การทำบุญเลี้ยงพระและการสร้างบารมี : หน้า 68/86

๗๖ มีอีกบุญหนึ่งที่ภรรยาของลูกปลื้มมากเป็นพิเศษ ปีติใจอย่างมาก ก็คือ การได้มีโอกาสเลี้ยงภัตตาหาร แด่พระภิกษุสงฆ์แสนกว่ารูปในงานสลายร่าง คุณยายอาจารย์ฯ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ ด้วยข้าวเหนียวมะม่วง ๑,๐๐๐ กว่ากิโลกรัม ประธานกองประเภททีม ชิตัง เม ทุกครั้ง ต้อง ครอบครัวลูกเองก็มีอาชีพค้าขายอาหารอยู่ คุณแม่ ขอกราบขอบพระคุณคุณครูไม่ใหญ่ที่ให้หมู่คณะ และพี่สาวทำอาหารอร่อยมากๆ (กัลฯมาลิน ส่าโรงแก้วมีโอกาสสร้างบารมีกับคุณครูไม่ใหญ่ ทองสว่าง) เมื่อภรรยาได้เข้ามาอยู่ ก็ได้เรียนรู้ฝึกฝน อย่างเต็มที่ นอกจากกิจกรรมงานบุญกับหมู่คณะภายใน วัดแล้ว ลูกๆ ได้ลุยกิจกรรมงานพระศาสนาในพื้นที่ เช่น การจัดตักบาตร เทเหล้าเผาบุหรี่ ระดับอำเภอ และจังหวัด การทำบุญเลี้ยงพระสังฆาธิการในระดับ จากที่ทำอาหารไม่เป็น ไม่อร่อย จนมาเป็นแม่ครัว มือชั้นเยี่ยม และเปิดร้านขายอาหาร ครอบครัวลูกได้พบกับแสงสว่างแห่งชีวิต จากกัลฯ วันทนี บุญญธรรม จากนั้นลูกจึงทำ หน้าที่กัลยาณมิตรต่อกับหมู่ญาติ และได้ชักนำให้ จังหวัด เพราะบ่อยครั้งที่มีการประชุมพระสังฆาธิการ ภรรยาเข้าวัด เธอจึงได้รับบุญด้านอาหารกับหมู่คณะ ของจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งความสําเร็จของงานทุกครั้งก็เกิดจากการ เสมอมา ภรรยาของลูกรักการทำบุญ ทำบุญทุกๆ บุญ ร่วมแรงร่วมใจของทีมงานเป็นอย่างดี และหนึ่งใน ของทางวัดอย่างเต็มที่ไม่เคยขาด พร้อมกับทำ ทีมงานที่เป็นกำลังสนับสนุนที่สำคัญยิ่งในการลุย หน้าที่กัลยาณมิตรอย่างเต็มกำลัง นอกจากนั้นยัง งานสร้างบารมี สามารถทำให้ลูกและทีมงานสร้าง บารมีได้อย่างปลอดกังวล เป็นเสบียง เป็นกำลังที่ สำคัญของทีมงานโดยเฉพาะเรื่องปากท้อง คือ ศรีภรรยาของลูกเอง “กัลฯ น้ำเพชร ทองสว่าง” ทำบุญพิเศษกับวัดใกล้บ้าน วัดกัลยาณมิตร โดยเป็น อุปัฏฐากคอยดูแลวัดใกล้บ้าน และวัดกัลยาณมิตร เสมอ อีกทั้งยังเป็นกำลังสำคัญด้านอาหารในงาน ปกป้องพระพุทธศาสนา และเมื่อหมู่คณะสำโรงแก้ว ซึ่งช่วยให้ลูกสามารถลุยสร้างบารมีได้อย่างเต็ม จัดรถในงานบุญต่างๆ หรือรวมใจคนใหม่ เธอก็จะ กำลังปราศจากความกังวลใดๆ ภรรยาของลูกมีพื้นฐานครอบครัวที่ยากจน คุณพ่อทำงานรับเหมาก่อสร้าง ตั้งแต่เล็กๆ เธอมี สุขภาพไม่แข็งแรง เจ็บป่วยบ่อย แต่ก็มีน้ำใจดีงาม มีความอดทนและขยันขันแข็งเป็นเยี่ยม เมื่อโตขึ้น ได้มาทำงานที่กรุงเทพ และได้พบกับลูก ทาง เป็นผู้สนับสนุนด้านอาหารทุกครั้ง แม้ในการทำ อาหารหลาย ๆ ครั้ง ต้องอดหลับอดนอนโต้รุ่ง แต่ก็ ไม่เคยปริปากบ่น ไม่เคยมีข้อแม้และเงื่อนไขกับ งานบุญเลย แต่จะรับบุญทำอาหารด้วยความสดชื่น เบิกบานใจ มีใบหน้าที่แจ่มใสเสมอมา จึงเป็นที่ ชื่นชมของหมู่คณะ ลูกจึงบอกได้อย่างเต็มปากว่า