การเปลี่ยนแปลงชีวิตจากการมาวัดพระธรรมกาย : หน้า 20/88

บันทึกเรื่องราวของชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น จากการมาวัดพระธรรมกาย จุดเปลี่ยนชีวิต : ร. ลิ่วเฉลิมวงศ์ อย่า ฉลาด อย่างงมงาย เธอดื่มน้ำ แก้วที่ ๑ แต่ไม่หายหิว เธอดื่มน้ำ แก้วที่ ๒ แต่ไม่หายหิว เธอดื่มน้ำ แก้วที่ ๑๐ ก็ยังไม่หายหิว เธอดื่มน้ำ แก้วที่ ๑๐๐ ไม่มีวันหายหิว said anakan + และยังคงกระหายอยู่ร่ำไป เพราะเธอดื่มนํ้า จากแก้วที่ว่างเปล่า มันจะหายหิวได้อย่างไร.. เรื่องราวในคอลัมน์นี้ก็เช่นกัน เราอยาก ให้คุณทำใจสบายๆ วางใจเบาๆ ค่อยๆ อ่าน ความคิดของคนในเรื่อง เพราะความคิดของ เธอดี น่าสนใจ เพียงพอที่จะทำให้ไม่หลงไปดื่ม น้ำจากแก้วที่ว่างเปล่าลำดับที่ ๑๐๑ และแก้ว ต่อๆไปจนชั่วชีวิต อย่างไม่รู้จักคำว่าอิ่มเลยก็ได้ อนึ่ง เรื่องราวของคนในเรื่อง คล้ายกับ การดื่มน้ำจากแก้วที่ว่างเปล่ามานาน จนใน ที่สุดได้พบ “น้ำ” ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็น มากสำหรับการยังอัตภาพให้ร่างกายมีชีวิตอยู่ แต่เพราะความชาชินกับความพร้อมที่คิดว่า ตัวเองมีกระมัง เลยทำให้ชิน จนลืมนึกไป ว่าแก้วที่ตัวเองดื่มนั้น ไม่มีน้ำ... พจนีย์ พงษ์ประภาพันธ์ คุณหมอคนเก่ง เธอเป็นแพทย์หญิง มีฐานะ มีอาชีพที่มีเกียรติ น่ายกย่อง มีอนาคตที่สดใสมาตลอด ตั้งแต่ยัง เป็นนักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมฯ มีผลการ เรียนดีจนกระทั่งสามารถสอบเข้าคณะแพทย ศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ พอ เรียนจบก็ได้เรียนต่อแพทย์เฉพาะทาง ด้านสูติ- นรีเวช เธอมีครอบครัวที่แสนอบอุ่น มีพี่น้องที่ ไม่ทะเลาะกัน พ่อแม่ไม่เจ้าชู้ มีความเข้าใจกัน เธอช่างมีทุกอย่างเพียบพร้อม แถมมีเพื่อน มากมายที่เธอรักและรักเธอ “..แต่ในความรู้สึกพร้อม ไม่ต้องดิ้นรน อะไรมาก มันทำให้หมอเองใช้คุณค่าของชีวิต อยู่ในบุญ ๑๘ kalyanamitra.org