คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 58/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๕๘) ก็กรรมชั่วอันบุคคลทำแล้ว ยังไม่ให้ผลเหมือนน้ำนมที่รีดในขณะนั้น ยังไม่แปรไปฉะนั้น, บาปกรรม ย่อมตามเผาคนพาล เหมือนไฟอันเถ้ากลบ ไว้ฉะนั้น. ๑๓. เรื่องสัฏฐิกูฏเปรต [๕๗] สฏฐี กูฏสหสฺสาน ปริปุณฺณานิ สพฺพโส, สีเส ตุยฺห์ นิปตนฺติ โอภินทนเตว มาถกนฺติ ค้อนเหล็ก 5 หมื่น บริบูรณ์แล้วโดยประการทั้งปวง ย่อมตกไป บนศีรษะของเจ้า ต่อยกระหม่อมอยู่เสมอ สาธุ โข สิปปกนฺนาม, อปิ ยาทิสกีทส ปสฺส, ขญชปุปหาเรน สทฺธา คามา จตุททิสาติ ชื่อว่าศิลปะ แม้อย่างใดอย่างหนึ่ง ก็ยังประโยชน์ให้สำเร็จได้ ท่านจงดูเถิด, ด้วยการดีดตามประสาคนเปลี้ย บุรุษเปลี้ยได้บ้านส่วย อันตั้งอยู่ในทิศทั้ง ๔. ยาวเทว อนตฺถาย ญาติ พาลสฺส ชายติ หนฺติ พาลสฺส สุกกำล มุทธ์ อสฺส วิปาตย์. ความรู้ย่อมเกิดแก่คนพาล เพียงเพื่อความฉิบหายเท่านั้น ความรู้นั้นยังหัวคิดของเขาให้ตกไป ย่อมฆ่าส่วนสุกกธรรมของคน พาลเสีย.