การเปลี่ยนแปลงชีวิตของหญิงสาว : หน้า 42/86

66 ในปี พ.ศ.๒๕๔๙ หญิงสาวคนหนึ่งได้มาวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรก และในครั้งนั้น พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ได้บอกกับเธอว่า “เรามาถูกทางแล้วนะลูก เรามาจาก ที่สว่าง” หลังสิ้นสุดก้อยค่า น้ำตาของเธอก็ไหลพราก เป็นนํ้าตาเย็นจากใจของหญิงสาว คนหนึ่ง ซึ่งซาบซึ้งดีว่า กว่าจะมาถึงเส้นทางสายนี้เธอผ่านอะไรมาบ้าง และถ้อยคำดังกล่าว เป็นทั้งค่าปลอบโยนและกําลังใจอันมหาศาลต่อการเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างสมบูรณ์ ซึ่งเธอ สัมผัสได้ว่า ไม่มีใครเข้าใจความเป็นไปในชีวิตของเธอได้มากกว่านี้อีกแล้ว หญิงสาวคนนั้น ชื่อ เจอร์รี หรือ จันทร์แรม จำปาอ่อน ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน จากเมืองบอสตัน ประเทศ สหรัฐอเมริกา เธอเล่าว่า “ชีวิตที่ผ่านมาของดิฉันเหมือนผ้าที่ ไม่ได้รีด ทั้งยับยู่ยี่และเต็มไปด้วยตะเข็บปุ่มปม มี ปัญหาวิชาทุกข์มาให้เรียนรู้ไม่หยุดหย่อน หมดเรื่องนี้ ก็ต่อเรื่องนั้น เมื่อปัญหามาเร็วแต่ปัญญามาข้า จึง แก้ปัญหาในทางที่ผิด หลงติดในอบายมุข ทั้งดื่มเหล้า และเล่นการพนัน วันเวลากว่าครึ่งของชีวิตหมดไปใน ขวดเหล้า” เธอให้คำจำกัดความการใช้ชีวิตในช่วงนั้น ว่า “แกว่งชีวิตหาเสี้ยน น จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๖ มีกัลยาณมิตร ท่านหนึ่ง ชื่อ กัลฯ สิรินทร์ วงศ์วิทยเวทย์ ซึ่งเธอ เรียกอย่างคุ้นเคยว่า “เจ๊เหล่ง” ได้ชวนให้ไปนั่งสมาธิ ที่บ้าน เธอตอบรับคำชวนตามสไตล์หัวใจนักเลง (สุรา) เพราะไม่คิดว่าจะมีใครกล้ามาชวนเธอไปทำอะไรดีๆ อย่างนั้น ภาษานักเลงสุราถือว่าเป็นการ "ลองของ เธอเล่าถึงปฏิบัติการการลองของในครั้งนั้นว่า “เมื่อ เขากล้าชวนก็กล้าไป และตั้งใจจะพาเพื่อนไปด้วย รวมถึงเตรียมอุปกรณ์ไปครบทั้งขวด ทั้งแก้ว กล่องไฟ และผ้าปู พอไปถึงก็ชวนตั้งวงก๊งเหล้ารำไพ่กันเลย ลุยดื่มเหล้ากันทั้งคืน พอพระจะถึงบ้านแล้ว จึง 5 Go Ad สลายวง เมอ เมื่อพระนำนั่งสมาธิ จำได้ว่าต้องบังคับตัว ให้ตรง เพราะยังไม่สร่างเมา วันนั้นพระอาจารย์แจก หนังสือ “อยู่ในบุญ” ให้คนละเล่มหลังเสร็จ สรา ธ พอขึ้นรถปุ๊บก็ขว้างไว้ท้ายรถ ไม่ได้สนใจอะไร” ลพวงจากการดื่มเหล้าอย่างหนัก ทำให้ สุขภาพของเธอย่ำแย่และส่ออาการของโรคตับแข็ง พอชีวิตถูกความเจ็บไข้เฆี่ยนตีมากเข้า หัวใจนักเลง (สุรา) ก็เริ่มจ๋อย และตกอยู่ในอารมณ์กลุ่ม “ตอนนั้น โอ๊ย....กลุ่ม โอ๊ย....เบื่อ ด่าตัวเองว่า ทำไมชีวิตของเรามันโหลยโท่ยอย่างนี้ ด้วยอารมณ์ เหนื่อยล้ากับชีวิต ไม่รู้ว่าจะทำอะไร จึงหยิบหนังสือ “อยู่ในบุญ” มาอ่านแก้เซ็ง ในหนังสือนั้นก็กล่าวถึง เรื่องของคุณยายอาจารย์ อ่านไปอ่านมาก็นั่งคิดว่า "คุณยายคือใครกันนะ ทําไมคนพูดถึงเยอะจัง” แต่ ก็ยังไม่เคยเห็นรูปของท่าน คืนนั้นจึงอธิษฐานว่า "ถ้าฉันเป็นลูกหลานของคุณยาย ขอให้คืนนี้ท่านมา ให้เห็น ปรากฏว่า ประมาณตีสองของคืนนั้นเอง ดิฉันก็เห็นผู้หญิงชุดขาวมานั่งสมาธิอยู่ปลายเตียง ตอนนั้นเกิดความรู้สึกกลัวมากค่ะ นึกว่าผีย่าผียาย