การสร้างบารมีและการทำหน้าที่ : หน้า 70/88

บทสรุปของงานบุญที่สําเร็จได้เพราะ แรงกตัญญูกตเวทีต่อคุณครูไม่ใหญ่ ทุกคน จึงรวมพลังเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ ทุกคนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ชวนคนมาท่า ความดีครั้งนี้ ง่ายมาก โดยเฉพาะบ้านที่ติด จานดาวธรรม หรือคนที่ได้ดูดาวธรรม แทบ จะไม่ต้องชวน แถมบางบ้าน บางคน ถาม กลับด้วยซ้ำไปว่าจะไปอย่างไร เมื่อไหร่? เพราะเขาเข้าใจเป้าหมายของชีวิตว่าเกิดมา ทําอะไร? เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม ดี-ชั่ว, บุญ-บาป, หมอง-ใส, นรก-สวรรค์ จากการ ฟังคุณครูไม่ใหญ่ในโรงเรียนอนุบาลฝันในฝัน วิทยาผ่านจานดาวธรรม.. ติดจานแล้วจะ ติดใจ ดังนั้น นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป สรรพ กําลังทุกด้านของนักรับพันธุ์ตะวัน ไม่ว่าจะ เป็นกำลังกาย วาจา ใจ กำลังสติปัญญา หรือ กำลังทรัพย์และบริวารต้องเป็นไปเพื่อการ ขยายจานดาวธรรม only ในฐานะที่เราเป็นนักเรียนอนุบาลฯ เรา ทราบดีว่า คำว่า “พักก่อน” หรือว่า “พักผ่อน” ไม่มีในพจนานุกรมของนักสร้างบารมี และ จากการเรียนรู้ในโรงเรียนอนุบาลฯ เรา นักรบพันธุ์ตะวันที่มีเป้าหมายที่สุดแห่งธรรม แม้จะละจากกายมนุษย์ ไปเป็นชาวสวรรค์ก็ ไม่ได้พักผ่อน เหมือนกับชาวสวรรค์โดยทั่วๆ ไป จะต้องทำงานสร้างบารมีต่อไปในอีก รูปแบบหนึ่ง พันธุ์รื้อวัฏฏะมีแผนผังการ สร้างบารมีอย่างนี้ ยกเว้นเราจะเป็นพันธุ์หนี วัฏฏะนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เราเกิดมาเพื่อการนี้ เมื่อเราทําหน้าที่ ของนักรบพันธุ์ตะวัน ทุกวัน ทุกอาทิตย์ ทุกเดือน ทุกปี ตลอดไปจนลมหายใจสุดท้าย เราจะออกจากร่างกายมนุษย์ อย่างองอาจ การกลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ ของเราจะ อลังการที่สุด เหมือนกับพระราชาเสด็จกลับ พระนครหลังจากรบชนะข้าฝึกศัตรู และด้วยบุญที่เราทำกับหมู่คณะที่มุ่งสู่ ที่สุดแห่งธรรมจะทําให้เราไม่หลุดจากหมู่คณะ แม้จะเจอวิบากกรรมมาตัดรอน บุญที่ทำกับ หมู่คณะก็จะ “อุ้ม” เอาไว้ ดัง Case Study ที่จะนำเสนอดังต่อไปนี้ Case Study : พี่ชายของผมได้เสียชีวิต ขณะนั่งเล่น อายุแค่ ๑ ขวบ ต่อจากนั้น โยมแม่ก็ตั้งครรภ์ผม ในช่วงตั้งครรภ์นั้น โยมแม่ฝันว่าลูกชายที่เสียชีวิตไปแล้ว (คือ พี่ชายของผม) มาขอเป็นลูกอีกครั้งหนึ่ง โยมแม่กลัวว่าผมจะอายุสั้น เมื่อคลอดผม ออกมาท่านจึงน่าผมไปถวายเป็นลูกพระครู สุวรรณคุณาวสัย เจ้าอาวาสวัดหนองกุ้งใต้ หลวงพ่อพระครูสุวรรณคุณาวสัย ก็ บอกให้โยมแม่เป็นแม่นม ต้องพูดจากับผม เพราะๆ ไม่ดุด่า และต้องนำดอกไม้ ธูปเทียน มาบูชาผมในวันพระ ทั้ง ๔ ค่ำ และ ๑๕ ค่ำ ทำอย่างนี้ผมจึงจะมีชีวิตรอด ดังนั้นผมจึงมี คนมากราบไหว้ตั้งแต่แบเบาะทุกๆ วันพระ ปุ ๖๘ อยู่ใน see kalyanamitra.org