KALYANAM : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 52 / 1767

ขณะเดียวกัน หากในยามใดที่มีภัยอันตรายมากล้ำกราย สมาชิกทั้งหมดต่างก็พร้อมใจกันพิทักษ์รักษาองค์กรให้ผ่านพ้น อุปสรรคและวิกฤตอันตรายไปได้อย่างปลอดภัยและสง่างาม โดยไม่เห็นแก่ความเหนื่อยยากลำบากใดๆ ทั้งสิ้

ความเป็นเอกภาพของหมู่สงฆ์ช่วยเสริมสร้างความมั่นคงให้แก่พระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในยามอันตราย สมาชิกจะร่วมมือกันปกป้ององค์กรและไม่เห็นแก่ความเหนื่อยยาก เพื่อให้สามารถผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ ไปได้อย่างสง่างาม อ

ย่อมเป็นการทำลายโครงสร้างความมั่นคงของพระพุทธศาสนา โดยตรง เป็นเหตุให้เกิดการปฏิบัติผิดๆ ขึ้นในหมู่สงฆ์ ซึ่งจะยัง ผลให้พุทธบริษัททั้งหลายสิ้นศรัทธาในพระพุทธศาสนา แล้วเกิด สิ่งเลวร้ายตามมาอีกมากมาย จนก

การศึกษาพระธรรมวินัยและการปฏิบัติตามจะช่วยรักษาความมั่นคงของพระพุทธศาสนาให้ยืนยง และทำให้ไม่หายไปจากโลกนี้ การเคารพภิกษุที่เป็นประธานสงฆ์และการทำงานร่วมกันจะสร้างความบริสุทธิ์ในหมู่สงฆ์.

ผู้ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหัวหน้าและมีอำนาจในการปกครอง สงฆ์หมู่นั้น การที่สงฆ์ยังปกครองกันอยู่ได้ ก็เพราะอาศัยความเคารพ อยู่ ๒ สถานะ คือ ๑) ในด้านการปกครอง ก็อาศัยความเคารพ นับถือเชื่อฟังตามฐานะของท

เนื้อหานี้หารือเกี่ยวกับการปกครองในสงฆ์ที่ต้องอาศัยความเคารพและการเชื่อฟังต่อผู้มีอำนาจและผู้มีประสบการณ์ โดยการเคารพในความประพฤติที่ดีของพระเถระผู้ใหญ่จะเสริมสร้างความมั่นคงของสงฆ์และพระพุทธศาสนา นอก

การรับและการใช้ปัจจัย ๔ ตามความจำเป็นของชีวิต เพื่อไม่ให้ เป็นภาระของประชาชน เพื่อควบคุมกิเลสไม่ให้กำเริบเสิบสาน และเพื่อเป็นต้นแบบการดำเนินชีวิตที่ดีงามให้กับประชาชน อัน จะส่งผลให้ประชาชนเกิดความศรั

เนื้อหานี้กล่าวถึงการรับและการใช้ปัจจัย ๔ ตามความจำเป็น เพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นภาระของประชาชนและควบคุมกิเลสไม่ให้เกิดขึ้นอย่างรุนแรง ส่งเสริมให้ประชาชนมีวิธีดำเนินชีวิตที่ดีและเกิดความศรัทธาในพระพุทธศา

รู้ประมาณในการบริโภค การใช้สอยปัจจัย ๔ ตามความจำเป็น ของชีวิต ไม่ทำสิ่งใดตามอำนาจกิเลสตัณหา หมู่คณะนั้นย่อมมี แต่ความสงบเรียบร้อย น่าเลื่อมใสศรัทธา ประชาชนย่อมอยาก เข้าใกล้ อยากฟังธรรม อยากปฏิบัติธรร

เนื้อหานี้กล่าวถึงการใช้ชีวิตอย่างมีสติในการบริโภคและใช้สอยตามความจำเป็น โดยไม่ปล่อยให้กิเลสตัณหามามีอำนาจเหนือจิตใจ ซึ่งจะส่งผลให้หมู่คณะมีความสงบเรียบร้อยและเป็นที่น่าศรัทธาของประชาชน ทำให้มีคนเข้าม

