คา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 298 / 299

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๓๕) ๒. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๕] ทุนฺนิคฺคหสฺส ลหุโน ยตฺถ กามนิปาติโน จิตฺตสฺส ท…

จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ จิตต์ ทนฺนํ สุขาวห์. การฝึกจิตอันข่มได้ยาก เป็นธรรมชาติเร็ว มักตกไปในอารมณ์ตาม ความใคร่ เป็นการดี (เพราะว่า) จิตที่ฝึกแล้ว ย่อมเป็นเหตุนำสุขมาให้ เรื่องอุกกัณฐิตภิกษุ [๒๖] สุทฺทฺทส์

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (mb) ๕. เรื่องพระจิตตหัตถเถระ [๒๔] อนวฏฐิตจิตฺตสฺส สทฺธมฺนํ อวิชานโต ปริปุลวปสาทสฺส ป…

ปริปุลวปสาทสฺส ปญฺญา น ปริปูรติ อนวสุสุตจิตฺตสฺส อนนวาทตเจตโส ปุญฺญปาปปทีนสุส นตฺถิ ชาครโต ภย์. ปัญญาย่อมไม่บริบูรณ์ แก่ผู้มีจิตไม่มั่นคง ไม่รู้แจ้งซึ่งพระสัทธรรม มีความเลื่อมใสอันเลื่อนลอย, ภัย (ความ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๓๗) กุมภูปม กายมิท วิทิตวา นครูปม จิตฺตมิท เกตวา โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข …

โยเธถ มาร์ ปญฺญาวุเธน ชิตญฺจ รกฺเข อนิเวสิโน สิยา (บัณฑิต) รู้จักกายนี้ อันเปรียบด้วยหม้อ, กั้นจิต อันเปรียบด้วย นคร, พึงรับมารด้วยอาวุธคือปัญญา พึงรักษาความชนะที่ชนะแล้ว และพึงเป็นผู้ไม่ติดอยู่. ๓. เ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๐) ๔. ปุปผวรรควรรณนา เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปผู้ขวนขวายในปฐวีกถา [๓๓] ๑. โก อิม ปฐวี วิเ…

ยมโลกญฺจ อิม สเทวก โก ธมฺมปท์ สุเทสิต กุสโล ปุปุผมิว ปเจสฺสติ ยมโลกญฺจ อิม สเทวก เสโน ปฐวี วิเชสสติ เสโข ธมฺมปท์ สุเทสิต กุสโล ปุปุผมิว ปเจสฺสติ ใคร จักรู้ชัดซึ่งแผ่นดินนี้ และยมโลกกับมนุสสโลกนี้ พร้อ

คาการสรรHTYETI AEC-C (๔๒) ๔. เรื่องนางปติปูชิกา [๓๖] ปุปผานิ เหว ปจินนฺต พฺยาสตฺตมนสํ นรํ อติตนํเยว กา…

…. เรื่องโกสิยเศรษฐีผู้มีความตระหนี่ [๓๗] [mm] ยถาปิ ภมโร ปุปุนํ วณฺณวนฺนํ อเทรย์ ปเลติ รสมาทาย เอวํ คาเม จเร. มุนีจึงเที่ยวไปในบ้าน เหมือนแมลงภู่ไม่ยังดอก สี และกลิ่นให้ชอกช้ำ ถือเอาแต่รส แล้วบินไปฉะนั้…

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๕) ยถาปิ ปุปุผราสิมหา กยิรา มาลาคุเพ็ พ เอวํ ชาเตน มจฺเจน กตฺตพฺนํ กุสลํ พหุ. นายมา…

กตฺตพฺนํ กุสลํ พหุ. นายมาลาการจึงทําพวงดอกไม้ให้มาก จากกองดอกไม้ แม้ฉันใด; มัจจสัตว์ผู้มีอันจะพึงตายเป็นสภาพ ควรทำกุศลไว้ให้มาก ฉันนั้น ๔. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถระ [๔๑] น ปุปุผคนฺโธ ปฏิวาตเมติ น จนท

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๖) ปิณฺฑปาติกสฺส ภิกฺขุโน อตฺตกรสฺส อนญฺญโปสิโน เทวา ปิหยนฺติ ตาทิโน อุปสนฺตสฺส สทา…

