C&amp : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 415 / 505

"อักษรย่อและบรรณานุกรม DN Dighanikäya vol. III. 1992. edited by J. E. Carpenter. London: PTS. (first printed. 1911) SN Sāmyuttanikāya vol.I. 1884. edited by L. Feer. London: PTS. Sāmyuttanikāya vol.

เนื้อหานี้เสนออักษรย่อและบรรณานุกรมที่เกี่ยวข้องกับ Dighanikāya, Sāmyuttanikāya, Taishō-shinshū-daizōkyō และงานของผู้เขียนต่างๆ เช่น Cecil Bendall และ Peter Lavezzoli ที่นำเสนองานสำคัญในวิชาพระไตรปิฎก

ธรรมหารา วชารัฐวิชาการพระบรมธาตุ ฉบับที่ 5 ปี 2560 LÉVI, Sylvain. 1925a Vijñaptimātratāsiddhi / Deux Traités de Vasubandhu: Vimśatikā (La Vingtaine) et Trīṁśikā (La Trentaine). Bibliothèque de l'Écol

การศึกษานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่มีความสำคัญในทางพระพุทธศาสนา อาทิ งานของ LÉVI และ MATSuda ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคัมภีร์และการศึกษาในสาขาที่เกี่ยวข้อง. รายละเอียดเหล่านี้นำเสนอในรูปแ

การวิจัยเชิงปริธิ: กรณีศึกษา “อัมจักกับปวัตนสูตร” พระมหางศักดิ์ จามิโน* บทคัดย่อ “อัมจักกับปวัตนสูตร” นับเป็นพระสูตรที่สำคัญต่อพระพุทธศาสนาและพุทธศานิกชน เพราะแม้จะเกิดความเห็นที่ไม่ตรงกันในการส่งสาย

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับพระสูตร 'อัมจักกับปวัตนสูตร' ซึ่งมีความสำคัญต่อพระพุทธศาสนาและการสืบทอดที่เป็นเอกภาพ โดยมีการวิจัยเชิงปริธิแบ่งเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ แนวดิ่งและแนวราบ ผ่านงานวิจัยที่เกี่

การวิจัยเชิงคณะกรรมาธิการ: กรณีศึกษา "ถ้ามีจัับกับปัจจุบันสูตร?" 5 รูปแบบการวิจัยเชิงคณะกรรมาธิการ ในการศึกษาวิจัยทั้งสายวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์นั้น เมื่อแบ่งตามประโยชน์ของการวิจัยแล้ว สามารถแบ่งออก

การวิจัยเชิงคณะกรรมาธิการในพระพุทธศาสนาแบ่งเป็น 2 รูปแบบใหญ่ คือ การวิจัยพื้นฐานที่มุ่งหาความรู้ใหม่ และการวิจัยประยุกต์ที่มุ่งใช้ความรู้ในการแก้ปัญหา นอกจากนี้ยังมีการศึกษาวิจัยเชิงคัมภีร์ซึ่งอาศัยแห

นิยายสวาสดิวามเป็นหลัก ดังนั้น “จัมมักจับปวัตนสูตร” ฉบับแปลภาษาจีนโบราณนี้ จึงมีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นคัมภีร์ของนิยายสวาสติวาม แต่ทว่าเมื่อเทียบเคียงกับ “จัมมักจับปวัตนสูตร” ฉบับอื่น ๆ ของนิยายสวาสติ

เนื้อหาของจัมมักจับปวัตนสูตรที่แปลภาษาจีนโบราณมีลักษณะคล้ายคลึงกับเนื้อหาที่พบในสัญญาและผลงานแปลอื่น ๆ ของท่านอิง ความเป็นไปได้ที่จัมมักจับปวัตนสูตรเป็นคัมภีร์ของนิยายสวาสติวามสูง โดยเฉพาะเมื่อนำมาเปร

ธรรมาภา ววาสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 เหมือนกัน จึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นฉบับที่แปลมาจากพระสูตรต้นปิฏกของฝ่ายเถรวาท 21 5. "ทับมद्धกับปฐมสูตร" ฉบับแปลภาษาบาลีเดด Chos-kyi-khor-lohi mdo (

ในฉบับที่ 1 ปี 2559 ของธรรมาภา ววาสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ได้กล่าวถึงการแปลพระสูตรต้นปิฏกของฝ่ายเถรวาท รวมถึงการเปรียบเทียบเนื้อหาของพระวินัยปิฏกที่มีอยู่ในคัมภีร์ต่าง ๆ ทั้งภาษาบาลีและภาษาจีน มีการ

shih (根本說一切有部毘那耶破僧事) 6 (T24: 127b-128c) เนื้อหาที่ปรากฎในนี้มีลักษณะโครงสร้างเนื้อหาที่คล้ายกับพระวินัยปิฎกของเถรวาท (C1) มหาสกะ (C2) ธรรมคุปตะ (C3) คื อ มีส่วนของเนื้อหาที่อยู่ใน “อนัตลักษณะสูตร”ปราก