การที่สงฆ์หมู่ใดยังคงหมั่นเพียรอบรมจิตใจด้วยการ บำเพ็ญภาวนา สงฆ์หมู่นั้นย่อมมีแต่สมณะผู้สงบเสงี่ยมน่าเลื่อม ใส เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธาของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย และเป็น เนื้อนาบุญอันประเสริฐของโลก ใครได

การที่สงฆ์หมู่ใดยังคงหมั่นเพียรอบรมจิตใจด้วยการบำเพ็ญภาวนา จะนำไปสู่ความสงบและเป็นที่ศรัทธาของผู้คน ทั้งนี้ จำนวนพระภิกษุที่เชี่ยวชาญในการสอนสมาธิก็จะเพิ่มมากขึ้น ทำให้การปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ แพร่ห

บ้าง ภัยจากการรุกรานจากต่างศาสนาบ้าง เป็นต้น ทั้งนี้เพราะ การช่วยเหลือซึ่งกันและกันย่อมทำให้เกิดความสามัคคีขึ้นใน สังฆมณฑล และเป็นความร่วมมือกันจากหมู่สงฆ์ทั่วโลกเพื่อ ช่วยกันดำรงรักษาพระพุทธศาสนาให้

การสร้างความมั่นคงของพระพุทธศาสนานั้นต้องอาศัยความร่วมมือและความสามัคคีจากหมู่สงฆ์ทั้งในประเทศและต่างประเทศ ทั้งการต้อนรับเพื่อนสหธรรมิกและการแลกเปลี่ยนความรู้เพื่อเสริมสร้างศักยภาพในการเผยแผ่ศาสนา นอ

ด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้ จะมีแต่ความเจริญรุ่งเรือง เพราะมีการบริหารงานที่ดี มีการฝึกบุคลากรที่ดี และมีเครือข่าย สหธรรมิกที่ดีในการทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาร่วมกัน นนเอง ๓. ความมั่นคงของพระธรรมวินั

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของพระธรรมวินัยในการสร้างความมั่นคงของพระพุทธศาสนา โดยมีการเตรียมความพร้อมในด้านต่างๆ ตั้งแต่สมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งรวมถึงการเตรียมบุคคล แนวทางการสังคายนา การขจัดข้อสงสัย

๓.๑) พระองค์ทรงสร้างบุคลากรที่เป็นต้นแบบความ เคารพในพระธรรมวินัยไว้เป็นจำนวนมาก ในการทำสังคายนาครั้งแรก มีพระอรหันต์มาประชุมร่วม กันทั้งหมด ๕๐๐ รูป ผู้เป็นหลักในการทำสังคายนา คือ พระ มหากัสสปะ พระอาน

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการสร้างบุคลากรในพระพุทธศาสนา โดยรายละเอียดเน้นถึงการประชุมสังคายนาครั้งแรกที่เกิดขึ้นโดยมีพระมหากัสสปะเป็นประธาน พร้อมด้วยพระอานนท์และพระอุบาลี รวมถึงการจัดเรียงพระพุทธพจน์ 84

หลายผู้เป็นพหูสูต หมู่สงฆ์จึงลงมติให้ท่านทำหน้าที่ตอบคำถาม ด้านพระธรรม จากนั้นการทำปฐมสังคายนาก็เริ่มต้นขึ้น เมื่อพระมหากัสสปะทำการซักถามพระอุบาลีในเรื่องพระ วินัยทั้ง ๒๑,๐๐๐ พระธรรมขันธ์จบลงแล้ว พระ

การทำปฐมสังคายนาของพระอรหันต์ 500 รูป เริ่มต้นเมื่อพระมหากัสสปะซักถามพระอุบาลีเกี่ยวกับพระวินัย ซึ่งมีจำนวน 21,000 พระธรรมขันธ์ ต่อมาพระอรหันต์ทั้งหมดได้สวดสาธยายและยืนยันพระวินัยและพระธรรมพร้อมกัน ก่