อุปสนฺตสฺส สทา สตีมโตติ เทวดาและมนุษย์ ย่อมพอใจ แก่ภิกษุผู้ถือการเที่ยวบิณฑบาต เป็นวัตร ผู้เลี้ยงตัวเอง มิใช่เลี้ยงผู้อื่น ผู้มั่นคง ผู้เข้าไปสงบแล้ว มีสติทุกเมื่อ. อปฺปมตฺโต อยู๋ คนฺโธ ยุวานํ ตครจนทน

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๗) ย่อมจำนง คิดถึงความตาย, ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรือง ขอพระองค์จงทรงห…

ในใจยังมิได้บรรลุ ยังเป็นผู้จะต้องศึกษา จะพึงทำกาละเสียอย่างไรเล่า? เอว หิ ธีรา กุพฺพสฺติ สมูล ตณห์ อพยุห นาวกงฺขนฺติ ชีวิต, โคธิโก ปรินิพฺพุโตติ ปราชญ์ทั้งหลายย่อมทำอย่างนั้นแล ย่อมไม่จำนงชีวิต, โคธิ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๔๔) กลางคืน ไม่ไยดีชีวิต ชนะเสนาแห่งปัจจุได้แล้ว ไม่มาสู่ภพอีก ถอน ตัณหาพร้อมทั้งราก…

ตโต โส ทุมมโน ยกฺโข วีณา กจฺฉา อภิสฺสถ ตตฺเถวนฺตรธายถาติ. พิณได้พลัดตกจากรักแร้ของมารนั้น ผู้อันความโศกครอบงำ ลำดับ นั้น ยักษ์นั้นเสียใจ ได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ด้วยประการฉะนี้ เตสํ สมฺปนฺนสีลาน สมุม

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๔๙) สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อปุถุชนเป็นดังกองหยากเยื่อเกิด แล้ว ย่อมไพโรจน์ล่…

แล้ว ย่อมไพโรจน์ล่วงซึ่งปุถุชนผู้มืดทั้งหลาย ด้วยปัญญา ฉันนั้น กานํ ปตาม นิรย์ นานริย์ กริสสามิ อุทธ์ปาโท อวํสิโร หนฺท ปิณฑ์ ปฏิคคหาติ เรามีเท้าขึ้นเบื้องบน มีศีรษะลงเบื้องต่ำ จะตกสู่เหวโดยแท้ เรา จัก

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๐) ๑. ๕. พาสวรรควรรณนา เรื่องบุรุษคนใดคนหนึ่ง [๔๕] ทุชฺชีวิตมชีวิมหา, เยสนฺโน น ททา…

เยสนฺโน น ททามุห เส วิชฺชมาเนสุ โภเคสุ ทีป์ นากมุท อตฺตโนติ เราทั้งหลายเหล่าใด เมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ ไม่ได้ถวายทาน, ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน, พวกเราเหล่านั้น จัดว่ามีชีวิตออยู่ชั่วช้าแล้ว ปริปุณฺณานิ สพ

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๑) เมื่อเราทั้งหลาย ถูกไฟไหม้อยู่ในนรกครบ 5 หมื่นปี โดยประการ ทั้งปวง, เมื่อไร ที่ส…

ทั้งปวง, เมื่อไร ที่สุดจักปรากฏ? ผู้นิรทุกข์ทั้งหลาย ที่สุดย่อมไม่มี ที่สุดจักมีแต่ที่ไหน? ที่สุดจะไม่ปรากฏ เพราะว่ากรรมชั่วอันเราและ ท่านได้กระทำไว้แล้วในกาลนั้น เรานั้นไปจากที่นี่แล้ว ได้กำเนิดเป็นม

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๒) ๒. เรื่องสัทธิวิหาริกของพระมหากัสสปเถระ [๔๖] มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น ห…

มนุสฺส เสว เต สีส อก เกน น วณเป็น หตุถปาทา จ วานร อคารนฺเต น วิชฺชตีติ วานร ศีรษะและมือเท้าของท่านก็มีเหมือนของมนุษย์, เมื่อเช่นนั้น เพราะโทษอะไรหนอ? เรื…

คาถาธรรTTEEMAO=2 จรญเจ นาธิคจฺเฉยฺย เอกจริย์ ท ห กยิรา (๕๓) เสยฺย์ สทิสมตฺตโน นตฺถิ พาเล สหายตา ถ้าบุค…