เนื้อหาที่นำเสนอมีการเปรียบเทียบและวิเคราะห์โครงสร้างของพระวินัยปิฎกเถรวาทและรายงานอธิบายของคัมภีร์เช่น มหาวัตถุและลิติวาสตระ โดยเน้นถึงจุดสำคัญ เช่น หลักการของหนทางสายกลางและอิริยาสัจจ 4 นอกจากนี้ยัง

สงเคราะห์ท่านด้วยรายงานชื่อ SN.56.11 Tathagatena vutta 1 สงเคราะห์ Tsa a han ching ( 難П含經) 379 เอกโอตตวาจา Tsen i a han ching ( 增壹阿含經) Chuan fa lun ching ( 轉法輪經) แปลโดยท่านอานชื่อตาวา ( 安世高) San chuan

ข้อมูลเกี่ยวกับคัมภีร์และแหล่งข้อมูลในพระพุทธศาสนาได้แก่ เอกโอตตวาจา, คัมภีร์มหาวร รวมถึงชื่อของการแปลในหลายภาษา ทั้งภาษาสันสกฤตและทิเบต การสำรวจนี้จะช่วยให้เข้าใจถึงแหล่งที่มาของความรู้ในพระพุทธศาสนา

สงฆตนิกาย SN.56.11 Tathagatena vutta 1 ฉบับแปลภาษาเทียนบด Chos-kyi-kkhor-lo rab-tu bskor-bahi mdo มหาวรรค Mahāvastu ขฺทกานัญาปฏิสังขิมวรรณา Patij 2.7 Dhammacakka-kathā กลุ่มที่ 2 คัมภีร์นิย

บทความนี้นำเสนอคัมภีร์และกลุ่มเนื้อหาที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยจำแนกออกเป็นกลุ่มต่างๆ เช่น คัมภีร์นิยายพิศาลและคัมภีร์อภิธรรม เป็นต้น เนื้อหาผ่านการแปลภาษาอย่างละเอียด รวมถึงการแปลโดยอาจารย์ชื่อดัง เพ

AKVy Sphuṭārthā Abhidharmakośavyākhyā. 1971. edited by U. Wogihara. Tokyo: Sankibo Press. (first printed. 1932-1936. Tokyo: Publishing Association of Abhidharmakośavyākhyā) LV Lalita Vistara: L

This text provides a comprehensive list of key Buddhist scriptures and their published editions, highlighting important works such as the Abhidharmakośavyākhyā, Lalita Vistara, Mahāvastu, and the Vina

Vinayapitaka vol.IV. 2001. edited by Hermann Oldenberg. Oxford: PTS. (first printed. 1882) Vinayapitaka vol.V. 2006. edited by Hermann Oldenberg. Oxford: PTS. (first printed. 1883) อ้างอิงอื่น ๆ PT

Vinayapitaka editions include volumes IV and V, edited by Hermann Oldenberg, published by the Pali Text Society with first prints in 1882 and 1883 respectively. Other important references include Nori

MAYEDA, Sengaku (前田専學). 2001 "Agonkyō 阿含経 (คัมภีร์พระสูตฺฉบับปฐม)" Button-kaidai-jiten 仏典解題事典 (สารานุกรมอธิบายคัมภีร์พระพุทธศาสนา): 60-62. Tokyo: Shunjusha. (first printed. 1966) MIYAMOTO, Shōson (宮本

เอกสารนี้รวบรวมผลงานและการศึกษาเกี่ยวกับคัมภีร์พระพุทธศาสนา โดยประกอบไปด้วยข้อมูลจากผู้เขียนที่สำคัญ เช่น MAYEDA, Sengaku, MIYAMOTO, Shōson, Mizuno, Kōgen และ Mori, Shōji ซึ่งได้มีการศึกษาหลักการและวั

Tokyo: Chūō-gakujutsu-kenkyūjo. 2000 Genshi-bukkyō-seiten-shiryō-ni-yoru-shakusonden-no-kenkyū 原始仏教聖典資料による釈尊伝の研究3（ガリヴァヤ仏史 史伝3）。Tokyo: Chūō-gakujutsu-kenkyūjo. MORI, Sodō (森祖道). 1984 Pari-bukk

このテキストは、様々な仏教に関する文献の研究を紹介しています。特に、原始仏教やペーリ仏教に関する研究が含まれており、それぞれの著者の貢献が説明されています。原始仏教聖典資料による釈尊伝の研究やペーリ仏教釈文本献の考察、応語の阿含経と漢訳原本の関連性について多角的に分析されています。また、西蔵伝の阿含経に関する考察や初期仏教における聖典成立と修行体系の関係についても触れられています。これらの研究は仏