๒) เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราจักฟังธรรมอันใดอันหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยกุศล, เราเงี่ยหูลงฟังธรรมนั้น ทั้งหมด ทำในใจให้สำเร็จประโยชน์ รวบรวมไว้ ทั้งหมดด้วยใจ ๓) เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ก็สติที่เป็นไปในกายข

บทความนี้กล่าวถึงการศึกษาธรรมและการปฏิบัติในพระพุทธศาสนา โดยการฟังธรรมที่ดีเพื่อประโยชน์สูงสุดในชีวิต และการบวชตามคำสอนของพระพุทธองค์ รวมถึงการให้ความสำคัญกับอาสนะที่มีความหมายในการฝึกฝนตนเองโดยพระมหา

พระมหากัสสปะตระหนักในพระมหากรุณาธิคุณของ พระองค์เป็นอย่างดี ท่านมิได้ทะนงตน แต่ได้กระทำวัตรปฏิบัติ ที่สมควรแก่การได้ครองผ้าสังฆาฏิของพระพุทธองค์ให้ยิ่งๆ ขึ้น ไปด้วยการสมาทานธุดงค์ ๑๓ ข้อ ในสำนักของพร

พระมหากัสสปะเป็นพระเถระที่ยอมรับในพระมหากรุณาธิคุณของพระพุทธองค์ โดยมิได้ทะนงตน และได้ปฏิบัติตามวัตรอันควรในการเป็นพระสงฆ์ ด้วยการสมาทานธุดงค์ ๑๓ ข้อ ท่านบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในระยะเวลาอันสั้นและเป็

จากการศึกษาเรื่องการปฐมสังคายนานี้ ก็ทำให้พบว่า การ สร้างความมั่นคงของพระธรรมวินัยนั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ทรงเตรียมบุคลากรผู้เป็นต้นแบบความเคารพในพระธรรมวินัย ไว้ตั้งแต่ต้นพุทธกาลแล้ว ๓.๒) พระองค

การปฐมสังคายนาเป็นส่วนสำคัญในการสร้างความมั่นคงของพระธรรมวินัย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เตรียมบุคลากรต้นแบบและแนวทางในการทำสังคายนา โดยเฉพาะพระสารีบุตรที่วางแนวทางสังคายนาไว้ล่วงหน้า เพื่อป้องกันการแตกแย

วันหนึ่งพระพุทธองค์ทรงต้องการพักผ่อนจึงตรัสสั่งพระ สารีบุตรให้แสดงธรรมแก่พระภิกษุแทนพระองค์ ทรงรับสั่งให้ปู ผ้าสังฆาฏิเป็นสี่ชั้น แล้วทรงสำเร็จสีหไสยาสน์อยู่ในบริเวณไม่ ไกลนัก พระสารีบุตรได้แสดงธรรมแ

พระพุทธองค์ทรงสั่งพระสารีบุตรให้แสดงธรรมแก่พระภิกษุเพื่อป้องกันความแตกแยกในหมู่พระภิกษุ พระสารีบุตรแนะนำการทำสังคายนาเพื่อให้พระธรรมวินัยไม่มีความขัดแย้ง เป็นคำสอนที่นำไปสู่ความสงบและสามารถอยู่บนโลกนี

เป็นต้น (ทำนองเดียวกับการจัดหมวดหมู่หลักธรรมในหลักสูตร นักธรรมตรี นักธรรมโท นักธรรมเอก) เมื่อพระสารีบุตรแสดงธรรมจบลง พระบรมศาสดาก็เสด็จ ลุกขึ้น ทรงพอพระทัยการแสดงธรรมของพระสารีบุตรเป็นอัน มาก จึงตรัส

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างพระธรรมวินัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้วางแนวทางการจัดการและการขจัดความสงสัยในพระธรรมวินัย โดยยกตัวอย่างการแสดงธรรมของพระสารีบุตรและการประชุมพระภิกษุสงฆ์ที่ได้เกิดขึ้นในช่วงท้ายข

