KALYANAM : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 51 / 1767

บุคคลที่มีคุณสมบัติเหมาะสมแก่การบรรลุธรรมมาแล้ว แต่ถ้า สถานที่สกปรกรกรุงรัง การบิณฑบาตเลี้ยงชีพฝืดเคือง ไม่มีพระ เถราจารย์ที่เป็นต้นแบบการทำภาวนา เพื่อนสหธรรมิกก็ไม่รัก การทาภาวนา การอยู่ร่วมกันก็ต่า

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของบุคคลและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการบรรลุธรรมในพระพุทธศาสนา หากแม้ว่าบุคคลมีคุณสมบัติเหมาะสมแต่สภาพแวดล้อมไม่ดี เช่น สกปรกรุงรังหรือขาดแรงบันดาลใจ การบรรลุธรรมก็เป็นเรื่องยา

สงบที่เหมาะแก่การบรรลุธรรมครบถ้วนทั้ง ๕ ประการ ดังที่พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสแสดงไว้ดีแล้วนั่นเอง ดังนั้น การที่เราศึกษาพุทธภารกิจเร่งสร้างครูมาตามลำดับ ก็จะพบว่า G). พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสร้างนักเผ

เนื้อหาพูดถึงการบรรลุธรรมครบถ้วนตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัส โดยแบ่งการเผยแผ่เป็นกลุ่มพระอรหันต์และบุคคลผู้มีความเพียร ซึ่งกลุ่มแรกได้รับโอวาทปาฏิโมกข์เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาในฐานะต้นแบบการปฏิบัติ อั

สำหรับการปลูกฝังอบรมบุคคลให้มีคุณสมบัติเหมาะแก่ การบรรลุธรรมนั้น เป็นหน้าที่ของพระอุปัชฌายาอาจารย์ ทำการ ฝึกฝนอบรมพระภิกษุที่เข้ามาบวชใหม่ การอบรมในช่วงแรกจะ เน้นหนักให้พระภิกษุปรับตัวให้คุ้นกับการดำ

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการอบรมพระภิกษุโดยพระอุปัชฌายา ซึ่งเน้นการฝึกนิสัย ๔ และปฏิบัติอปัณณกธรรม ๓ ที่ช่วยพัฒนาคุณสมบัติสำหรับการบรรลุธรรม ๕ ประการ นอกจากนี้ยังมีการเรียนการสอนพระธรรมคำสอนในพระไต

๒. ผู้ที่จะเป็นครูผู้อื่นได้ต้องเป็นผู้ที่ฝึกฝนอบรม ตนเองให้ได้อย่างน้อย ๒ ประการ คือ ๑) เป็นต้นแบบการ ดำเนินชีวิตได้ และ ๒) เป็นกัลยาณมิตรให้กับผู้อื่นได้ เกี่ยวกับเรื่องนี้อาจสังเกตได้จาก การที่พระ

การเป็นครูในพระพุทธศาสนาต้องฝึกฝนตนเองในสองด้าน คือ การเป็นแบบอย่างการดำเนินชีวิตและการเป็นกัลยาณมิตร การศึกษาในยุคพุทธกาลพบว่าพระอรหันต์สามารถเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้ด้วยความรู้และประสบการณ์ที่ให้ความเข

๓. ความรู้ประมาณคือหลักวิชาสําคัญในการฝึก อบรมครูในพระพุทธศาสนา พระภิกษุผู้เผยแผ่พระพุทธ ศาสนาไม่ว่าจะเป็นผู้ที่ยังไม่หมดกิเลส หรือเป็นพระอรหันต์ผู้ หมดกิเลสแล้ว ไม่ว่าจะอยู่ในยุคต้นพุทธกาลที่ประชาชน

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของความรู้ประมาณในพระพุทธศาสนา การใช้ปัจจัย 4 อย่างมีสติและความจำเป็นในชีวิต พระพุทธองค์สอนให้พระภิกษุทุกองค์รู้จักประมาณในการบริโภคอาหารเพื่อไม่ให้เป็นภาระแก่ญาติโยม การวางร

เป็นอามิสทายาทผู้ที่เป็นทายาทของพระองค์ ต้องเป็นผู้รู้ ประมาณ จึงจะเรียกว่าเป็นธรรมทายาท” ของพระองค์ โดยสรุปก็คือ ผู้ที่จะเป็นครูในพระพุทธศาสนานั้น ตราบใด ที่ยังไม่ถูกฝึกให้รู้ประมาณในการใช้สอยปัจจัย

ความรู้ประมาณเป็นรากฐานสำคัญในการฝึกฝนพระภิกษุให้เป็นครูและนักเผยแผ่ที่ดีในพระพุทธศาสนา ใครที่จะเป็นครูก็ต้องมีความสามารถในการควบคุมกิเลสและมีคุณสมบัติในการนำคนสู่ทางธรรม การสร้างครูในพระพุทธศาสนาจึงต

พุทธภารกิจเร่งสร้างความมั่นคง จากจุดเริ่มต้นที่โลกนี้มีเพียงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ตรัสรู้ ธรรมหลุดพ้นจากวัฏสงสารเพียงพระองค์เดียว แต่ก็ทรงเผยแผ่ แสงสว่างแห่งธรรมไปสู่ใจชาวโลกไปวันต่อวัน เดือนต่อเดือน

