การต่อสู้กับมะเร็ง : หน้า 63/86

66 เราเป็นมะเร็งระยะที่ ๔ แล้ว ถ้าเป็นคนไข้คนอื่นเขาคงร้องไห้โฮ ออกมาตรงนั้น แต่ด้วยความที่เราเข้าวัดตั้งแต่อายุไม่ถึง ๒๐ ปี ได้นั่ง สมาธิ พอจะทราบถึงเรื่องกฎแห่งกรรม จึงมีสติและตอบหมอไปอย่าง นิ่งๆ ว่า มันคงเป็นวิบากกรรมเก่า เราไม่คิดอะไรมาก " 4 ถ้าเป็นคนไข้คนอื่นเขาคงร้องไห้โฮออกมาตรงนั้น แต่ด้วยความที่เราเข้าวัดตั้งแต่อายุไม่ถึง ๒๐ ปี ได้ นั่งสมาธิ พอจะทราบถึงเรื่องกฎแห่งกรรม จึงมีสติ และตอบหมอไปอย่างนิ่งๆ ว่า มันคงเป็นวิบากกรรม เก่า เราไม่คิดอะไรมาก แล้วหมอก็บอกว่า นับจากนี้ ต้องรักษาโดยการให้คีโมแล้วนะ ราคาประมาณ เข็มละ ๑๒๐,๐๐๐ บาท ซึ่งก็โอเค เพราะว่าไม่มี ปัญหาในเรื่องค่าใช้จ่ายอยู่แล้ว เพียงขอให้หาย นับจากนั้นอีกประมาณ ๒ อาทิตย์ หมอก็นัดไปฉีด คีโมครั้งที่ หลังจากให้คีโมประมาณ อาทิตย์ ร่างกายก็เริ่มผิดปกติ คือ ข้างในร้อนไปทั้งตัว มี แผลร้อนในขึ้นในปาก ๑๐ กว่าแผล เจ็บคอเหมือน มีกระดูกมาขวางที่คอตลอดเวลา กินอะไรไม่ได้เลย ผมก็ค่อยๆ ร่วงจนหมด ทรมานเหลือเกิน กินไม่ได้ นอนไม่ได้ อารมณ์ก็ไม่ดี เหมือนกับคีโมมันทำลาย เซลล์ดีๆ ในร่างกายของเราไปด้วย จนเรายืนยัน กับตัวเองว่าจะไม่เลือกวิธีนี้รักษาอีกแล้ว ซึ่งพอไป ๑ ๑ ปรึกษากับหมอ หมอก็ยืนยันกลับมาว่าอาการของ เราต้องใช้วิธีนี้เท่านั้นถึงจะยืดอายุได้ แต่เราก็ปฏิเสธ จนคนในครอบครัวเขาไม่สบายใจไปด้วย ต่างคนต่าง ขอร้องให้ไปให้คีโมต่อ เพราะกลัวว่ามะเร็งจะลาม กลัวเราจะไปเร็ว จนมีประโยคหนึ่งจากคุณแม่ถามเรา ว่า จะให้แม่ทำอย่างไรถึงจะทำให้ลูกมีชีวิตอยู่ต่อ ไปได้อีก 69