ถูกต้องตรงตามพระธรรมวินัยที่ตรัสไว้ดีแล้วหรือไม่ เพราะพระ ธรรมวินัยนั้นจะเป็นตัวแทนของพระบรมศาสดาในเวลาที่เสด็จ ดับขันธปรินิพพานไปแล้ว มหาปเทส ๔ ที่ใช้เป็นหลักอ้างอิงสำหรับเทียบเคียงคำ สอนต่างๆ ของพร

บทความนี้สำรวจการปฏิบัติตามพระธรรมวินัยเป็นหลักสำคัญในการตรวจสอบความถูกต้องของคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยเสนอแนวทางจากมหาปเทส ๔ ซึ่งใช้เป็นอ้างอิงในการประเมินความถูกต้องของถ้อยคำที่กล่าวถึงการฟังมาจากพระส

๔. หากได้ยินภิกษุรูปใดในพระพุทธศาสนากล่าวว่า “ถ้อยคำที่นำมาแสดงธรรมนี้ เราได้ฟังมาจากเบื้อง หน้าของพระเถระรูปหนึ่งในอารามแห่งโน้น ผู้เป็น พหูสูต เรียนคัมภีร์ ทรงธรรม ทรงวินัยทรงมาติกา ด้วยตนเอง” พระส

อธิบายถึงแนวทางในการระมัดระวังต่อคำสอนจากพระภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงการเปรียบเทียบถ้อยคำและเนื้อหากับพระสูตรและพระวินัย เพื่อป้องกันการเข้าใจผิดและรักษาคำสอนของพระบรมศาสดาไว้หลังจากการดับข

ปรินิพพาน ดังนั้น จึงเห็นได้ว่าการที่พระพุทธศาสนายืนยาวมา ถึงทุกวันนี้มิใช่เรื่องบังเอิญ หากแต่พระองค์ได้ทรงดำเนินงาน อย่างเป็นขั้นเป็นตอนมาตั้งแต่วันแรกที่ออกประกาศพระศาสนา จนกระทั่งวันสุดท้ายที่ประ

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการประกาศความสมบูรณ์แบบของพระธรรมวินัยในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความพยายามของพระพุทธเจ้าที่จะมอบแนวทางให้ประชาชนสามารถศึกษาศาสนาและปฏิบัติตามได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงเหตุการณ

ศาสนา อาศัยอยู่ในกรุงกุสินารา ได้ทราบว่า ในปัจฉิมยามของ วันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ นี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะเสด็จดับ ขันธปรินิพพาน จึงได้คิดขึ้นว่าพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าจะ ทรงบังเกิดขึ้นในโลกเพียง

ในช่วงท้ายของพระพุทธศาสนา สุภัททปริพาชกได้ทราบถึงการดับขันธปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงรีบเข้าเฝ้าเพื่อถามข้อสงสัย พระอานนท์ห้ามไว้ถึงสามครั้ง ก่อนที่พระพุทธองค์จะมีรับสั่งให้อนุญาตให้เขาเข้าเฝ

บรรดาครูทั้ง 5 ได้แก่ ปูรณะกัสสปะ มักขลิโคศาล อชิตะเกส กัมพล ปกุธะกัจจายนะ สัญชัยเวลัฏฐบุตร นิครนถ์นาฏบุตร เจ้า ลัทธิเหล่านั้นทั้งหมด รู้ตามที่ตนกล่าวอ้างหรือไม่ ได้รู้ตามที่ตน กล่าวอ้าง หรือบางพวกรู

ในบทสนทนาระหว่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากับสุภัททะ พระองค์ได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของอริยมรรคมีองค์ ๘ ว่าศาสนาใดที่ไม่มีอริยมรรคจะไม่สามารถก้าวเข้าสู่สภาวะพระอริยะได้ พร้อมกับยืนยันว่าอริยมรรคนี้เป็นหลักส