บทความนี้พูดถึงการเริ่มต้นของพระพุทธศาสนา จากการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จนถึงการเผยแพ่ธรรมะที่เพิ่มจำนวนผู้บรรลุธรรมและมีผู้เข้าร่วมบวชมากขึ้น ความพยายามในการสร้างความมั่นคงในศาสนาเพื่อให้ผู้คนห

หญิงตามมาจํานวนมาก จนกระทั่งเกิดเป็นพุทธบริษัท ๔ ได้แก่ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา นับเป็นพุทธสาวกที่เกิดขึ้น อย่างครบถ้วนทั้งฝ่ายบรรพชิตและฝ่ายคฤหัสถ์ ทำให้พระพุทธ ศาสนาแพร่ขยายไปทั่วทั้ง ๑๖ แคว้

พระพุทธศาสนาเริ่มต้นจากการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และได้แพร่ขยายไปทั่วถึง ๑๖ แคว้นใหญ่ ด้วยการสร้างพุทธบริษัท ๔ ได้แก่ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ที่มีทั้งฝ่ายบรรพชิตและฝ่ายคฤหัสถ์ ทำให้เกิดค

๑) ความมั่นคงของสังคมพุทธ ความมั่นคงของสังคมสงฆ์ ๓) ความมั่นคงของพระธรรมวินัย ๔) ความมั่นคงของการบรรลุธรรม ตราบใดที่พระพุทธศาสนายังมีความมั่นคงทั้ง ๔ แนวทางนี้ อยู่ครบถ้วน พระพุทธศาสนาก็จะไม่อันตรธาน

ความมั่นคงของพระพุทธศาสนาเกิดจาก 4 ด้านหลัก ได้แก่ ความมั่นคงของสังคมพุทธ ความมั่นคงของสังคมสงฆ์ ความมั่นคงของพระธรรมวินัย และความมั่นคงของการบรรลุธรรม ทุกด้านนี้มีความสำคัญต่อการรักษาความอยู่รอดของพร

หนุ่มผู้นี้ไม่ได้รับการชี้แนะแก้ไขจากพระพุทธองค์ เขาก็คงไม่ สามารถพลิกวิกฤตให้รอดพ้นการล้มละลายมาได้อย่างน่า อัศจรรย์ สิงคาลกสูตรนี้ พระเถราจารย์ได้กล่าวยกย่องว่า เป็นพระ สูตรที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตร

สิงคาลกสูตรเป็นบทสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ช่วยในการสร้างความรับผิดชอบต่อสังคมพุทธ โดยมีการฝึกฝนอบรมให้ชาวพุทธเป็นคนดีที่มีความรับผิดชอบต่อศีลธรรม 4 ประการ ได้แก่ การไม่ทำกรรมชั่ว เช่น การฆ่า การลัก

ต้มตุ๋นหลอกลวง เป็นต้น | ๒) ความรับผิดชอบต่อศีลธรรมของสังคม คือ การ ฝึกฝนอบรมตนเองให้เป็น “บุคคลที่ไม่ทำลายความเป็น ธรรมของสังคม” ด้วยการไม่ทำกรรมชั่วทางใจที่เรียกว่า “อคติ ๔” ได้แก่ ลำเอียงเพราะรัก

บทความนี้กล่าวถึงความรับผิดชอบต่อศีลธรรมของสังคมและเศรษฐกิจ โดยเน้นการฝึกฝนอบรมตนเองไม่ให้ทำลายความเป็นธรรม การทำอาชีพชั่ว และปัญหาต่างๆ อาทิ การคอรัปชั่น การค้ามนุษย์ การค้าขายสัตว์เพื่อฆ่าเอาเนื้อ ซ

๔) ความรับผิดชอบต่อการสร้างเครือข่ายคนดี ประจำทิศ 5 คือ การฝึกฝนอบรมตนเองให้เป็น “มิตรแท้ต่อ สังคม” ด้วยการทําหน้าที่ดูแลรับผิดชอบบุคคลแวดล้อมรอบตัว 5 กลุ่ม ที่เรียกว่า “หน้าที่ประจำทิศ 5” ได้แก่ ทิศ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างเครือข่ายคนดีโดยการฝึกฝนตนเองให้มีความรับผิดชอบต่อบุคลลรอบตัว แบ่งเป็นทิศทางต่างๆ เพื่อช่วยในการป้องกันปัญหาสังคม เช่น ปัญหาครอบครัว การศึกษา และศาสนา เน้นความสำคัญของการเป็น '

การที่เราต้องมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ประจำทิศ 5 นี้ ก็ เพราะว่าคนเราอยู่คนเดียวในสังคมไม่ได้ เราจำเป็นต้องพึ่งพา อาศัยกัน จึงไม่มีใครเป็นคนดีอยู่อย่างโดดเดี่ยวในสังคมได้ เรา จึงต้องชักชวนผู้อื่นให้ท

การมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ประจำทิศ 5 เป็นสิ่งจำเป็นในสังคมซึ่งไม่สามารถอยู่ได้โดยลำพัง ทุกคนต้องช่วยเหลือกันเพื่อสร้างสังคมที่ดีและมีความสุข การชักชวนคนอื่นทำความดีจะทำให้เกิดเครือข่ายคนดีที่ช่วยกัน

ในการวางโครงสร้างสังคมนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง กําหนดให้ “ทิศ 5” เป็นหน่วยย่อยที่เล็กที่สุดของสังคมด้วย เช่นกัน การที่แต่ละคนดูแลคนในทิศ 5 ของตนเองให้มีความรับ ผิดชอบทั้ง ๔ ประการได้ดีแล้ว เมื่อนำ

การวางโครงสร้างสังคมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากำหนดให้ทิศ 5 เป็นหน่วยย่อยสุดในการสร้างความรับผิดชอบและพลังศีลธรรม การรวมกันของทิศ 5 จะนำไปสู่สังคมที่มีความเป็นเอกภาพที่กลายเป็นกำแพงปกป้องพระพุทธศาสนา การผ

ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นสังคมที่มีพลังแห่งศีลธรรมเป็นแรงขับ เคลื่อนให้การพัฒนาสังคมด้านต่างๆ เป็นไปเพื่อการปิดหนทาง นรก เปิดหนทางสวรรค์ ถางหนทางไปนิพพาน ทำให้ประชาชน ที่เกิดและเติบโตในสังคมนี้ มีโอกาสที่

ข้อความนี้เน้นถึงความสำคัญของการสร้างสังคมที่มีศีลธรรมเพื่อสนับสนุนพระพุทธศาสนาและช่วยให้ประชาชนมีโอกาสหลุดพ้นจากวัฏสงสาร โดยการฝึกฝนอบรมให้มีความรับผิดชอบต่อศีลธรรม และสร้างเครือข่ายคนดี และยังกล่าวถ

ต้องอาศัยความเข้มแข็งของหมู่สงฆ์เป็นปราการปกป้อง พระพุทธศาสนาให้รอดพ้นจากภัยอันตรายที่อาจเกิดขึ้นใน อนาคต ด้วยเหตุนี้ ในขณะที่พระองค์ประทับอยู่ ณ อารามที่ภูเขา คิชกูฏ นอกกรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ ได้ทรงมี

การประชุมสงฆ์ในกรุงราชคฤห์ถูกเรียกโดยพระอานนท์ตามรับสั่งของพระพุทธเจ้า เพื่อมอบพระโอวาทเกี่ยวกับการบริหารองค์กรสงฆ์ โดยมีหลักการที่เรียกว่า 'ภิกขุ อปริหานิยธรรม ๗ ประการ' ซึ่งเป็นแนวทางสำคัญในการนำไปใ

๓. พร้อมเพรียงกันเลิกประชุม และพร้อมเพรียงกันทำ กิจที่สงฆ์จะพึงทำ ภิกษุพึงหวังได้แต่ความเจริญอย่างเดียว ไม่มีความ เสื่อมเลยตราบเท่าที่ภิกษุยังไม่บัญญัติสิ่งที่เรามิได้ บัญญัติไว้ ไม่ล้มล้างสิ่งที่เรา

ภิกษุมีบทบาทสำคัญในการสร้างความเจริญในพระพุทธศาสนา โดยการเลิกประชุมและทำกิจกรรมต่างๆ ที่สงฆ์พึงทำ ภิกษุต้องเคารพและนับถือผู้มีความรู้ อีกทั้งยังต้องมีสติและมุ่งหวังความเจริญ ไม่มีความเสื่อมในตนเองตราบ

ภิกขุอปริหานิยธรรม ๓ ประการนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ สถาบันสงฆ์สามารถดำรงรักษาพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนนานไป ตราบนานเท่านาน มีความจริงอยู่ว่าการบริหารงานเพื่อให้ องค์กรใดองค์กรหนึ่งพัฒนาถาวรไม่ล้มละลาย

ภิกขุอปริหานิยธรรม ๓ ประการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อรักษาพระพุทธศาสนาให้อยู่คู่สังคมตราบนานเท่านาน การบริหารองค์กรที่มีประสิทธิภาพเป็นสิ่งสำคัญเพื่อไม่ให้องค์กรล่มสลาย โดยการประชุมและการฝึกตนของสมาชิกมีค

การประชุมรวมหมู่คณะเป็นเนืองนิตย์ถือเป็นหัวใจสำคัญ ของการดำรงรักษาองค์กรให้มีอุดมการณ์ร่วมกันในระยะยาว ทั้งนี้เพราะการรวมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา จะทำให้สมาชิก ขององค์กรเกิดความรู้สึกที่ดีในการอยู่ร่

การประชุมรวมหมู่คณะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการรักษาองค์กรให้มีอุดมการณ์ร่วมกัน สมาชิกจะรู้สึกเป็นเจ้าขององค์กรและมีโอกาสในการสร้างสรรค์ ส่งผลให้เกิดความรับผิดชอบต่อองค์กร องค์กรที่มีสมาชิกที่มีความรู้สึกที