Unlike the *Sutta*, once any rule of the *Pāṭimokkha* has been set down, it will affect the daily life of all monks. If any monk breaks it, he must admit for his offence. Therefore, it is hard to imag

The Pāṭimokkha rules, once established, significantly influence the daily lives of monks within the sangha. Any monk who breaks these rules must confess to the offense, which underscores the importanc

ข. พระบัญญัติ คือ สิกขาบทที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติขึ้น หากมีการบัญญัติเพิ่มเติม เพื่อให้รถุกุมขึ้น เรียกวา อนุบัญญัติ พระบัญญัติธูเน เป็นเนื้อหาหลักของสูตรวิภังค์ ควาวสิกขาบทในพระปฺทมโภชหมายถึง พระบัญญ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระบัญญัติและสิกขาบทที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติ เพื่อการปฏิบัติตามในพระพุทธศาสนา โดยมีสิกขาบทรวม 227 ข้อ ซึ่งจำเป็นต้องสวดในอูปโบสถทุกกึ่งเดือน คำอธิบายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงตัวอย่างการกระท

6. พระวินัยปูรณสายนิยมหลังมิยะ 18 ((摩訶僧紙律), 大棕部 Mahāsamghika) ฉบับภาษาจีนแปลในปี ค.ศ. 416-418 อยู่ในพระไตรปิฏก ฉบับบาไทโซ เล่ม 22 หน้า 227-549 ไม่มีฉบับทับถมทับหลงเหลืออยู่ แต่ปัจจุบันมีกรมชุดพบชนิดส่

พระวินัยปูรณสายนิยมหลังมิยะ ที่แปลเป็นภาษาจีนในปี ค.ศ. 416-418 แสดงความแตกต่างจากพระวินัยบาลี รวมถึงโครงสร้างและจำนวนสิกขาบทที่ไม่เท่ากัน นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่ามีการบูรณะแบบหลังพุทธกาล ซึ่งอาจมีผลต

แนวคิดเรื่องอันตรภาพหลังความตายในคัมภีร์อิทธิธรรมนิทาน (1) The Notion of Antarābhava in Abhidhamma Traditions (1) ประกาภรณ์ พนัสดิ์กิจ์ Prapakorn BHANUSSADIT ศูนย์พุทธศาสตรศึกษา DCI DCI Center for B

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับอันตรภาพหลังความตายในคัมภีร์อิทธิธรรมนิทาน โดยเจาะลึกถึงวิธีการต่าง ๆ ในการอธิบายปรากฏการณ์นี้ ซึ่งมีความสำคัญต่อการเข้าใจภาวะหลังความตายในประเพณีทางพุทธศาสนา การศึกษาเนื

ธรรมนาว วรรณารักรการชาราวพรฒครสถานา ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (ฉบับรวบรวมที่ 13) ปี 2564 106 The Notion of Antarābhava in Abhidhamma Traditions Prapakorn Bhanussadit Abstract "Antarābhava" or an "interme

บทความนี้สำรวจแนวคิดของ 'อันตระภาวะ' ซึ่งเป็นสถานะระหว่างความตายและการเกิดใหม่ โดยเฉพาะในการอภิปรายระหว่างคณะพุทธศาสนาต่างๆ ในอินเดียโบราณ ปัญหาพื้นฐานคือชีวิตหนึ่งติดตามอีกชีวิตหนึ่งทันทีหรือมีช่วงพั

inging the notion of antarābhava in order to enable our systematic understanding of antarābhava. An analysis regarding the thoughts behind the arguments was made by focusing on the names and character

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับ antarābhava เพื่อสร้างความเข้าใจระบบเกี่ยวกับแนวคิดนี้ โดยจะมุ่งเน้นที่ชื่อและลักษณะต้นแบบของ antarābhava และคำพ้องความหมาย เช่น antarābhava, antarāparinibbā

ธรรมภาษ วรรณวิชาการทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 7 ฉบับที่ 2 (ฉบับรวมเล่มที่ 13) ปี 2564 บทนำ พระพุทธศาสนาปฏิรูปสงฆ์ของ “atman” (อาตมัน) หรือ “atta” (อัตตา) ซึ่งศาสนาพราหมณ์-ฮินดูถือว่าเป็นสิ่งที่เที่ยงแท้

บทความนี้พูดถึงการปฏิรูปของพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับคำว่า “atman” และ “atta” ที่เกี่ยวข้องกับกรรมและการเกิดใหม่ พร้อมวิเคราะห์ความหมายของอันตรภาคระหว่างมรณภาพและการเกิดใหม่ ตามความเชื่อในพระพุทธศาสนา โดยอ