คาถาธรรมบท : หน้า 57/80

คาถาธรรมบ─MAO-2 (๕๗) ๑๑. เรื่องชัมพุกาชีวก[๕๕] มาเส มาเส กุสคเคน พาโล น โส สงฺขาตธมฺมานํ ภุญเชถ โภชน์ กลํ อคฺฆติ โสฬสึ. ๆ คนพาล พึงบริโภคโภชนะด้วยปลายหญ้าคาทุก ๆ เดือน, เขาย่อม ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งท่านผู้มีธรรมอันนับได้แล้ว ๑๒. เรื่องอหิเปรต [๕๖] ปญฺจโยชนิกา ชิวหา, สีสนฺเต นวโยชน์ กาโย อจฺจุคุคโต ตุยฺนํ กินนุ กมฺม์ กริตฺวาน ปญฺจวีสติโยชน์; ปตฺโตสิ ทุกฺขมีทิสนฺติ ลิ้นของเจ้าประมาณ ๕ โยชน์, ศีรษะของเจ้า ประมาณ ๙ โยชน์ กายของเจ้าสูงประมาณ ๒๕ โยชน์, เจ้าทำกรรมอะไรไว้จึงถึงทุกข์เช่นนี้ อห์ ภนฺเต โมคฺคลุลาน กสฺสปสฺส มเหสิโน สงฺฆสสาภิหฏ์ ภตฺนํ อาหเรสึ ยกิจฉกนฺติ พระโมคคัลลานะผู้เจริญ ข้าพเจ้ากลืนกินภัตที่เขานำมาเพื่อสงฆ์ ของพระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสป ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ ตามปรารถนา น หิ ปานํ กต์ กมฺม ฑหนฺนํ พาลมเนวติ สชฺชุขีรํว มุจฺจติ ภสมาจฺฉนฺโนว ปาวโก