ฐานวุฑโฒ พระวิษณุ ปญฺญาทีโป พระอารักษ์ ญาณารกฺโข พระสมุห์อำนวยศักดิ์ มุนิสกฺโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต กองบรรณาธิการ พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล, พระวิชิต ผาสุกวาโส, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิวโส, พระกล้าณรงค์ ญาณวีโร, พระธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล, พระมหาเอก จนฺทูปโม พระธนรินทร์ สิริธโร, พระวีรพงษ์ สงฺขวํโส, พระทรงวุฒิ ชยวุฑโฒ, พระสิปปภาส พรหมสโร, พระสุวิทย์ ขนฺติวิชโช ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วรวรรณ ถนอมพงษ์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, สุธิดา จินดากิจนุกูล, รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี, ระพีพรรณ ใจภักดี, บริบูรณ์ สัญลักษณ์พิบูลย์, อรพรรณ วีระกูล, พัทธ์ธีรา ศรีประสิทธิ์, วรรณวิภา ตั้งสุวรรณชัย, บุษบา ธาราสมบัติ, กนกพร เทศนา บรรณาธิการสารสนเทศ วรรณภา พลกลาง, รักชนก ชนะพล ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่ง ฝ่ายศิลปกรรม ลือพงศ์ ลีลพนัง, กองพุทธศิลป์ วัลลภ นิลถนอม, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์ ภัทรา ศรีวสุธา, ศุภวิชฐ์ เหล่าเลิศพงษ์, สุพัตรา ปัญญาแสง, พีระ แสงงาม, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๘-๖๗๗๑-๒๒๖๘ ฝ่ายสมาชิก อรุณี พลกลาง ๐๘-๑๓๐๖-๕๓๙๓ ผ่องศรี ทานาแซง ๐๘-๖๙๘๐-๐๙๗๒ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ ๑.เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจใน ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้า ถึงธรรมะภายใน ๒.เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุก เพศ ทุกวัย ทุกอาชีพและทุกระดับการศึกษา ๓.เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธ- ศาสนา ให้ง่ายแก่การนำไปใช้ให้เป็น ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔.เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนใน สังคมเป็นคนดีที่โลกต้องการ ๕.เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุ พระพุทธศาสนาให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป ทำไมนักสร้างบารมี.. ต้องไม่มีศัตรูในใจ นักสร้างบารมีที่แท้จริง ต้องไม่มีศัตรูในใจ มีความพอใจใน ความไม่โกรธ คิดแต่จะให้อภัย เพราะการมีศัตรูในใจ ทำให้เรา สูญเสียความดีที่มีอยู่ในตัวได้ง่าย อย่างเช่น พระเทวทัต แท้จริง แล้วท่านเป็นผู้ที่รักการสร้างบุญ สร้างความดีมาก เป็นผู้ที่ทำอะไร ทำจริง แต่ด้วยความผูกโกรธข้ามชาติมานับไม่ถ้วน เมื่อเกิดมา เจอพระพุทธเจ้าทีไร จากคนดี ๆ ที่ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ต้องมา พลาดพลั้งสูญเสียความดีที่มีอยู่ในตัวได้ง่าย มีวินิจฉัยผิดเพี้ยน เพราะความผูกโกรธบังคับให้สร้างกรรมต่อพระพุทธเจ้าทุกชาติ แม้ในชาติสุดท้าย ทั้งๆ ที่พระเทวทัตเป็นผู้ที่มีกำลังบุญมาก ถึง ขั้นที่ได้บวช ได้เป็นพระญาติกับพระพุทธเจ้า อีกทั้งยังบำเพ็ญ สมณธรรมจนถึงขั้นได้ฌานสมาบัติ สามารถแสดงฤทธิ์ได้ ก็ยังถูก ความโกรธบังคับให้ท่าร้ายพระพุทธเจ้า จนสุดท้ายต้องพลาดไป ตกนรกอยู่ในขณะนี้ การสร้างบารมีไปเป็นทีมของหมู่คณะใหญ่ของเราก็เช่นกัน มีความเสี่ยงต่อการกระทบกระทั่งกันได้ตลอดเวลา การกระทบ กระทั่ง นอกจากจะทำให้เราไม่สบายใจแล้ว ยังขัดขวางหนทาง แห่งการไปมรรคผลนิพพานของตัวเองอีกด้วย ดังนั้น จึงเตือน ตัวเองว่าอย่าไปมีศัตรู อย่าผูกเวรกับใครเลย รู้จักให้อภัยคนง่ายๆ หากเราให้อภัยคนง่าย ๆ ภพต่อไปเราก็จะไปเจอแต่คนที่ให้อภัย เราง่าย ๆ เมื่อถึงคราวที่เราพลาดไปทำผิดบ้าง....