ตำนานพระธาตุทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ : หน้า 9/19

อุ้งคันนน : ตำานพระธาตุทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 197 ไปเกิดเป็นมนุษย์ และจะได้กลับไปอยู่ในเทพบุตรสณะอีกครั้ง เมื่อได้พุทธพฤกษ์ดังนั้นแล้ว พญานาจาจามีความดีมติอย่างยิ่ง และปรารถนาให้พระพุทธองค์ทรงประทับรอยพระบาทไว้ ณ ที่แห่งนี้ เพื่อคนเองจะได้สักการะบูชาหลังจากที่พระพุทธองค์เสด็จผ่านไปแล้ว ทันใดนั้นพระพุทธองค์จงล่วงรู้ความปรารถนานี้ มีพระเมตตาตรประทับรอยพระบาททิ้งไว้บนเนินหิน ณ ที่แม่น้ำโขง และที่แม่น้ำโขงนี้เองจึงถูกเรียกว่า “พระบาทวินปปลา” (Bra Pada Vern Pla) สืบมาจนถึงทุกวันนี้ กบ ณ ศรี หรือ ภูภัทรา ต่อจากนั้น พระพุทธเจ้าทรงแหงไปทางนภากาศสู่ “กบนดิ์” หรือเรียกอีกชื่อว่า “ภูภัทรา” (Phù Kam Phrá) หมายความว่า ดอยแห่งความเชื่อใจภูภัทรา ในปัจจุบัน สันนิษฐานว่า เป็นสถานที่ตั้งของพระธาตุพนม และในราตรีนี้ท้าววิจิตรอรรถเทพบุตร ได้มาจากสวรรค์เพื่อปฏิบัติภาระพระพุทธองค์วิ่งสูง เมื่อถึงเวลายันเช้า พระพุทธองค์เสด็จไปยังแม่น้ำเพื่อชำระล้างพระบาท แต่ท้าวอินทราธิราชเห็นเหตุการณ์นั้น จึงนำ้ำจากสระอันดาดา และมีสิ่งฟื้นสำหรับชำระล้างมาถวายแดพระพุทธองค์ หลังจากทรงชำระล้างเสร็จแล้ว พระพุทธองค์จงมาถึงบันลาสะและได้ปะทับอยู่ในตนสาละนั้น ทอดพระเนตรไปยังเมืองโคตบงเพื่อเสด็จไปบิณฑบาต