นตฺถิ พาเล สหายตา ถ้าบุคคลเมื่อเที่ยวไป ไม่พึงประสบสหายผู้ประเสริฐกว่า ผู้เช่นกับ (ด้วยคุณ) ของตนไซร้, พึงทำการเที่ยวไปคนเดียวให้มั่น, เพราะว่า คุณเครื่องเป็นสหาย ย่อมไม่มีในเพราะคนพาล ๓. เรื่องอานนทเ

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๔) บุคคลใดโง่ ย่อมสำคัญความที่แห่งตนเป็นคนโง่, บุคคลนั้นจะเป็น บัณฑิตเพราะเหตุนั้นไ…

ตนเป็นบัณฑิต บุคคลนั้นแล เราเรียกว่า “คนโง่ ๕. เรื่องพระอุทายีเถระ [๔๔] ยาวชีวมฺปิ เจ พาโล ปณฺฑิต ปยิรุปาสติ ทพฺพี สูปรสํ ยถา. น โส ธมฺม วิชานาติ ถ้าคนพาล เข้าไปนั่งใกล้บัณฑิตอยู่ แม้จนตลอดชีวิต, เขาย

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๕) ทรัพย์เหล่านี้คือ ทรัพย์คือศรัทธา ๑, ทรัพย์คือศีล ๑, ทรัพย์คือ หิริ 9, ทรัพย์คือ…

ก็ตาม, บัณฑิตทั้งหลายกล่าวบุคคลนั้นว่า “เป็นคนไม่ขัดสน, ชีวิตของ บุคคลนั้นไม่ว่างเปล่า. จรนติ พาลา ทุมเมธา อมิตเตเนว อตฺตนา กโรนฺตา ปาปกํ กมฺม ย์ โหติ กฎกปฺผล์. ชนพาลทั้งหลาย มีปัญญาทราม มีตนเป็นดังข้

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๖) นายมาลาการ จักดำรงอยู่ในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย จักไม่ไป สู่ทุคติ ตลอดแสนกัลป์, น…

ตญฺจ กมฺม กติ สาธุ นํ กตฺวา นานุตปฺปติ ยสฺส ปตฺโต สุมโน วิปาก์ ปฏิเสวติ. บุคคลทำกรรมใดแล้ว ย่อมไม่เดือดร้อนในภายหลัง เป็นผู้เอิบอิ่ม มีใจดี ย่อมเสวยผลของกรรมใด, กรรมนั้นแล อันบุคคลทำแล้ว เป็น กรรมดี.

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๕๗) ๑๑. เรื่องชัมพุกาชีวก[๕๕] มาเส มาเส กุสคเคน พาโล น โส สงฺขาตธมฺมานํ ภุญเชถ โภชน์ …

ภุญเชถ โภชน์ กลํ อคฺฆติ โสฬสึ. ๆ คนพาล พึงบริโภคโภชนะด้วยปลายหญ้าคาทุก ๆ เดือน, เขาย่อม ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งท่านผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว ๑๒. เรื่องอหิเปรต [๕๖] ปญฺจโย…

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๘) ก็กรรมชั่วอันบุคคลทำแล้ว ยังไม่ให้ผลเหมือนน้ำนมที่รีดในขณะนั้น ยังไม่แปรไปฉะนั้น…

…มตกไป บนศีรษะของเจ้า ต่อยกระหม่อมอยู่เสมอ สาธุ โข สิปปกนฺนาม, อปิ ยาทิสกีทส ปสฺส, ขญชปุปหาเรน สทฺธา คามา จตุททิสาติ ชื่อว่าศิลปะ แม้อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้ ท่านจงดูเถิด, ด้วยการดีดตา…

คาถาธรรTTEEMAO=2 (๕๙) ๑๔. เรื่องพระสุธรรมเถระ ๕๘] อสนฺต์ ภาวมิจฺเฉยฺย อาวาเสสุ จ อิสสริย์ มเมว กตมญญน …

มเมว กตมญญน มเมว อติวสา อสฺสุ อิติ พาลสฺส สงฺกปฺโป ปุเรกฺขารญฺจ ภิกฺขุสุ ปูชา ปรกุเลสุ จ คินี ปพฺพชิตา อุโภ กิจจากิจเจส กิสุมิจิ อิสสา มโน จ วฑฺฒติ ภิกษุผู้พาล พึงปรารถนาความยกย่องอันไม่มีอยู่ ความแวด